کاهش یا افزایش؟ مساله این است | Print |
Climate Change - داده، آمار و نمودار - Data and Statistics
Written by Behrooz Hassani M   
Monday, 06 June 2011 16:15

 

رییس سازمان حفاظت از محیط زیست گفته است: ایران موفقیت های خوبی در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای داشته است و این امر بویژه در دو سه سال اخیر چشم گیر بوده است.

به این اعداد توجه کنید. کشورهای جهان بر اساس میزان انتشار گازهای گلخانه ای

  320.623

  334.188

  365.002

  386.851

  406.581

  449.216

  475.847

  489.325

  512.062

  528.603

آیا شما نشانی از کاهش در این اعداد که کل انتشار دی اکسید کربن ناشی از مصرف انرژی در ایران را طی آخرین دوره ی ده ساله ی موجود نشان می دهند می بینید؟ این اعداد مرجعشان اینجا است و بیانگر این شاخص هستند. آخرین مشاهده مربوط به سال 2009 است.

Total Carbon Dioxide Emissions from the Consumption of Energy (Million Metric Tons) - کل انتشار دی اکسید کربن ناشی از مصرف انرژی

من هر چه جستجو کردم داده ی جدیدتری ندیدم و گزارش سازمان جهانی انرژی هم هنوز منتشر نشده است تا آخرین اعداد را برای ایران به دست بیاوریم اما بعید می دانم بر اساس تمام شواهد موجود، تغییر قابل توجهی در این حوزه رخ داده باشد.

 

کلمات کلیدی:
 

Comments  

 
#1 انگورج 2011-06-06 20:52
سلام
شما که باورتان نشد
ما مردد می مانیم
Quote
 
 
#2 بهروز 2011-06-07 03:08
موافقم
Quote
 
 
#3 miri 2011-06-07 05:28
سلام . خب آمار و ارقام همه گویا بودند .این هم گزارشی که در همان سال ۲۰۰۹ تهیه گشته است . ۱- ایران که در ردیف ده کشور عمده تولیدکننده گازهای گلخانه ای قرار دارد، افزایش سالانه تولید گازهای گلخانه ای در جهان را نیز به خود اختصاص داده است. بر اساس آمار، در سال ۱۹۹۰ تولید گازهای گلخانه ای در ایران، ۱۷۵ میلیون تن گزارش شده بود، در سال جاری این میزان تا حدود ۵۲۰ میلیون تن افزایش یافته است. نسبت این افزایش، طی کم تر از ۲۰ سال در حدود ۳۰۰ درصد و از این رو سرعت رشد آن بعد از میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای توسط چین در مقام دوم دنیا قرار دارد.
در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ مطابق آمار های منتشر شده توسط سازمان ملل و موسسه جهانی انرژی، میزان تولید گازهای گلخانه ای از ۲۰ میلیارد تن سالانه به ۳۰ میلیارد تن افزایش یافته است. این میزان، نشانه افزایش متوسط ۳۳ درصد در طول ۹ سال است، در حالی که در زمان مشابه، میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای در ایران ۱۰۰ درصد افزایش داشته است.
نسبت تولید مجموع گازهای گلخانه ای در ایران، در حدود ۲ درصد کل تولید سالانه جهان است. در حالی که سهم ایران از مجموع اقتصاد جهانی، کم تر از ۱ در صد است.
حجم تولید گازهای گلخانه ای جهان در بخش نیروگاه ها سالانه در حدود ۱۰ میلیارد تن و نسبت آن در مجموع در حدود ۳۳ در صد تولید سالانه گازهای گلخانه ای است. بالا بودن سرانه تولید گاز گلخانه ای در بخش نیروگاه ها یکی از نشانه های تفاوت کشورهای پیشرفته با کشورهای عقب مانده است. در ایران سرانه تولید گاز در بخش نیروگاه ها و تولید برق در حدود ۱۰ درصد سرانه تولید مجموع گازها است. ۷۰ در صد از سهم ایران در تولید گازهای سمی مرتبط با بخش حمل و نقل جاده ای و هم چنین سوزاندن گاز طبیعی، و بقیه مرتبط با تولید نفت و گاز است. ایران با جمعیتی در حدود ۷۲ میلیون نفر سالانه با ظرفیتی در حدود ۴۸ هزار مگاوات برق، تولید می کند.
ایران، با تولید سالانه یک میلیون اتومبیل در سال که عمدتا در داخل کشور مورد استفاده قرار می گیرند، با سرعت در حال افزایش میزان تولید گازهای گلخانه ای و کمک به گرمایش زمین و در نهایت در جهت انهدام آن گام برمی دارد.
مطابق محاسبات صورت گرفته، هر اتومبیل با اندازه متوسط، در هر سال ۰۰۰/۱۵ کیلومتر حرکت و در هر کیلومتر تا حدود ۱۶۰ گرم گاز کربن تولید می کند. با این حساب هر اتومبیل به طور متوسط در طول سال، تا میزان ۶/۲ تن گاز کربن تولید کرده و آن را در هوا آزاد می سازد. اتومبیل های کهنه هر سال نسبت به سال قبل سوخت ناقص تری داشته و گاز کربن بیش تری تولید می کنند.
ایران، دومین ذخیره گاز دنیا را دارد، سومین کشور مصرف کننده گاز جهان به شمار می رود. مصرف روزانه گاز ایران، در حدود ۵۰۰ میلیون متر مکعب و کمی بیش تر از تولید مجموع آن است. سوزاندن این حجم گاز در روز عامل دیگری است که «مقام» ایران را در ردیف کشورهایی که به افزایش گرما در زمین و مالا انهدام سریع تر آن یاری می رساند، «ارتقا» داده است.
۲ -حفاظت از جنگل‌ها «سریع‌ترین، مقرون‌به صرفه‌ترین و بزرگ‌ترین» امکان برای کاهش گاز دی اکسید کربن و مبارزه با گرمایش زمین به حساب می‌آید.
اهمیت اقتصادی جنگل‌ها

از طریق احیای جنگل‌ها و حفاظت از آنها می‌توان نیمی از گاز دی اکسید کربن موجود در هوای اطراف زمین را کاهش داد. به گفته‌ی استوارت ماجینیس، رئیس سازمان حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی، با حفظ و احیای جنگل‌ها می‌توان ۳ میلیارد و هفتصد میلیون دلار در اقتصاد جهان صرفه‌جویی کرد.


حفاظت از جنگل‌ها «سریع‌ترین، مقرون‌به صرفه‌ترین و بزرگ‌ترین» امکان برای کاهش گاز دی اکسید کربن و مبارزه با گرمایش زمین به حساب می‌آید.
Quote
 
 
#4 miri 2011-06-07 05:31
نمایندگان مجلس طرحی پیشنهاد داده‌اند که در صورت تصویب، واگذاری اراضی ملی و جنگل‌های شمال مجاز شمرده می‌شود. در این طرح صراحتا واگذاری جنگل‌های شمال تا یک هکتار و اراضی با ارتفاع ۲ هزار متر از سطح دریا حداکثر تا ۲ هکتار مجاز شمرده می‌شود، البته با اجاره‌‌های ۹۹ ساله .
طرح پیشنهادی نمایندگان مجلس، طرح افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی نام گرفته. در ماده‌ی ۸ این طرح واگذاری اراضی ملی و جنگلی و حتی ساخت ویلای ۲۵۰ متری مجاز شمرده میشود ۰
دﻛﺘﺮ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻛﻬـﺮم ﻣـﻰ ﮔـﻮﻳـﺪ, ﺑـﺎ ﻗـﻄـﻊ درﺧـﺘـﺎن
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﺬب دى اﻛﺴﻴﺪﻛﺮﺑﻦ ﻫﻮا و ﺑﺎزﭘﺲ
دﻫﻰ اﻛﺴﻴﮋن را از ﺑﻴﻦ ﻣﻰ ﺑﺮﻳﻢ. او ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ:
«ﺑﻨﺪه ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻛﺮدم, در دﻧﺎ ﺣﺪود ﻫـﺸـﺘـﺎدو ﺷـﺶ
ﻫﺰار ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﭘﺎﻛﺘﺮاﺷﻰ ﺷﺪه. اﻳﻦ ۸۶ ﻫـﺰار ﻣـﺘـﺮ
ﻣﺮﺑﻊ دﻳﮕﺮ نمی تواند حیات را حمایت کند . - درﺧﺘﺎن اﻳﺮان در ﻣﻴﺎن اﺧﺒﺎر ﭼﻨﺪﻣﺎﻫﻪ
ى اﺧﻴﺮ ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺧﺎﺻﻰ داﺷﺘﻪ اﻧﺪ. ﻗﻄﻊ۳ ﻫﺰار ﺑﻠﻮط
در ﻣﻨﻄﻘﻪ ى ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺷﺪه ى ﻫﻠﻦ و ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺑﺨﺶ
ﮔﺴﺘﺮده اى از ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎى ﻣﻨﻄﻘﻪ ى ﺣﻔﺎﻇـﺖ ﺷـﺪه
ى دﻧﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺰﺋﻰ از اﻳﻦ اﺧﺒﺎرﻧﺪ. ﻫﺪف ﻗﻄﻊ ﺑﻠﻮط
ﻫﺎ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ى ﻫﻠﻦ, واﻗﻊ در اﺳﺘﺎن ﭼﻬـﺎرﻣـﺤـﺎل و
ﺑـــﺨـــﺘـــﻴــ ــﺎرى,
ﺗــــﺒــــﺪﻳـــ ـﻞ ﺑــــﻪ
ذﻏــــﺎل ﺑـــــﻮد و
ﻋـــــــــــﺎﻣـ ـــــــــــﻼن
ﻗـﺎﭼــﺎﻗــﭽــﻴـ ـﺎن
ﺑـــــﻮده اﻧــــــﺪ و
ﻫـــﺪف ﻗــــﻄــــﻊ
درﺧـﺘــﺎن دﻧــﺎ,
واﻗــــــــــــ ـــــــــﻊ در
ﺟـﻨـﻮب ﻏـﺮﺑــﻰ
اﻳـــــــــــــ ـــــــــــﺮان,
اﺣـــﺪاث ﺧـــﻂ
ﻟـﻮﻟـﻪ ى ﮔـﺎز و
ﻋﺎﻣﻞ آن ﻳـﻚ
ﺷـــــــــــﺮﻛـ ــــــــــﺖ
واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﭙﺎه ﭘﺎﺳﺪارن ﺑﻮده اﺳﺖ.
دﻛﺘﺮ اﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻛﻬﺮم, ﻛﺎرﺷـﻨـﺎس ﻣـﺤـﻴـﻂ زﻳـﺴـﺖ,
درﺑﺎره ى اﻫـﻤـﻴـﺖ ﻧـﻘـﺶ درﺧـﺘـﺎن ﻣـﻰ ﮔـﻮﻳـﺪ: «در
ﻣﻘﺎﺑﻞ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ دﺳﺖ اﻧﺪازى ﻫﺎ و ﺗـﺨـﺮﻳـﺐ ﻫـﺎﻳـﻰ
ﻛﻪ ﺑﺸﺮ ﺑﺮ روى ﻛﺮه ى زﻣﻴﻦ اﳒﺎم ﻣﻰ دﻫﺪ و اﻳـﻦ
ﻫﻤﻪ ﮔﺎزﻫﺎى ﻧﻔﺲ ﻛﺶ و ﺳـﻤـﻰ ﻛـﻪ ﻣـﺎ ﺻـﺎدر ﻣـﻰ
ﻛﻨﻴﻢ, ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ, ﻛﺎرﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﻳﻚ دﺳﺘﮕﺎه ﻃﺒﻴﻌﻰ
وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ دﺳﺖ اﻧﺪازى ﻫﺎ ﻣﻰ
ﭘﺮدازد و اﺳﻢ آن درﺧﺖ اﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻦ درﺧﺖ ﺳﺎﻛﺖ
و ﺻﺎﻣﺖ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺣﺮﻛﺖ اﻳـﺴـﺘـﺎده ﺗـﺨـﺼـﺼـﺶ اﻳـﻦ
اﺳﺖ ﻛﻪ دى اﻛﺴﻴﺪﻛﺮﺑﻦ را ﻣﻰ ﮔﻴﺮد و ﺑـﻪ ﺑـﺎﻓـﺖ
ﻫﺎى ﭘﺮوﺗﺌﻴﻨﻰ در ﺑﺪﻧﺶ ﻳﺎ ﻫﻤﺎن ﺷﺎﺧـﻪ و رﻳـﺸـﻪ و
ﺑﺮگ و ﻣﻴﻮه ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ و اﻛﺴـﻴـﮋن ﺧـﺎﻟـﺺ را
ﻫﻢ ﺑﺮاى ﺗﻨﻔﺲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭘﺲ ﻣﻰ دﻫﺪ. ﻫﻴﭻ ﻛﺎرﺧـﺎﻧـﻪ
اى در دﻧﻴﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎرى انجام نمی دهد .
Quote
 
 
#5 miri 2011-06-07 05:45
ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎ و ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎﯾﯽ در ﻣـﻮرد وﺿــﻌﯿﺖ
ﮐﻨﻮاﻧﺴﯿﻮن ﺗﻐﯿﯿﺮ آب و ﻫﻮا و ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﮐﺸﻮر، در ﮐﺸـﻮر
وﺟﻮد دارد ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮارد زﯾﺮ اﺳﺖ: (این نوشته اقتباس شده ازمجله حقوق محیط زیست است )
- اﺳﺘﻘﺮار ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫـﺎی ﺻـﻨﻌﺘﯽ و اﻗﺘﺼـﺎدی
در ﮐﺸﻮر
- ﺑﻬﺮه ﺑﺮداری ﻏﯿﺮ اﺻﻮﻟﯽ و ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار از اﻣﮑﺎﻧﺎت ﮐﺸﻮر
- ﻋﺪم رﻋﺎﯾـﺖ ﮐـﺎﻓﯽ ﻣﻼﺣﻈـﺎت زﯾﺴـﺖ ﻣﺤﯿﻄـﯽ در
ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮی ﻫﺎ
- ﺿﻌﻒ آﮔﺎﻫﯽ ﻫﺎی ﻋﻤﻮﻣﯽ از اﻫﻤﯿﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮ آب و ﻫﻮا
- وﺟﻮد ﺿﻌﻒ در اﺟﺮا و ﻧﻈـﺎرت ﻗـﺎﻧﻮن : ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻗـﺎﻧﻮن
ﻧﺤﻮه ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﻮا ﻣﺼـﻮب /1374 3/2 و
آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﺟﺮاﯾﯽ آن ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻃـﻮر ﮐﺎﻣـﻞ اﺟـﺮا
ﻧﻤﯽ ﺷﻮد .
- ﻋﺪم ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻫﺎی ﻻزم ﺑﯿﻦ ﺑﺨﺶ ﻫﺎ و وزارﺗﺨﺎﻧـﻪ
ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ : ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻌﻀﻼت
ﻣﺮﺑﻮط ﺑـﻪ آﻟـﻮدﮔﯽ ﻫـﺎی ﻣﺤـﯿﻂ زﯾﺴـﺖ ﺧﺼﻮﺻـﺎً
آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﻮا ﻃﯿﻒ ﺑﺴﯿــﺎر ﮔﺴﺘـــﺮده ای را در ﺑـــﺮ
ﻣﯽ ﮔﯿﺮد، ﺑﻨـﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺿـﺮورت ﻫﻤﮑـﺎری و ﻫﻤـﺎﻫﻨﮕﯽ
ﺑﯿﻦ ارﮔﺎن ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﭘﯿﺸـﮕﯿﺮی و ﺑﺮﺧـﻮرد ﺑـﺎ
اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ .
- ﻋﺪم ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑـﯿﻦ ﺟـﺮاﯾﻢ زﯾﺴـﺖ ﻣﺤﯿﻄـﯽ و ﭘﺎﺳـﺦ
ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه : از ﺟﻤﻠﻪ ﺟﺮاﯾﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ
وﯾﮋه آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﻮا ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻟﻮدﮔﯽ ﻫﺎی ﻧﺎﺷﯽ از وﺳـﺎﯾﻞ
ﻧﻘﻠﯿﻪ ﻣﻮﺗﻮر، ﮐﺎرﮔﺎه ﻫﺎ، ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﺠﺎری، ﺧﺎﻧﮕﯽ و ... ﮐﻪ

ﻻزم اﺳﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎی ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷـﺪه ﺑـﺮای اﯾـﻦ ﮔﻮﻧـﻪ
ﺟﺮاﯾﻢ ﺑﻪ روز ﮔﺮدد .
- ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮدن ﺳﻄﺢ آﮔﺎﻫﯽ و ﺗﺨﺼﺺ ﻣﺤـﺎﮐﻢ زﯾﺴـﺖ
ﻣﺤﯿﻄﯽ در ﮐﺸﻮر و ...
Quote
 
 
#6 miri 2011-06-07 05:52
خب وخامت شرایط را مشاهده کردید .اما چرا ما به اینجا رسیدیم ؟ چرا همه چیز را در خدمت توسعه ؛ توسعه و باز هم توسعه قرار دادیم تا به یک چنین مقام شامخ در میان کشورهای انتشار دهنده دی اکسید کربن رسیده یم ؟ بهتر است به مقداری عقب تر برگردیم . و نگاهی بسیار گذرا به به دوران سردار سازندگی و پس از آن داشته باشیم . سیاست اقتصادی جمهوری اسلامی ازدوره هاشمی به بعد با سیاست اقتصادی در ده سال اول تفاوت هائی دارد- البته نقاط مشترک هم کم نیست- ولی همین تفاوت ها تضاد بین سیاست و اقتصاد جمهوری اسلامی را تشدید کرد. به نظر می رسد که شماری از مشاوران اقتصادی هاشمی، « تاچریسم» را کشف می کنند. در گوشه و کنار مملکت کنفرانس ها و همایش های پرهزینه است که برگزار می شود تا تاچریست های علنی و خجالتی، اسلامی و غیر اسلامی هم دیگر را به نبودن بدیلی غیر از آن چه که خودشان می گویند متقاعد کنندو البته که چنین می کنند. در عرصه اقتصاد به جائی می رسد که اگرچه مانند تاچر به عیان نمی گوید ولی تردیدی ندارد که چیزی به نام جامعه وجود ندارد و دراین راستا حرکت می کند. برنامه تعدیل ساختاری صندوق بین المللی، ، سیاست اقتصادی جمهوری اسلامی می شود . بعد از هشت سال ریاست جمهوری رفسنجانی ، نوبت به خاتمی رسید .از سیاست اقتصادی خاتمی اگرچه اندکی « شیک تر» شدو « طرح سامان دهی» نام گرفت ولی درگوهر همانی بود که درزمان هاشمی بود. از سال ۱۳۸۴ که آقای احمدی احمدی نژاد به قدرت رسید . احمدی نژاد مجری همان سیاست هائی است که از سال ۱۳۶۸ درایران تدوین شده است. فقط تنها موردی که اینک اضافه گشته ، مسله یارانه ها است . که بیشتر وارد مورد آن اجازه ندارم ، بشوم ، دولت دهم مانند چین رشد بهر قیمت را سر لوحه خود قرار داده است . از منظر و دیدگاه اکولوژی امر “رشد بهر قیمتی ” که مترادف با سرمایه داری است ، اقتصاد جهانی را در تضاد و تلاقی مستقیم با بهزیستی محیط طبیعی کره خاکی قرار می دهد .. رشد سریع اقتصاد چین در سال های ۱۹۸۰ – ۲۰۰۰ به نوبه خود در تنزل و تخریب موهبت ها و مائده های زمینی نقش کلیدی بعد از آمریکا داشته است . امروز چین در پروسه های فلاکت بار و سریع جنگل زدائی ، لغو مقررات در صید ماهی، افزایش آلودگی آب و حتی خشکاندن دریاچه ها ، ایجاد کمبود آب آشامیدنی به خاطر ساختن سدها و افزایش دود در هوای بویژه شهرها با آمریکا در رقابت است . با توجه به این امر که امروز سرمایه داری در چین می خواهد با انتخاب راه های کوتاه به آن موقعیتی برسد که آمریکا در صد سال رسید ، می توانیم به عمق و ابعاد فاجعه ایکه نظام سرمایه در جهان در حال بوجود آوردن است ، پی ببریم . آیا ما هم میخواهیم با یک شبه راه چند ساله را رفتن . در سکوی اینگونه افتخارها بایستیم و مدال بگیریم ؟ بنا بر این امید وارم ایران از سرنوشت چین عبرت گرفته و انتشار دی اکسید کربن را کاهش دهد .
Quote
 

Add comment