دوست عزیزی محبت کرده و مقاله ی مرتبط با جذب دی اکسید کربن توسط جنگل های زاگرس را برایم ارسال نموده است. دیروز و در مطلبی که اینجا می توانید مطالعه اش کنید دو نقد بر خبر مرتبط با مقاله داشتم. اول اینکه در بخش جذب کربن به درستی مشخص نیست که چه میزان دی اکسید کربن توسط جنگل های زاگرس جذب می شود و دوم اینکه اعداد مرتبط با انتشار CO2 برای ایران بسیار کمتر از میزان واقعی است. 

در مورد بخش اول مقاله خوشبختانه یا متاسفانه اشتباه از خبر بود و مقاله اعداد درستی را ارائه کرده است. پژوهشگران می نویسند:

بنابراين بر اين اساس مي‌توان ميانگين حجم سرپاي كل جنگلهاي زاگرس را حدود 15 متر مكعب و وزن كل اندوخته اين جنگلها را بيش از 75 ميليون تن متناسب با حدود 20 ميليون تن كربن برآورد و توان ذخيره‌سازي كربن را تا حدود 7 تن در هر هكتار تخمين زد... جنگلهاي زاگرس مركزي توان ترسيب 370304 تن كربن را در طول سال دارا مي‌باشد كه اين ميزان كربن معادل با جذب 1357781 تن گاز گلخانه‌اي دي‌اكسيدكربن در طول يك سال است. در حقيقت رويشگاه جنگلي زاگرس مركزي توان آن را دارد كه از ورود سالانة نزديك به 1.15 ميليون تن گاز دي‌اكسيدكربن به نيوار ممانعت ‌نمايد.

اما در بخش دوم که میزان انتشار گازهای گلخانه ای ایران است متاسفانه مولفان از مرجعی استفاده کرده اند که مربوط به دوازده سال پیش است و میزان انتشار را بسیار کمتر از آنچه در حال حاضر گزارش می شود تخمین زده است در حالی که میزان انتشار به صورت مستمر توسط مراجع معتبر جهانی گزارش می شود. پژوهشگران گرامی این مطالعه می نویسند:

و با درنظر گرفتن آنكه ايرانيان سالي 330 ميليون تن گاز دي‌اكسيدكربن توليد مي كنند، مي توان گفت رويشگاه جنگلي زاگرس مركزي در حال حاضر فقط قادر به خنثي سازي نزديك به 0.35 درصد از ميزان توليد سالانة زاگرس مركزي در كشور مي‌باشد كه با توجه به مساحت 1150000 هكتاري جنگل‌هاي زاگرس مركزي، مقدار قابل‌توجهي مي‌باشد.

که همانطور که گفتم این عدد در حال حاضر حدود 500 میلیون تن است. خوشحالم که این موضوع مشخص شد و برای محققان گرامی این مقاله آرزوی موفقیت دارم.