این روزها مذاکرات بن در جریان است تا مشخص شود امسال چه مسائلی روی میز کنفرانس جهانی اقلیم در آفریقای جنوبی روی میز قرار می گیرد. مذاکراتی که نه خودش خیلی خوب پیش می رود و نه پیش بینی خوبی برای پیشرفتش در آفریقا می شود. مثل همیشه ایالات متحده به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است، این بار این اتهام که در مسیر جمع آوری پول برای کشورهای فقیر همکاری نمی کند و کشورهای مختلف به ویژه نمایندگان ملل در حال توسعه از روند کند مذاکرات گلایه مند هستند. این حرکت آمریکا بر خلاف تعهدات صورت گرفته این کشور در کپنهاگ و کانکون است.

چین و گروهی از کشورها در تلاش هستند تا زمینه ی گسترش پیمان کیوتو را حداقل برای پنج سال فراهم کنند. برخی راه حل هایی را پیشنهاد داده اند تا از طریق آن زمینه ی گردآوری بودجه برای حمایت از کشورهای فقیر فراهم شود. مالیات در صنایع هوایی و حمل و نقل در کشورهای توسعه یافته از جمله ی این راه حل ها است. 

جزییات بیشتر را اینجا مطالعه کنید.

در حالی که نماینده ی ایالات متحده در مذاکرات بن معتقد است که برخی کشورها حتی دیگر به تعهدات خود در کپنهاگ هم پایبند نیستند، مدیر مذاکرات بر این باور است که قدم های خوبی به سمت یک توافق نهایی برداشته شده است. به غیر از نمایندگان ایالات متحده، نمایندگان اتحادیه اروپا نیز از روند مذاکرات ابراز ناخوشایندی کرده اند و آن را حرکت به سمت عقب دانسته اند.  جزییات بیشتر این خبر را می توانید اینجا روی بی بی سی مطالعه کنید. 

اگر علاقمند به پیگیری خبرهای مذاکرات جدید بن هستید روی چهار لینک زیر می توانید از آخرین رویدادها و روند مذاکرات مطلع شوید. امروز با دوستی که هم اکنون در مذاکرات است مکاتبه داشتم و می گفت که خیلی نسبت به روند کار خوش بین نیست و چندان چشمش آب نمی خورد که اتفاق خاصی در این حوزه حتی در مکزیک رخ بدهد.  به هر حال منتظر می نشینیم تا ببینم قرار است چه رخ بدهد.

http://www.facebook.com/pages/unfccc/63044235866

http://twitter.com/unepandyou

http://www.youtube.com/climateconference

http://unfccc.int/2860.php

Follow the UN Climate Change Conference online through Facebook, YouTube and twitter

The third round of the United Nations Climate Change Negotiations held in Bon Germany 2-6 August can be followed online through social networking sites twitter and Facebook amongst others. Videos and live webcasts are also available to watch online.

The third round of United Nations Climate Change Negotiations started on August 2 in Bonn, Germany. Representatives from 178 governments are attending the event organized by the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). The conference in Bonn runs until August 6, and is designed to prepare and lay the foundations for the outcome of the UN Climate Change Conference which will be held in Cancun in November and December. Read more...

دور جدید مذاکرات بن امروز آغاز شده است. برای مشاهده بخش خبری مرتبط می توانید ویدئویی را که اینجا درج شده است مشاهده کنید.  این مذاکرات پنج روز خواهد بود در پایان هفته به اتمام خواهد رسید. مدیر جدید مذاکرات (Christiana Figueres) از کاستاریکا است که برای آشنایی بیشتر با وی می توانید به این آدرس مراجعه کنید. 

به محض اینکه خبرهای جدیدی در این حوزه به دست برسد شما را با خبر خواهم کرد. فعلا تنها مطلبی را که در این حوزه دیدم و خوب بود در زیر درج می کنم. نویسنده مطلب معتقد است که مذاکرات تحت تاثیر تصمیم اخیر دموکرات های آمریکا برای توقف قوانین مرتبط خواهد بود و جزییاتی را پیرامون برنامه ی مذاکرات ذکر می کند. برای خواندن مطلب کامل روی لینک زیر کلیک کنید.

 Source: BusinessGreen

The latest round of UN-backed climate change negotiations got underway in Bonn this morning amidst expectations that the talks will be dominated by the decision Democrat leaders in the US Senate to effectively scrap plans for a wide-ranging climate bill.

Negotiations will centre on the latest version of the 45-page draft negotiating text, which attempts to build on last year's Copenhagen Accord agreement and provide the framework for a formal treaty to replace or extend the Kyoto Protocol.

The schedule for the meeting also reveals that discussions will touch upon the scale of the emission reduction commitments put forward by industrialised Annex 1 countries and provide an update later today on emission reduction action plans submitted to the UN by developing economies.

Only one more round of official UN negotiations are scheduled before the Mexico Summit in late November with China expected to host a week of talks.

There had been reports that the previous round of talks in Bonn in June had been conducted in an improved atmosphere following the rancorous fall out from last year's Copenhagen summit, which saw rich and poor nations accusing each other of deliberately scuppering the negotiations.

However, the US decision to effectively abandon its push for binding climate change legislation will cast further doubts over President Obama's ability to deliver on his pledge to cut greenhousse gas emissions 17 per cent on 2005 levels by 2020 – a target already seen as inadequate by many countries.

The White House has not officially abandoned the target, hinting that it can still regulate greenhouse gas emissions through the US Environmental Protection Agency. But the US negotiating team will be expecting fierce criticism from poorer nations already angered by industrialised countries refusal to adopt more ambitious emission targets.

مطلب زیر که در مورد مذاکرات اقلیمی بن در ژوئن سال 2010 است از اینجا است. در این مطلب مباحث نهایی مذاکرات و خصوصا دیدگاه کشورهای در حال توسعه پیرامون پیش نویس مورد بحث درج شده است. به نظرم مطلب گزارش نسبتا خوبی را در این حوزه ارائه کرده است. خلاصه پاراگراف های اصلی مطلب این است:

- کشورهای توسعه یافته پیش نویس مورد بحث را مناسب نمی دانند و معتقدند این پیش نویس نامتعادل است.

- تعهدات در نظر گرفته شده برای کشورهای توسعه یافته - با توجه به مسئولیت آن ها - کافی نیست.

- مذاکرات بیش از آنکه در پی کاهش انتشار گازهای گلخانه ای باشد بر روی تجارت آن ها تاکید کرده است.

- پیش نویس در راستای پروتکل کیوتو نیست.

Bonn, Germany - At the end of the two-week climate change negotiations in Bonn, nation groups stood up and expressed their frustration with the 22-page draft text put forward.

The G77 (representing 130 nations) and China said: "The group is dismayed that the [...] text [...] is imbalanced." One by one, individual nations stood up and took the same stance.

Most nation groups, such as the Africa Group, underscored that industrialized countries should take the lead in reducing emissions instead of putting the burden on developing nations to reduce emissions. Problematically, the draft text stipulated that the emissions of developing nations should peak by 2020, while it did not force Annex I countries to commit to specific emissions reductions.

The pledges made by industrialized countries thus far add up to 12-19% of emissions over 1990 levels by 2020. As outgoing secretary Yvo de Boer put it: "The fact remains industrial country pledges fall well short of the 25-40% range the IPCC has said gives a 50% chance to keep the global temperature rise below 2 degrees," he said.

"Take all current pledges and plans from all countries and we will still won't stop emissions growing in the next 10 years," he added.

Instead of focusing on actual greenhouse gas reductions, the meeting fixated on mechanisms for trading greenhouse gas emissions.

Bolivia has argued for enforcing greenhouse gas emissions commitments domestically
and against offsetting or outsourcing them, which typically does little to reduce the actual amount of emissions.

Countries echoed the concerns expressed by the G77 and China that the draft text trammels the principles of the Convention and specifically of the Bali Action Plan, which established two working groups (AWG-KP and AWG-LCA) in 2007 in order to implement the Kyoto Protocol and extend it beyond 2012.

The Alliance of Small Island States (AOSIS) said "the draft text prejudices the future of the Kyoto Protocol. It is not appropriate ... As you are aware there is a fundamental divide among parties on these and many issues."

Malawi put it most starkly: "In my understanding," the process, "is intended to work towards implementing the Kyoto Protocol, and not to kill it, as some in this room seem to want to do."

Saudi Arabia likewise expressed concern that the "non-paper", as they insisted on calling the draft text, "paves the way for a gradual death of the Kyoto Protocol."

Another issue was the lack of funding forthcoming to assist with adaptation to climate change. The Least Developed Countries pointed out that "we have contributed the least to the emission of greenhouse gases, yet we are the most vulnerable group of countries reeling under the impacts of climate change. We are experiencing an increase in natural disasters, such as floods and droughts. Yet we have the least capacity to mitigate or adapt to these climate change effects." They expressed concern that their need for funding to help them adapt to climate change was not adequately addressed by the draft text - a position seconded by AOSIS.

Bolivian climate negotiator Pablo Solón delivered scathing comments, critiquing the text for having absorbed the Copenhagen Accord, which did not accord with the UNFCCC negotiating and decision-making framework.

"You have the responsibility of being an umpire like at the World Cup," said Solón to AWG-LCA chairwoman Margaret Sangarwe of Zimbabwe, late in the day, as the World Cup was soon to begin. "You have to negotiate between all the teams and cannot give preference to one over another."

The 22-page draft text will be commented on and amended by all 192-member nations prior to the next UNFCCC meeting, which takes place in Bonn, Germany from August 2-6, 2010.

Subsequently, one more one-week meeting - date and location yet to be determined - will occur before the COP 16 takes place November 29 to December 10, 2010 in Cancún.

As the discussions drew to a close, the screen behind the negotiators flipped to the World Cup being broadcast live and kicking off in South Africa.

Will a climate change treaty have to wait until the COP 17 in South Africa next year?

Two more links on Bonn Climate Talks:

1- Climate: Steps seen in UN talks but dangers lurk

A round of UN climate talks was wrapping up Friday, helped by a dose of trust after the Copenhagen Summit but still troubled by the splits which drove that historic conference close to disaster. After 12 days of talks, delegates were issued with a gingerly-worded document which seeks to revive the quest towards a post-2012 treaty after the rows in Copenhagen last December. If approved, the draft text would become an official blueprint for negotiations. And in turn, if all goes well, that would culminate in a deal -- possibly by the end of 2011 -- which would slash emissions of greenhouse gases and channel billions of dollars in aid to poor countries in climate change's firing line. After Copenhagen, where bickering and nit-picking brought the world's biggest summit close to a breakdown, the mood in Bonn showed a good improvement, delegates said.

"Many of the issues, especially the issues that are important to developing countries, are being discussed in a more effective and constructive way," said Yvo de Boer, making his swan song as the UNFCCC's executive secretary. "This all in all is a big step forward, making much more possible in Cancun."

The talks were the mid-way point to the next big UNFCCC gathering, taking place in the Mexican resort of Cancun from November 29 to December 10. But beneath the brighter tone, problems of substance remained. Major blocs set down early markers of their opposition to the tentative text, drafted by Margaret Mukahanana-Sangarwe of Zimbabwe, who chairs the main negotiating group. The document puts forward a range of goals for cutting greenhouse gases, including slashing emissions by as much as 85 percent by 2050 compared with 1990 levels, and sketches objectives for climate aid and deforestation. Debate is likely to be furious at the next round of talks in Bonn in August over how to share out the burden and where to place priorities. In addition, the text still has big gaps, including the legal status of the post-2012 treaty. The so-called G-77 bloc of developing countries and, separately, the associations of African states, small island states and least-developed states, warned that they considered the text to have many gaps, weighed in favour of rich economies or even violating the principles of the UNFCCC.

Continue here

2- Poor nations dismayed over draft

THE two-week UN Climate Convention in Bonn ended on June 11 with mixed results for the developing countries. They suffered a setback when many key points were eliminated or ignored in a new paper produced by the Chair of a working group on long-term cooperation.

On the other hand, they succeeded in pressing for more action in another working group in which the developed countries must make new emissions-reduction commitments under the Kyoto Protocol. The talks had mainly been at a slow pace. But it gathered force on the last day, forcing delegates who had hoped to finish early to watch the opening match of the World Cup to instead continue with their meetings. The talks also re-established the United Nations as the only legitimate venue to get a global deal to act on climate change, following the disastrous conclusion of the Copenhagen Conference.

On the night of June 10, a revised draft of a basic deal on climate change was issued by Margaret Sangarwe of Zimbabwe, Chair of the group on long-term cooperation (LCA). The new paper drew critical statements from developing countries, with the G77 and China (the developing countries’ umbrella group) saying it was “dismayed” at the imbalances in the draft and urging that its positions and proposals be restored in the next draft. In a strong statement, China said it deviated from the Bali Road Map (which provides the mandate and terms of reference of the negotiations) by 50% and criticised the Chair for affecting the continued existence of the Kyoto Protocol, and “that is why we cannot accept it”. Other Asian developing countries who voiced objections included Malaysia, Thailand, the Philippines, Singapore, India, Pakistan, Bangla-desh and East Timor.

Malaysia said the text moved away from the Convention and the Kyoto Protocol, disregarding the developing countries’ need for development; for them to “peak” their emissions by 2020 when even the developed countries have yet to “peak”; and places very onerous obligations on developing countries to have their actions subject to international analysis. The text also obliged developing countries to have “low carbon development plans”, which was new and an imposition, and it had deleted many proposals.

The Africa group said the text was inconsistent with the developing countries’ demands for the equity principle, or for comparable emission cuts by developed countries, and threatens to replace the Kyoto Protocol. Brazil also expressed dismay at the text and called for a thorough revision. Several Latin American countries, including Venezuela, Bolivia and Argentina, also criticised the paper. In contrast, most of the developed countries gave the impression that they liked the paper, even though they mentioned certain shortcomings. A reading of the paper confirms that many of the developing countries’ key positions had been deleted whilst new obligations were imposed on them, some of which had not even been in earlier drafts or discussed properly.

Read more here

لینک خبر را روی توئیتر دیدم و اصلش اینجا است. اول بگویم که در مذاکرات تغییرات اقلیم جبهه یا ائتلافی داریم با عنوان ائتلاف کشورهای جزایر کوچک. اطلاعات این گروه شامل اسامی اعضای را می توانید اینجا مطالعه کنید. این مجموعه یکی از گروه های بسیارفعال در مذاکرات اقلیمی است و پیش نویس نخست پروتکل کیوتو هم کار همین ها است. تا جایی که خاطرم هست یکی از خطرهای جدی که کشورهای عضو این گروه را تهدید می کند افزایش سطح دریاها است. با این مقدمه برویم سراغ خبر.

نه! بگذارید باز هم مقدمه بگویم. اگر خاطرتان باشد در چند خبر گذشته از مذاکرات دائم کشورها به دو دسته ی کلی تقسیم می شدند: 1) کشورهای غنی یا توسعه یافته و 2) کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته که تلاش گروه دوم این است که گروه اول را وادار به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و جبران پیامدهای فعلی و احتمالی کنند.  همینقدر بس است. برویم سراغ خبر. 

قضیه از این قرار است که ظاهرا طی مذاکرات بن میان کشورهای در حال توسعه  اختلاف نظر پدید آمده است و این ائتلافی که از آن گفتم عربستان سعودی را به دلیل ممانعت از اجرای یک پژوهش در زمینه اثرات گرمایش جهانی مورد انتقاد قرار داده است. خبر می گوید این اختلاف میان کشورهای در حال توسعه (شامل اعضای اوپک و ائتلاف) در حالی است که در شرایط فعلی بایستی تمامی این کشورها به طور همزمان بر روی کشورهای توسعه یافته فشار وارد کنند. 

راستش خبر خیلی واضح به دلیل مخالفت عربستان نپرداخته است اما ظاهرا مثل همیشه پای نفت در میان است. مطلب از حمایت کویت و قطر از عربستان خبر می دهد و بیان می دارد که ترس اعضای اوپک از آن است که شیفت تامین انرژی از سوخت های فسیلی به انرژی های تجدیدپذیر و تمیز باعث مشکلات اقتصادی برای آن ها شود. 

آخرین خبری که از مذاکرات بن روی وب دیدم اینجا است که حاکی از آن است که تصمیمات پیش روی جامعه جهانی چندان به مذاق فعالان این حوزه خوشایند نخواهد بود. این سایت با مبنا قرار دادن مقاله ای از مجله ی Nature بیان داشته است که شرایط فعلی مذاکرات به گونه ای است که زمینه افزایش چهار درجه ای متوسط دما را طی صد سال آینده فراهم می کند. این مطلب بیان می دارد که کشورهای توسعه یافته در تلاش هستند تا با کنار گذاشتن مفاد پیمان کیوتو - که این کشورها را مقصر اصلی در انتشار گازهای گلخانه ای می داند - زمینه ارائه تعهدات کمتر را فراهم کنند. 

اگر بخواهم صادقانه بنویسم باید بگویم که اهداف مورد نظر برخی نهادها مانند همین گروه 350 بسیار ایده آل است. البته باید گفت ایده آل اما قابل تحقق و اگر اشتباه نکنم خط مرزی افزایش متوسط دما برای آن ها 1.5 درجه است. اما از سوی دیگر هم شکی در این نیست که در طی مذاکرات کپنهاگ و پس از آن کشورهای توسعه یافته تلاش کردند و می کنند تا به نحوی زمینه کاهش تعهدات خود را به هر نحو ممکن فراهم کنند و حتی به گونه ای بخشی از همان میزان باقی مانده را نیز به سایر کشورها تحمیل کنند. به نظرم اینجا است که فاصله ی میان باورهای واقعی سیاستمداران و تلاش هایشان در جهت کسب رضایت و محبوبیت به طور مشهودی مشخص می شود.

اول اینکه امروز داشتم توافق نامه کپنهاگ (Copenhagen Accord) را می خواندم که دیدم اسم ایران در لیست کشورهای تایید کننده نیست. از یکی از دوستان جویا شدم و گفت که ایران به همراه برخی دیگر از کشورها این توافق نامه را امضا نکرده است. یکی از آن کشورها بولیوی است که امروز لینکی در مورد دیدگاه هایش در مذاکرات دیدم که به نظرم قابل توجه است. در این متن که انعکاس صحبت های نماینده بولیوی در مذاکرات بن است این کشور از برخی توافقات حاصله ابراز نارضایتی کرده است. وی مبلغ تخصیص یافته را برای مقابله با تغییرات اقلیمی در کشورهای در حال توسعه بسیار اندک دانسته و بر این عقیده است که مذاکرات خواسته های اصلی مردم و نهادهای اجتماعی را تامین نمی کند. سرانه ی سالانه کمک های پیشنهادی به کشورهای در حال توسعه حدود بیست دلار است. قصد اظهار نظر در مورد مبلغ کمک را ندارم اما به نظرم اینکه گاهی برخی اعداد را به طور سرانه حساب کنیم و بعد بگوییم که کم یا زیاد هستند کمی غیرمنطقی است. این خبر به همراه یک خبر دیگر در مورد موضع برخی کشورهای توسعه یافته اینجا هم درج شده است. 

دومین مطلب امشب از اینجا است که نویسنده ی آن بر این عقیده است که دورنمایی از امید در مذاکرات بن مشاهده می شود و به نظر می رسد زمینه ی آغاز کمک های مالی جدی به کشورهای در حال توسعه و زیان دیده فراهم شود و بنا گفته ی نماینده ی استرالیایی فضای مذاکرات مثبت است. در مطلب یک پاراگراف خوب دیدم که برای آنکه در ترجمه خرابش نکنم آن را به طور مستقیم اینجا ذکر می کنم.

Realising this problem, the UN Secretary-General appointed an advisory group earlier this year to examine all sorts of innovative sources of finance that could be used to reach the target of $100 billion annually for developing countries by 2020. It did not please everybody in Bonn that this panel was meeting outside the jurisdiction of the UNFCCC, but there was broad recognition that new thinking is drastically needed in this area. The presence of the advisory group does not preclude developed countries from meeting their commitment to provide substantial additional public resources to fight climate change in parts of the world such as Africa, which have done nothing to cause a crisis that is already hitting them hard. Source

در انتها برای تکمیل شدن بحث بخش هایی از مقاله ی دیگری را که امروز اینجا دیدم درج می کنم. در این مطلب به طور خلاصه موضع کشورهای مختلف در این حوزه درج شده است. 

Tuesday, the ad hoc working group on long-term co-operative action (AWG-LCA) began discussing a 42-page text to facilitate negotiation drafted by chairwoman, Zimbabwean diplomat Margaret Mukahanana-Sangarwe.

G77 - representing over 130 nations and therefore the majority of the UNFCCC's 192 nations - expressed the need to "have a balance of issues in the draft text." Furthermore, it underscored that the texts "needs ... some restructurings to be in accordance with the Bali Action Plan."

The Bali Action Plan was adopted by the UNFCCC in 2007 and established the two working groups, making the following issues priorities: 1. a long-term plan to achieve greenhouse emissions reductions; 2. the funding and transfer of technology from developed nations to developing nations to assist them with adaptation to climate change; and 3. mitigation of climate change.

G77's position and concerns was seconded by virtually all nation groups and individual nations, including the Africa Group, the Alliance of Small Island States (AOSIS) and the Least Developed Countries (LDCs).

The Africa Group also noted "the imbalance of the structure of the text, which does not reflect the Bali Action." AOSIS, too, underscored that "the negotiations must be made in accordance with the Bali Action Plan", adding that "the consequences of climate change are already being felt. We refuse to the believe that the international community will allow its weakest and most vulnerable to be continue to be exposed to climate change."

AOSIS member Tuvalu stated that it does "not support language from the Copenhagen Accord on so-called Green Funding. We do not consider it appropriate to include any Copenhagen Accord language, as this does not represent a consensus decision."

U.S. climate negotiator John Pershing responded stingingly, stating "I note that many here say that the Copenhagen Accord has no standing but the LCA does. Unfortunately, that's not true. The version of the LCA that we are working on is not one others have signed onto. It doesn't reflect an agreement. It doesn't have any standing."

Pershing added that "the U.S. supports a legally binding agreement as long as it equally distributes responsibility, except for LDCs," which suggests that the U.S. intends to lobby for a position whereby not only Annex I countries are held responsible for commitments to greenhouse gas emissions reductions.

The Kyoto Protocol agreed that Annex I countries would take responsibility for greenhouse gas reductions, since they are historically responsible for producing the bulk of CO2 emissions. But the four other co-authors of the Copenhagen Accord - Brazil, China, India, and South Africa - are not considered Annex I countries. And the shared responsibility was a sticking point for the U.S.

Prior to the UNFCCC meeting in Bonn, summits had taken place in various contexts and they asked that their findings be included in the UNFCCC considerations and draft text.

امروز با یک اصطلاح جدید آشنا شدم، (Logging Loophole). این عبارت را می شود به شکل های مختلف ترجمه کرد اما من اسمش را می گذارم دودره بازی در قطع درختان. ماجرا به این گونه است که برخی از کشورهای توسعه یافته در تلاشند تا در متن توافقات شرایطی را فراهم کنند که بتوانند درختان را جهت مصارف مختلف مانند تولید برق قطع کنند یا بسوزانند اما این کاهش مساحت در محاسبات مربوط به انتشار گازهای گلخانه ای این کشورها محسوب نشود. میزان انتشار کربن ناشی از جنگل زدایی حدود چهارصد مگاتن است که معادل انتشار گازهای گلخانه ای کشور اسپانیا است. این در حالی است که بحث جنگل زدایی یکی از حوزه هایی است که کشورهای در حال توسعه به طور قابل توجهی برای آن تحت فشار هستند. چند لینک مرتبط با این خبر را به همراه خلاصه ای از محتوایشان درج می کنم.

1- A handful of developed nations like Japan, Australia and Germany are playing all sorts of games at the negotiating table that would  allow them to chop down large swaths of forest and use them for things like burning the wood to generate electricty, but not have to be penalized when it comes to their stated goals to reduce overall greenhouse gas emissions.

2- Rich nations are pushing to lock in a logging loophole at the United Nations climate talks in Bonn that would give them leeway to increase forest carbon emissions – rather than reduce them – and not pay a price, a group of advocates warned. 

3- Progress towards a meaningful climate deal in 2010 could be significantly undermined if developed countries succeed in their bid to avoid accountability for their emissions from forestry and bioenergy use, according to forest and climate experts from the Ecosystems Climate Alliance (ECA). Major developed countries including Austria, Australia, Canada, Finland, Germany, Japan, New Zealand and Sweden proposed an emissions accounting loophole at the UN Copenhagen climate change talks in December that would allow significant emissions increases from forestry and bioenergy without penalty. The loophole would hide increased greenhouse gas emissions of about 400 megatons (CO2 equivalents), and represents a weakening in the forest provisions of the Kyoto Protocol, which are already regarded as weak and ineffective.

4- As Americans celebrated Memorial Day on Monday, the latest round of UN climate treaty negotiations were getting started in Bonn, Germany. Also underway, according to reports, were the efforts by the world’s richest nations to evade their moral obligation to deal with the severity of the climate crisis.

اگر شما هم مانند من تازه وارد بحث تغییر اقلیم شده اید شاید این مجموعه فایل که امروز پیدایشان کردم و به تازگی به روز رسانی و منتشر شده است برایتان مفید باشد. اگر به این آدرس مراجعه کنید در میانه ی صفحه یک جدول با عنوان Fact Sheets می بینید که مجموعه فایل های PDF است که توسط UNFCCC منتشر گردیده است.  در این فایل ها اطلاعات خلاصه و مفیدی در مورد مبانی تغییر اقلیم و اهمیت مقابله با آن، روش های تطبیق و پاکسازی، پروتکل کیوتو و ... توضیح داده شده است. فکر می کنم برای دوستانی که قصد دارند در مدت کوتاهی از اوضاع سر دربیاورند خواندن این فایل ها بسیار مفیدتر از رفتن به سراغ وب سایت های گوناگون و یا مطالعه ی گزارش چهارم IPCC باشد که اگر اشتباه نکنم حدود هزار صفحه است. اگر فرصت کنم در طی روزهای آینده هر روز خلاصه ای از محتوای هر یک از این سندها را تهیه می کنم و روی وب سایت درج می کنم. 

این هم لینک پخش زنده ی مذاکرات در آلمان است. این بنده ی خدا هم دارد روی توئیتر به طور مستقیم گزارش روند سخنرانی ها را می دهد. البته در بینش مطالب دیگری هم می نویسد اما در هر حال گزارش مستقیم است. عکس العملش در مورد عربستان سعودی جالب است. 

سلام. اولش یک خبر بد که البته خبر چندان جدیدی هم نیست. اینکه امروز یکی از افراد ارشد در حوزه کنترل تغییرات اقلیم آب پاکی را روی دست ملت ریخت و گفت که با توجه به بحران اقتصادی فعلی نباید توقع حرکت های بزرگ داشت. در این تردید ندارم که بحران مالی ضربه ی کاری بر پیکره ی اقتصاد در بسیاری از کشورها زده است اما خداییش بهانه ی خوبی هم به دستشان داده که تا چند سال هر کاری نخواهند بکنند مستقیم گردن بحران مالی جهانی بیندازند. چند وقت پیش نخست وزیر استرالیا در یک پرسش و پاسخ شرکت کرده بود و تقریبا هر سوالی را به نحوی به این قضیه ربط می داد و خوب هم همدردی ملت را جلب می کرد.

خبر دوم هم خبر خوبی نیست. کنفرانس بن آغاز شده است اما خبرگزاری آلمان می گوید که در افق این مذاکرات نقطه ی چندان روشنی دیده نمی شود. یکی دیگر از نیروهای ارشد سازمان ملل هم گفته است که اصلا امسال منتظر هیچ توافق جمعی نباشید. همانطور که می دانید دوره ی پیمان کیوتو امسال پایان می یابد و در کنفرانس شانزدهم که در مکزیک برگزار خواهد شد باید تکلیف تداوم آن روشن شود. فعلا که بعد از دور روز از آغاز مذاکرات بن که در واقع مقدمه ای بر کنفرانس اصلی در دسامبر سال جاری است خیلی چشم اندازی خوبی دیده نمی شود.

باز هم از بن اما این بار یک خبر خنثی! یکی از فعالان این حوزه که از طرف موسسه اقلیم سیدنی در این مذاکرات شرکت کرده است بیان داشته است که در حال حاضر سه نکته ی اساسی پیش روی مذاکره کنندگان قرار دارد:

1- شناسایی روشی برای ایجاد جریان نقدینگی از کشورهای توسعه یافته به سمت کشورهای در حال توسعه،

2- توسعه ی روش هایی برای اندازه گیری، گزارش و تایید فعالیت کشورهای مختلف در حوزه ی مقابله با تغییرات اقلیمی،

3- و در نهایت شناسایی روش هایی برای مبارزه با جنگل زدایی چرا که این یکی از برگ های برنده در کوتاه مدت است.

اگر باز خاطرتان باشد یکی از مواردی که در کنفرانس پانزدهم در کپنهاگ مورد بحث بود همین موضوع دوم بود که برخی کشورها با چین در این حوزه اختلاف داشتند.

دارم چند دیگر را می خوانم که به ربطی بین مذاکرات بن و کنفرانس کپنهاگ ارتباط برقرار کرده اند و نوشته اند که این مذاکرات باید زمینه خروج از بن بست کپنهاگ را فراهم کند و توافقات اندک و محدود به دست آمده ی سال گذشته را توسعه دهد. موضوع خیلی خاص دیگری هم نیست. شاید این لینک برایتان جالب باشد. در یک مطلب دیگر اشاره شده است که احتمالا تاکید این مذاکرات (بن) بر مباحث حفظ جنگل ها و مقابله با جنگل زدایی خواهد بود. این لینک هم اشارات خوبی دارد. 

آخرین مطلب هم کاری است از ریچارد بلک روی وبلاگش که سعی می کنم در اولین فرصت بخش هایی از آن را ترجمه کنم. 

دارم روی توئیتر یکی از حاضران در مذاکرات را دنبال می کنم. خبرهای بسیار خلاصه اش از این قرار است:

1- AOSIS که در واقع نماینده ی کشورهای متشکل از جزایر کوچک است اعلام کرده که روند فعلی افزایش چهاردرجه ای دما را به دنبال خواهد داشت که به معنای حکم اعدام برای این کشورها است.

2- لبنان اعلام کرده است که برای سال 2020 در پی دستیابی به تامین 20 درصد از انرژی مورد نیاز خود از طریق منابع تجدیدپذیر است.

3- استرالیا برای کمک به میزان 350 میلیون دلار اعلام آمادگی کرده است. 

نشست زیست‌محیطی بن از روز دوشنبه، ۳۱ مه (۱۰ خرداد)، آغاز به کار کرد. این نشست تا جمعه، ۱۱ ژوئن (۲۱ خرداد)، ادامه خواهد یافت.

قرار است در این نشست و همچنین در دو نشست عالی گروه هشت (G8) و گروه بیست (G20) که متعاقبا برگزار خواهند شد، برخی نکات اصلی سیاست‌های زیست‌محیطی به بحث گذاشته شود. رگینه‌گونتار، مدیر سیاست آب و هوایی صندوق جهانی حفاظت از طبیعت (WWF)، می‌گوید، نشست کپنهاگ نتوانست به پیمانی دست یابد که جهان به آن نیاز دارد؛ این نشست تنها در بعضی قسمت‌ها به پیشرفت‌های مهمی دست یافت. نشست بن در تلاش است نکات نافرجام نشست کپنهاگ را به بحث بگذارد تا زمینه‌ی موفقیت نشست بعدی در مکزیک به وجود آید.

صندوق جهانی حفاظت از طبیعت می‌گوید، هیأت‌های اعزامی به بن می‌توانند مباحث مهمی مانند مسایل مالی، جنگل‌زدایی، انتقال فناوری و اقدامات تطبیق‌دهنده‌‌ی سیاست‌های زیست‌محیطی را پی بگیرند تا امکان موفقیت نشست مکزیک در پاییز جاری و تنظیم یک پیمان بین‌المللی آب و هوایی در کنفرانس بین‌المللی آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۱ در شهر کانکون به وجود آید.

این سازمان زیست‌‌محیطی بین‌المللی معتقد است که پیشرفت در این زمینه‌ها نشانگر تلاش جامعه‌ی بین‌المللی برای دست‌‌یابی به یک پیمان زیست‌محیطی جدید خواهد بود.

مرجع و ادامه ی خبر