حدود یک هفته پیش خبری روی رسانه‌های مختلف منتشر شد که شش ماهه‌ی اول سال دو هزار و ده گرم‌ترین نیم‌سال از آغاز دوره‌ی اندازه‌گیری قابل اطمینان دمای هوا از سال 1880 بوده‌است. بعد از آن خبر دیگری منتشر شد که بر اساس بررسی‌ها سال 2010 گرم‌ترین سال خواهد بود و رکورد سال 1998 شکسته خواهد شد. دیروز هم خبری دیگر که فرآیند رکوردشکنی گرم‌ترین روز ثبت شده در سایر شهرها و کشورها نیز مشاهده شده‌است. به عنوان مثال مسکو بعد از ثبت نیمه‌ی اول جولای سال جاری 6.2 درجه سانتی گراد بالاتر از میانگین، به استقبال ثبت گرم‌ترین جولای می‌رود و یا در عربستان سعودی جده در ژوئن امسال رکورد گرم‌ترین روز خود را شکسته‌است.

هوا بس ناجوانمردانه گرم است و خب می‌شود خیلی ساده چشم‌ها را بست و گفت: دیدید گفتم جهان دارم گرم می‌شود! اما به نظر می‌رسد به همین سادگی‌ها هم نیست. در برخی از مراجعی که در چند روز گذشته این خبر را درج کرده بودند ذکر شده بود که این گرمای بی سابقه ناشی از پدیده ی ال نینو است اما نویسنده ی این مطلب در لس آنجلس تایمز بیان می کند که نمی تواند نقش تغییرات اقلیمی را در این زمینه فراموش کرد. وی در این مقاله همچنین به برخی مباحث جنبی تغییرات اقلیم مانند نقدهای وارده و نقاط ضعف دانشمندان در انجام پژوهش های موثر اشاره کرده است. 

دیدگاه ها در این حوزه شکسته است و این به نظرم جالب است چون هیچ طرفی جرات آن را ندارد که حرف قطعی بزند چرا که هر دو گروه می دانند با وجود تمام مشاهدات و بررسی های علمی هنوز نااطمینانی قابل توجهی در این حوزه وجود دارد. در این رابطه می توانید مطلبی را هم اینجا مطالعه کنید.