مطلب پنجم ایرن به نکته‌ی بسیار مهمی اشاره می‌کند که موضوع مجادله‌ی میان دو سوی این بحث بوده‌است. منتقدان نه تنها به اینکه بسیاری از مراکز سنجش دما در خشکی قرار دارند معترضند که حتی بر این باورند که بسیاری از آن ها در فضاهای سرپوشیده یا ساختمان‌ها قرار دارند که استانداردهای معتبر را رعایت نمی‌کنند و به طور طبیعی گرمای بیشتری جذب می‌کنند. از همین رو دمای ثبت شده در این مراکز بیشتر از دمای واقعی است. یکی دیگر از نقدهای اساسی به اندازه‌گیری کاهش تعداد مراکز اندازه‌گیری در طی سال های گذشته است که می‌تواند موجب از بین رفتن اعتبار داده‌ها شده باشد.

اما در پاسخ. شاید لازم باشد یادآوری کنم که سه مرجع اصلی برای ثبت میانگین دمای سطح زمین وجود دارد:

• NASA's GISTEMP
• CRUTEM (University of East Anglia's Climatic Research Unit)
• NOAA's National Climatic Data Center (NCDC)

اگر داده‌های این سه مرجع را به طور همزمان  در یک نمودار ثبت کنیم به تصویر زیر می رسیم که مرجعش اینجا است (1). همانطور که می‌بینید شباهت‌ها و تفاوت‌هایی میان این سه سری زمانی دیده می‌شود اما در مجموع روند داده‌ها بسیار شباهت دارد.

اول اینکه باید یادآوری کرد که بازسازی این سری‌ها توسط نرم‌افزاری انجام شده است که در دسترس عموم قرار دارد و توسط نهادهای مستقل نیز تست شده است. نرم‌افزار از طریق سایت ناسا اینجا قابل دسترسی است (2). نکته‌ی دوم این است که اگر هیچ‌کدام از این روش‌ها و خروجی‌ها را نپذیریم و به سراغ پژوهشگرانی برویم که به طور مستقل اقدام به بازسازی این سری کرده‌اند به نتایج مشابهی می‌رسیم. به عنوان مثال می‌توانید این نمونه‌ها را تست کنید (3 تا 5) که مورد آخر تحلیل‌های دقیق‌تری را نیز برای علاقمندان ارائه می‌کند.

موافقان نشان می‌دهد که از طرفی کاهش تعداد ایستگاه‌های اندازه‌گیری نیز باعث تغییرات نشده است چون اگر مراکز حذف شده را از ابتدای اندازه‌گیری نیز حذف نماییم روند سری تغییری نمی‌کند. اگر هم شنیده‌اید که ایستگاه‌های اندازه‌گیری دما در فرودگاه قرار دارند به همین دلیل گرمای بیشتری را ثبت می‌کنند شاید این نمودار برایتان جالب باشد که نشان می‌دهد  تفاوت چندانی دمای سنجش شده در ایستگاه‌های فرودگاهی و غیرفرودگاهی وجود ندارد (6).

موضوع دمای زمین و اقیانوس یکی از موضوعاتی است که هنوز جای تردید دارد. نکته اینجا است که اندازه‌گیری‌های انجام شده روند ملایم‌تری را در افزایش دمای اقیانوس‌ها نسبت به خشکی نشان می‌دهد در حالی که بر اساس مدل‌های اقلیمی این قابل قبول نیست. اینجا چند احتمال وجود دارد؛ اینکه اندازه‌‌گیری‌های خشکی دما را را اندکی بیشتر از میزان واقعی نشان می‌دهند یا اندازه‌گیری‌های سطح اقیانوس دما را اندکی کمتر نشان‌ می‌دهند. شاید هم مدل‌های اقلیمی در اشتباه باشند و آنچه مشاهده شده است درست است اما هنوز دلیل مشخصی برای بروزش به دست نیاورده‌ایم.

در نهایت آنچه مشخص است این که مراجع مختلف، با استفاده از شیوه‌های متنوع و داده‌های گوناگون به نتایج نسبتا مشابهی رسیده‌اند. حال سوال اینجا است که قضیه این جزایر حرارتی شهری چیست؟

یکی از روش‌هایی که برای رفع این این مشکل استفاده می‌شود مقایسه رکوردهای دمایی مناطق شهری و روستایی است (7). نتایج جالبی از این مقایسه به دست آمده است. نخست اینکه تفاوت معناداری میان سنجش‌های شهری و غیرشهری وجود ندارد. دوم اینکه در تقریبا نیمی از مشاهدات، مقدار دمای ثبت‌ شده‌ی شهری از روستایی کمتر هم بوده است. مثلا اگر به این مقاله‌ی منتشر شده نگاه کنید (8) در آن ثابت شده است که بر خلاف برداشت عمومی هیچ تفاوت معناداری میان رکوردهای دمایی شهری و غیرشهری وجود ندارد. علاقمند به اطلاعات تکمیلی از این مقاله لذت خواهند برد (9).

1) http://www.skepticalscience.com/surface-temperature-measurements-advanced.htm
2) http://data.giss.nasa.gov/gistemp/sources/
3) http://rankexploits.com/musings/2010/comparing-global-landocean-reconstructions/
4) http://residualanalysis.blogspot.com/2010/03/ghcn-processor-10.html
5) http://treesfortheforest.wordpress.com/2010/05/19/better-late-than-never/
6) http://clearclimatecode.org/airport-warming/
7) http://pubs.giss.nasa.gov/docs/2001/2001_Hansen_etal.pdf
8) http://www.ncdc.noaa.gov/oa/wmo/ccl/rural-urban.pdf
9) http://www.agu.org/pubs/crossref/2008/2008JD009916.shtml