سلام .یک تشکر برای این پست امروز و تشکری بزرگتر از خود شما .که اینقدر خوب با روحیه جوانتر ها کنار می آیید و درک می کنید با موزیک هم می شود دردها را گفت . .متشکر برای این انطباق فکرکه حتما هم برای مقام والای شما با جوان تر ها آسان نیست . کامنتم را شروع می کنم .
در قسمتی از این ویدئو کلیپ مردی با کلاه کابوی هست که قرار داد ها و در نهایت به صورت سمبولیک کره زمین را به آتش می کشد . این مرد مرا به یاد کاراکتر " جرج بوش " در سخنرانی سیلور اسپرینگ می اندازد که گفت : «رشد اقتصادي از آن رو كه كليد پيشرفت زيست محيطي است و چون منابع مالي براي سرمايه گذاري در زمينه تكنولوژيهاي ويژه را فراهم مي آورد، يك راه حل است و نه يك مسئله.» یعنی رشد بیشتر ؛پس قدرت خرید بیشتر و نتیجتا مصرف لجام گسیخته بیشتر . این مصرف بی رویه مشکلات زیادی چون جنگ برای آب و برای نفت ( چنانکه اینک در لیبی می بینیم ) و طبیعتا تغییرات اقلیمی و ...... را بدنبال دارد . به دیگر زبان یک شهروند آمریکایی با رشد اقتصادی بیشتر ، قدرت خرید بیشتری را بدست می آورد . ولی هم زمان با آن باید هزینه بیشتری برای افت کیفی محیط زیست خود مانند حکم کیمیای پیدا کردن فضای سبز و ..... بپردازد . چرا . چون امکانات زیست کره محدود است .پس با دیدگاه آن کابوی یا دیدگاه جرج بوشی ،ما آتش به هست و نیست خود در زمین می زنیم .

اوکی ، باشد ،بمانید . بازار و سود ميتوانند همچنان به عنوان عامل محرك باقي بمانند ولي ديگر نميتوانند و نباید پايه هاي نظام به شمار روند. ما احتیاج به یک رشد پس رفتی داریم .بدون برو و برگرد !! یعنی حذف بار هزينه هايي ، كه بر محيط زيست ما تحميل ميشود . حجم گسترده جابجاييهاي انسان و كالا روي كره زمين با عوارض منفي آن (و در نتيجه « باز تمرکز» اقتصاد)، تبليغات پرهياهو و اغلب زيانبار، و بالاخره از دور خارج شدن سريع محصولات و وسايل دورانداختني بيهيچ توجيه منطقی ، جز گردش پرشتابتر ابر ماشين دوزخي توليد کارخانه های شما . پس با زبان خوش گردن نهید .به خواسته این جوان ها که با رپ و رقص ،خواسته هایشان را مطرح می کنند .وگرنه آنها بر خلاف میل باطنی خود مجبور خواهند بود .پاسخی دیگر به شما دهند .مزه این پاسخ را که خلق های کره و ویتنام سالها پیش به شما دادند ، من مطمئنم فراموش نکرده اید . آیا باید بجای خواندن و رقصیدن .لباس ویت کونگ ها را دوباره پوشید ؟ انتخاب با شماست .