قضیه از این قرار است که اخیرا نیویورک تایمز نتایج یک نظرسنجی از بی بی سی را خطاب قرار داد و نوشت که توجه مردم به موضوع تغییر اقلیم در حال کاهش است. این مقاله با واکنش های مختلفی مواجه شد و حتی چند وبلاگ نویس مشهور آن را نقد کردند. امروز در نیویورک تایمز مقاله دیگری دیدم که به نظرم یک نکته ی خواندنی برای تمامی کسانی دارد که در حوزه های مختلف محیط زیست در حال اطلاع رسانی، نگارش مقاله یا وبلاگ نویسی هستند.

مقاله جدید ضمن اشاره به خبر قبلی، به برخی دلایل رویگردانی مردم از اخبار مرتبط با تغییر اقلیم می پردازد. در بخشی از این مقاله اینطور گفته می شود که هر تیم خوب تبلیغات و اطلاع رسانی می داند که یک کمپین خوب اطلاع رسانی بایستی بر مبنای وعده ی شرایط بهتر و زندگی جذاب تر شکل بگیرد تا موثر باشد. این در حالی است که اطلاع رسانی و ارتباطات پیرامون موضوع تغییر اقلیم همچنان به تلاش برای ترساندن مردم و وادار کردن آن ها به عمل سریع تاکید دارد.

این مقاله در ادامه چند نمونه از آگهی های تبلیغاتی/اطلاع رسانی را در این حوزه بررسی می کند که بر مبنای ترساندن مردم از آینده ی پیش رو به دلیل تغییر در اقلیم ساخته شده اند. من خودم چندتایی از این آگهی ها را دیده ام و قبول دارم که چنین مضمونی دارند. مثلا یک نمونه اش را قبلا اینجا زیرنویس کردم. در ادامه ی مطلب چنین بیان می شود که شکست این آگهی ها عجیب نیست. وقتی مردم احساس گناه می کنند عکس العمل نامطلوب نشان می دهند. نویسنده در ادامه ادعا می کند که پذیرش "تکذیب تغییرات اقلیمی" به همین دلیل برای مردم آسان تر از پذیرش "تغییرات در اقلیم" است و شاید همین یکی از دلایل تغییر نگرش مردم است.

به نظرم با وجود تمامی نقدها و نقطه نظرات مخالف و موافق پیرامون چنین دیدگاهی، این موضوع بایستی مورد توجه افراد مشغول در زمینه ی اطلاع رسانی پیرامون محیط زیست قرار بگیرد.  آیا واقعا ما با تاکید مستمر بر خبرهای بد پیرامون محیط زیست ذهن خوانندگان و مخاطبان خود را خسته نمی کنیم؟ آیا از نظر روانشناختی این موضوع در بلندمدت باعث روگردانی مخاطبان از خبرهای این حوزه نمی شود؟ شاید پاسخ این باشد که خبرهای حوزه ی محیط زیست بیشتر اوقات خبرهای نگران کننده یا هشداردهنده و یا خبرهای بد هستند و چاره ای جز بیان آن ها نیست، اما آیا نمی شود همین خبرها را به شکل بهتری برای مخاطبان ارائه کرد؟