سلام . نه اتفاقا دست بر قضا تیتر کتاب اغراق آمیز نیست . همان شعار همیشگی دوباره تداعی می شود که " حتی یک دقیقه را هم نباید از دست داد" .و این هم درست است که نباید با مصرف بی رویه گاز و زغال سنگ و نفت یا اصولا منابع انرژی فسیلی و انتشار گازها با اثر گلخانه ای سبب گرمایش بیشتر و بیشتر زمین شد . ولی من سوال میکنم در شرایطی که منطق بازار جهانی در روند جهانی سازی امپراطوری سرمایه و فقط سرمایه پیش می رود . و در شرایطی که در تمام جهان فقر به صورت هیو لایی زشت چهره خود را نشان می دهد ، چگونه می توان از مردم روستایی هند .تبت و ..... حتی در کشور خودمان انتظار داشت درختان را قطع نکنند .جنگلها را از بین نبرند .سرزمین اژدهای طوفان در بوتان را نمی توان از خطر آب شدن یخچال ها نجات داد ، مادامی که سیاسیون مذاکرات بالی در سال ۲۰۰۷ و نتایج حاصله از آن را به سخره گرفته اند . چه چیزی سبب می شود تا آقای" راجند را پشوری " رییس گروه متخصصین آب و هوا اعلام کند : اطلاعات جدید راجع به آب شدن یخچال های گروئنلند و انترکتیک غربی تازه در سال ۲۰۱۳ اعلام خواهد شد .یعنی زمانی که تمام کنفرانس های پسا کیوتویی برگزار گشته و مانند همیشه طنز اجلاس های کپنهاگی مرام چهره خود را نشان داده است .چرا اینقدر دیر؟؟؟ و برای اینکه حواسمان باشد فقط نگران این صد مکان نباشیم . بلکه خود خانه را هم دارد آب می برد !!!!! بهتر است خبری را امروز در سایت رادیو فردا خواندم و ناراحتم کرد را هم اینجا اضافه کنم .

بگفته وی، موضوع زيست محيط دريای خزر روز به روز حادتر می شود و کسی پاسخگوی اين مساله نيست.

طبق امار رسمی سالانه ۷۵ ميليون تن انواع آلاينده به دريای خزر وارد می شود که سهم ايران ۵ ميليون تن در سال است.

خانم البرزی در مورد وضعيت الودگی دريای خزر می گويد، ۸۵ درصد آب خزر از طريق رود ولگای روسيه (رودی در مسير نيروگاههای هسته ای و صنايع نفتی روسيه) تامين می شود و آذربايجان و قزاقستان نيز پروژه های نفتی زيادی در دريای خزر دارند که باعث الودگی خرز می شود.

خانم البرزی می گويد که آمار رسمی از طرف ارگانهای مربوطه در ايران در سال گذشته منتشر نشده است که بتوان وضعيت دريای خزر را ارزيابی کرد، اما خيلی از موارد مانند شيوع بيماری نکروز عصبی در سواحل ايران که چند ماه گذشته باعث کشته شدن صدها ماهی کفال در سواحل مازندران شد، شکفتگی جلبکی که خصوصا سال گذشته بصورت حاد در دريای خزر مشاهده شد، نشان دهنده وضعيت نامناسب دريای مارندران است.

وی می گويد اخيرا (محمد باقر نبوی) معاون محيط زيست دريايی سازمان محيط زيست ايران گفته است که دريای خزر دومين درياچه آلوده جهان است و وضعيت خبر به حد هشدار می رسد و بايستی از ورود فاضلاب به خزر ممانعت شود.

بگفته خانم البرزی سهم ايران از الودگی خزر بيشتر شامل الاينده های صنعتی، کشاورزی و چرکابها می شود که سال گذشته قانونی تصويب شد که شهرها ساحلی که بالای ۵۰ هزار نفر جمعيت دارند، فاضلاب آنها بعد از عبور از دستگاه های تصفيه به خزر رها شود.