پدر برای دخترش قصه تعریف می کند. روزی روزگاری سرزمینی بود که آب و هوایش خیلی خیلی عجیب بود. دانشمندان می گفتند که این اتفاق به خاطر زیاد بودن دی اکسید کربن رخ داده است و این بچه های شهر بودند که باید با اثرات و عواقب وحشتناک این تغییرات زندگی کنند. بزرگترها کشف کردند که بیش از چهل درصد دی اکسید کربن ناشی از مسائل معمولی مثل وسایل گرم کننده است که یعنی اگر از اون ها کمتر استفاده بشه میشه سرزمین رو برای بچه ها نجات داد. 

دخترک می پرسه: آیا این قصه آخرش خوب تموم میشه؟

Transcript from: http://actonco2.direct.gov.uk/actonco2/home.html

Dad: There was once a land where the weather was very very strange – Scientists said it was being caused by too much Co2, and it was the children of the land who’d have to live with the horrible consequences…The grown-ups discovered that over 40% of the ‘CO2’ was coming from ordinary things like keeping houses warm. Which meant, if they made less CO2, maybe they could save the land for the children… He looks up eyebrows raised and closes the book. The little girl looks apprehensive and tense at the cliffhanger he’s left the story on.

Girl: …is there a happy ending?

The little girl nods expectantly, clearly concerned at how the story ends as he tucks her up and kisses her goodnight.

VO: It’s up to us how the story ends. See what you can do, search online for ACT ON CO2.