مطلب ذیل را امروز اینجا دیدم. این سخنرانی نشان می دهد که بدنه ی علمی اقلیم شناسی در کشور نه تنها از تغییرات اقلیمی در سطح کشور آگاه است که حتی پیامدهای آن را هم به خوبی می شناسد. افزایش نیم درجه ای دمای کشور در طی سی سال، افزایش سه تا 4.5 درجه در طی صد سال، کاهش میزان بارندگی، افزایش باران های شدید و سنگین در حدود سی درصد، کاهش سرعت باد، افزایش شمار روزهای داغ و کاهش روزهای یخبندان، افزایش ماندگاری و در پی آن آلودگی هوا همه و همه در این سخنرانی اشاره شده است اما به نظرم جای خالی یک برنامه مشخص برای مقابله با تغییر اقلیم به وضوح مشهود است.

نکته اساسی این است که همه می دانیم که با تلاش یک یا دو کشور موضوع تغییر اقلیم سامان پیدا نمی کند. همه هم می دانیم که اگر ما تلاش کنیم و دیگران کاری نکنند باز هم اتفاق خوبی رخ نخواهد داد. اما نگرانی آنجا است که دیگران یک به یک در حال برنامه ریزی و اجرای طرح های موثر باشند اما ما با دل خوش کردن به ذخایر گاز و نفت کار امروز را به فردا بیافکنیم، در حالی که هیچ تضمیمی برای وجود فردا نداریم.

رييس پژوهشکده اقليم شناسي گفت: ايران تا سال 2039 نيم درجه گرم تر مي‌شود. به گزارش ايسنا- منطقه خراسان-، دکتر حبيبي نوخندان در همايش «مديريت موثر و هواي پاك» كه در سالن اجتماعات اداره كل حفاظت محيط زيست خراسان رضوي برگزار شد در خصوص تاثيرات تغيير اقليمي و گرمايش جهاني بر اقليم و آب و هواي ايران گفت: بر اساس پيش بيني ها تا سال 2039 شاهد نيم درجه افزايش ميانگين دما در كشور خواهيم بود و دماي هوا در بالاترين حد خود در زمستان تا 7/0 درجه سانتي گراد افزايش خواهد يافت. تا سال 2100 شاهد 3 تا 4.5 درجه افزايش دما در کشور خواهيم بود.   

حبيبي نوخندان ادامه داد: براساس مدل هاي پيش بيني، طي سي سال آينده به جز شهرکرد، اصفهان و بم ساير نقاط کشور با کاهش تعداد روزهاي يخ بندان و افزايش تعداد روزهاي داغ با دماي بيش از 30 درجه سانتي گراد مواجه خواهند بود.
  
وي از کاهش بارش در مقياس سالانه در تمام نقاط کشور به استثناي سواحل جنوب غرب خزر، بخش کوچکي از ايلام و هرمزگان و کرمان در آينده اي نزديك خبر داد و گفت: بر اثر تغيير اقليم جهاني پيش بيني مي شود که بارش هاي شديد در كشور به ميزان 30 درصد و بارش هاي فوق سنگين به ميزان 39 درصد افزايش پيدا كنند.
  
حبيبي نوخندان با طرح سوالاتي افزود: آيا شهرهاي ما آمادگي براي آبگرفتگي هاي معابر و ساير معضلات ناشي از چنين بارندگي هايي را دارند و آيا زيرساخت هاي ما براي مهار بارندگي هايي به ميزان 360 ميلي متر آماده اند. آيا برنامه اي براي روبه رويي با چنين پديده هايي در کشور داريم؟
  
وي، کاهش سرعت باد در اغلب نقاط کشور، افزايش ساعات آفتابي در سال، افزايش شمار روزهاي داغ و خشك و کاهش تعداد روزهاي يخ بندان را از نشانه هاي تغيير اقليم در كشور برشمرد.
  
دكتر حبيبي نوخندان با اشاره به افزايش معني‌دار حداقل دما در کشور طي سال هاي اخير گفت: اختلاف دماي شب و روز در حال کاهش است که اين امر موجب عدم وزش باد، ماندگاري هوا و آلودگي هاي هوا در شهرها مي گردد.
  
وي گفت: افزايش شمار روزهاي آفتابي مي تواند زمينه ساز گسترش استفاده از انرژي هاي نو و انرژي هاي خورشيدي در کشور باشد و مي طلبد مسوولان توجه ويژه اي به سرمايه گذاري در اين بخش داشته باشند.
  
وي با بيان اينکه در ساليان اخير در بخش هاي مهمي از کشور که مخزن آب کشور محسوب مي شوند با کاهش بارش ها در بهار مواجه بوده ايم، افزود: افزايش بارش ها در جنوب غرب کشور يعني بوشهر و خوزستان نشان مي دهد که اين مناطق در حال پيش روي به سمت اقليم گرم حاره‌يي هستند.
  
وي، خطرات ناشي از حتي يک درجه افزايش دماي کره زمين را بسيار فاجعه بار خواند و گفت: افزايش دما در زمستان موجب کاهش طول دوره سرما و عدم برآورد نيازهاي سرمايي گياهان، گل دهي زودرس و کاهش عملکرد و بازدهي محصولات کشاورزي و افزايش خطر سرمازدگي در بهار مي شود.
  
دكتر حبيبي نوخندان ادامه داد: گرمايش جهاني به طور مستقيم و غيرمستقيم در شيوع بيماري هاي وابسته به اقليم حاره اي مثل مالاريا، تب زرد و کنگو تأثير خواهد داشت.
  
وي افزود: دامنه شيوع اين بيماري ها اخيراً از استان هاي ساحلي خليج فارس به خراسان جنوبي و حتي رضوي گسترش يافته است چرا كه با وقوع تغييرات آب و هوايي در كشور بسترهاي رشد و توسعه اين بيماري ها از نظر آب و هوايي در عرض هاي بالاتر نيز فراهم شده است.
  
حبيبي نوخندان، همچنين تغيير الگوي کشت و کشاورزي را از ديگر پيامدهاي تغيير اقليم در کشور دانست و گفت: هر گياهي نياز سرمايي خاصي دارد و تغييرات آب و هوا مي تواند بر استعداد مناطق مختلف کشور در توليد محصولات زراعي تأثير بگذارد.
  
وي وقوع توفان گونو در کشور و گسترش دامنه اثرات آن تا کرمان، گسترش مناطق حاره اي، وقوع سيل‌هاي مخرب، طوفان‌هاي شن و توسعه گرد و غبار و افزايش ماندگاري و آلودگي هوا در هفت شهر صنعتي کشور، وقوع تگرگ و خشکسالي‌هاي پي درپي ، وزش بادهاي گرم، استقرار هواي بسيار سرد در سال 86 ، خسارت سرما به کشاورزي و نابودي انارستانژ‌ ها و تاکستان‌ها را از اثرات ناهنجاري‌هاي اقليمي و تغييرات آب و هوايي در کشور در چند سال اخير برشمرد.
  
رييس پژوهشكده اقليم شناسي كشور گفت: کشورهاي واقع در عرض هاي ميانه بيشترين تأثيرپذيري را از تغييرات اقليمي و گرمايش جهاني خواهند داشت.
  
وي درباره تأثيرات تغيير اقليم بر وضعيت استان خراسان گفت: بررسي‌ها نشان مي‌دهد که ميزان بارش‌هاي تابستانه در استان در سال‌هاي اخير به ميزان 54،8 درصد افزايش و بارش‌ها در فصل سرما کاهش يافته‌است که اثرات زيست محيطي ناشي از اين تغييرات مي‌تواند قابل ملاحظه باشد.
  
رييس پژوهشكده اقليم شناسي از افزايش وسعت محدوده‌هاي دمايي گرم و کاهش محدوده‌هاي سردتر در خراسان خبر داد و گفت: تغييرات آب و هوايي مي تواند کشت مهم‌ترين محصول خراسان يعني زعفران را با کاهش عملکرد مواجه کند.