این تیتر از من نیست. این سخن وزیر نفت سابق عربستان سعودی، شیخ احمد یمنی است که سال گذشته در بالای مقاله ای در مورد نفرین منابع دیدم. امروز داشتم یک سری مقالات قدیمی رو روی سیستمم مرور می کردم که این جمله رو دوباره بالای مقاله دیدم. همون جا بنیانگذار اوپک هم نفت رو به پس مانده های شیطان تشبیه کرده بود. نمی خوام این یادداشت رو طولانی و فنی بنویسم. خیلی کوتاه قصد دارم یک سوال برای خودم و مخاطبانم مطرح کنم. اگر قرار باشه ما این جمله رو در مورد ایران بگیم باید در قسمت دوم چی بگذاریم؟

ای کاش به جای نفت ... "؟" کشف کرده بودیم ...

آب؟ طلا؟ سنگ آهن؟ آثار باستانی؟ دیگه چی میشه در دل زمین کشف کرد؟ فیروزه؟ استخوان های یک دایناسور؟ یک گیاه یا حیوان با ارزش غذایی بالا؟ واقعا اگر امروز یا در آینده برگردیم و بخواهیم کمی عمیق تر و دقیق تر فکر کنیم به جای داشتن نفت چه چیزی آرزو خواهیم کرد؟ آیا آرزوی ما هنوز در دل زمین پنهان خواهد بود یا به دنبال چیزی نزدیک تر از این حرف هاییم؟ شاید به قدر یک نفس هوای پاک و تازه؟