برای دوستان علاقمند به پیگیری مذاکرات در روز آخر شاید این صفحه ی روزنامه گاردین جالب باشد. در این صفحه که به طور اتوماتیک به روز می شود آخرین خبرهای روز نهایی مذاکرات درج می شود. آخرین خبر اینکه هند نیز توافق اولیه اش را برای کاهش انتشار اعلام کرد. اگر خبر جدیدتری اینجا یا جای دیگری درج بشود برایتان درج می کنم. برای مطالعه ی سایر مطالب مرتبط با مذاکرات کانکون که در طی یک هفته ی گذشته نوشته ام به اینجا مراجعه کنید.

این مطلب قدیمی است لیکن به گمانم نکات خوبی را در مورد شرایط مذاکرات بیان می کند. نگاهی بیندازید.

خبرگزاری رویترز می‌نویسد که در آستانه برگزاری این جلسات انتظار برای موفقیت مذاکرات بسیار پایین است و سپس ده دلیل را برای پیش‌بینی شکست این گفت‌وگوها برمی‌شمرد:

۱- مواد آلاینده‌ای که باعث گرمایش زمین می‌شوند نامرئی‌اند، بنابراین به سختی می‌توان مردم را قانع کرد که به این مسئله توجه کنند. گاهی اوقات سوانح طبیعی آشکار یا حوادثی که باعث آلودگی رودخانه‌ها و سواحل می‌شوند توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند، چون حادثه و پیامدهای آن در برابر چشم همگان است.

۲- هزینه مقابله با تغییر دمای جو زمین هم‌اکنون باید پرداخت شود، ولی نتایج و منافع ناشی از آن در درازمدت مشخص خواهد شد. در حال حاضر استفاده از هر نوع انرژی قابل‌بازیافت پرهزینه‌تر از مصرف سوخت فسیلی است. اما بسیاری از کشورها از جمله آمریکا تمایلی به فداکاری برای آینده بهتر ندارند. به‌خصوص در شرایط فعلی و پس از پیامدهای بحران اقتصادی سال‌های اخیر، بسیاری از کشورها در حال صرفه‌جویی‌اند و پروژه‌های محیط زیست اولین قربانی این صرفه‌جویی‌ها هستند.

۳- طرفداران حفظ محیط زیست در مورد موضوع گرمایش زمین و راه‌های مقابله با آن اغراق کرده‌اند. آنها وعده می‌دهند که سوق دادن روش‌های تولید و صنایع به سوی انرژی‌های قابل‌بازیافت سرمایه‌گذاری، رونق اقتصادی و فرصت‌های شغلی فراوان ایجاد خواهد کرد. اما حقیقت این است که چنین تغییری در نحوه و نوع مصرف سوخت بسیار پرهزینه است و رشد اقتصادی را کند می‌کند.

۴- جمهوری‌خواهان آمریکا که اکنون موضع نیرومندی دارند به علوم زیست‌محیطی اعتقاد ندارند. نظرسنجی‌های اخیر در آمریکا نشان می‌دهد که فقط ۳۸ درصد از جمهوری‌خواهان واقعا باور دارند که در ۵۰ یا ۱۰۰ سال اخیر درجه حرارت جو کره زمین افزایش یافته است. بدون حمایت کامل جمهوری‌خواهان مقررات مربوط به کاهش تولید دی‌اکسیدکربن هیچ گاه تصویب و اجرا نخواهد شد. و نکته مهم‌تر این که برای پذيرش هر معاهده‌ای از جمله معاهده مربوط به کنترل گازهای گلخانه‌ای به دوسوم آرای مجالس نمایندگی آمریکا نیاز هست.

۵- چین نیز به همان میزان هیچ علاقه‌ای به پذیرش معاهده مربوط به کنترل گازهای گلخانه‌ای ندارد. با آن که دولت آن کشور آمارهای فراوانی در مورد استفاده از انواع قابل‌بازیافت انرژی منتشر می‌کند، حقیقت این است که چین رشد چشمگیر و سریع اقتصادی خود را مدیون مصرف بی‌رویه سوخت‌های فسیلی است.

۶- در تمام ۱۵ اجلاس قبلی محیط زیست که به ابتکار سازمان ملل متحد برگزار شد پیشرفت نازلی صورت گرفته است. اگر هدف سازمان ملل متحد کاهش خطر ناشی از گرمایش زمین است به چنین چیزی دست پیدا نکرده است. درجه حرارت جو زمین و میزان تولید گازهای سمی رو به افزایش بوده و همین طور میزان تمرکز گاز دی‌اکسیدکربن در فضای کره زمین.

۷- حتی دستاوردهای محدود اجلاس قبلی که در کپنهاگ برگزار شد عملی نشده‌اند. مشخص‌ترین بخش از تعهدات تصویب شده در آن اجلاس طرح ۳۰ میلیارد دلاری موسوم به «آغاز سریع برای بودجه محیط زیست» بود که قرار شد به کشورهای در حال توسعه کمک شود تا از میزان تولید گازهای سمی خود بکاهند. هنوز یک چنین بودجه‌ای فراهم نشده و مشخص نیست که محل تامین آن کجاست یا چه کسی در مورد نحوه هزینه کردن آن تصمیم‌گیری خواهد کرد.

۸- سازمان ملل متحد ظرف مناسبی برای این کار نیست. روش کار سازمان ملل متحد مبتنی بر توافق و اجماع همه اعضاست، به همین خاطر هر یک از ۱۹۴ کشور عضو این سازمان می‌توانند با رای خود مذاکرات کانکون را به بن‌بست بکشانند. در اجلاس گذشته دو کشور سودان و ونزوئلا به مدت یک شبانه‌روز کامل توافق بر سر یک مصوبه را که حتی لازم‌الاجرا نبود به تاخیر انداختند.

۹- موضوع «عدالت زیست‌محیطی» مسئله‌ای قابل تفسیر است. استدلال طرفداران «عدالت زیست‌محیطی» این است که بخش اعظم عوارض ناشی از گرمایش زمین و تخریب محیط زیست شامل کشورهای فقیر خواهد شد، در حالی که مسئولیت اصلی گرمایش زمین بر دوش کشورهای صنعتی و ثروتمند است. بر این اساس مسئولیت اصلی مقابله با عوارض دوران بی‌مهار مصرف سوخت در جوامع صنعتی بر دوش خود آنهاست، هر چند که این عوارض بیش از همه به ساکنان کشورهای فقیر آسیب می‌زند.

۱۰- مسئله تغییرات جوی زمین بزرگ‌ترین مشکل مشترک در تاریخ بشری است که نیاز به اقدام همگانی دارد. اگر بخواهیم فقط یک دلیل عمده برای کم‌کاری جامعه جهانی در برخورد با این معضل ذکر کنیم آن این است که حفاظت از محیط زیست نیازمند سطحی بسیار عالی و بی‌سابقه از همکاری جهانی است. بدون این سطح از همکاری اقدامات فردی، اقدامات در سطح منطقه‌ای و حتی کشوری عملا بی‌فایده خواهند بود.

نکته دیگر این است که معمولا راه‌های پیشگیری از تغییرات جوی و به‌خصوص تغییر در الگوی مصرف سوخت معمولا هزینه‌های مالی محلی و کشوری دارد، در صورتی که منفعت درازمدت آن نصیب تمام جهانیان خواهد شد. بنابراین به سختی می‌توان همه جهان را برای اقدام مشترک در این زمینه قانع و هماهنگ کرد.

مذاکرات مکزیک در هفته ای که گذشت موضوع اصلی مورد توجه خبری در حوزه ی تغییرات اقلیمی بود و همچنان هست. امیدوارم از هفته ی آینده بتوانم سرکی به سایر مباحث بکشم و مابقی موضوعات کلیدی را هم پوشش بدهم. 

در حال حاضر شکاف در میان کشورهای غنی و فقیر زیاد است و بعید هم به نظر می رسد که این اختلاف به این زودی ها کاهش پیدا کند. آخرین خبرهایی به گوش می رسد اینکه تصمیم های خوبی در حوزه های مرتبط با انتقال تکنولوژی گرفته شده است اما بحث کاهش انتشار همچنان روی زمین و یا بهتر بگویم روی میز مانده است. آنچه که عکس العمل کشورهای مختلف هم نشان می دهد بعید می دانم به این سادگی ها در این حوزه تصمیم قطعی گرفته شود.

ژاپن با تمدید پیمان کیوتو مخالفت کرده است و گفته تا چین و آمریکا تعهدات قابل قبولی ندهند حاضر به تداوم آن نیست.

در همین رابطه اینجا بیشتر بخوانید.

چون عجله دارم چند لینک را از این طرف و آن طرف برایتان درج می کنم. زحمت مطالعه ی دقیق ترش با خودتان. 

اول اینکه اینجا می توانید مطلبی را پیدا کنید در مورد مقاله ای که نشان می دهد تغییرات اقلیمی و آب و هوایی در گذشته باعث تغییرات در نحوه ی زندگی انسان ها شده است. نویسندگان مقاله ی علمی مورد بحث در مورد اقوامی سخن می گویند که تغییر در اقلیم در گذر زمان باعث شکل گیری شیوه ی زندگی خاص آن ها شده است.  نویسنده ی این مقاله می پرسد که آیا باز هم چنین چیزی رخ خواهد داد. به نظرم این مقاله باید برای دوستان علاقمند به مباحث دیرینه شناسی و باستان شناسی جذاب باشد.

از گذشته که به حال بیاییم اگر دوست دارید یک مطلبی بخوانید که کلا بحث تغییر اقلیم را رد کرده باشد و زیر همه چیز زده باشد به اینجا مراجعه کنید. واشنگتن تایمز مطلبی را منتشر کرده است که خواندنش افراد بدون دیدگاه را به سمت رد نظریه تغییر اقلیم سوق می دهد و افراد موافق را عصبانی می کند. خداییش بعد از خواندن مطلب اتهام های طرح شده از سوی نویسنده را به من وارد نکنید. 

اگر هنوز هم بعد از خواندن مطلب بالا باورتان را به تغییرات اقلیمی از دست نداده اید به این مطلب نگاهی بیندازید که در مورد افزایش میزان یخچال های طبیعی است. این مطلب کاهش میزان برف در کوهستان ها را تایید می کند و خاطر نشان می سازد که با وجود افزایش موقت پیش بینی می شود که از میزان یخ ها به مقدار قابل توجهی کاسته شود.

در راستای صحبت پیرامون هم یخچال های طبیعی این مطلب هم جدید است که این یخچال ها می توانند عامل بروز سرطان بشوند. یک بررسی علمی نشان می دهد که آب شدن این توده های یخی باعث آزاد شدن مواد آلوده کننده ای می شود که می توانند سرطان زا باشند.

بان کی مون گفته است که خیلی نگران است که مذاکرات اقلیمی یکی بعد از دیگری بی نتیجه می ماند. او افزوده است که ما همین حالا به خروجی نیازمندیم. این ها را اینجا گفته است. این در حالی است که مذاکرات به روزهای پایانی نزدیک می شود و قرار است وزرای کشورهای مختلف تصمیمات نهایی را اتخاذ کنند. بان کی مون همچنین گفته است که طبیعت منتظر ما نمی ماند که هی مذاکره کنیم.

از سوی دیگر هند هم اعلام کرد که برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ایش آمده است اما فعلا خبری از متوقف کردن مولدهای انرژی مبتنی بر ذغالش نیست و ذغال کماکان یکی از مصارف اصلی اش باقی می ماند. رامش گفته است که احمقانه است که فکر کنیم انرژی خورشیدی و بادی توان پاسخگویی به نیازهای انرژی بیش از یک میلیارد هندی را دارد. هند کلی کارهای دیگر کرده است و نمایندگانش حرف های دیگری زده اند که اینجا بخوانید.

باز هم ویکی لیکس!

انتشار اسنادی در ویکی لیکس پیرامون تلاش آمریکا برای راضی کردن برخی کشورهای فقیر به منظور تایید توافقنامه ی کپنهاگ با هدف تامین اهداف آمریکا در مذاکرات باعث شد که نمایندگان کشورها متلک بار هم کنند. این اسناد نشان می دهد که ایالات متحده ظاهرا از روش های غیرمتعارف برای کسب رضایت برخی کشورها استفاده کرده است.

در همین راستا نماینده بولیوی آمریکا را متهم به باج گیری کرد و نماینده ی آمریکا هم گفت که نمی شود کشورهای فقیر از یک طرف از این کشور تقاضای منابع مالی کنند و از طرف دیگر این کشور را به پرداخت رشوه متهم کنند.  نماینده ی آمریکا گفته است که فعلا سیاست ما این است که در مورد مباحث مرتبط با ویکی لیکس اظهار نظری نکنیم.

در این رابطه اینجا بیشتر مطالعه کنید.

فیگارو مطلبی را نوشته است در مورد اجلاس کانکون در مکزیک و اینکه کشورهای مختلف چه میزان برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ایشان اعلام آمادگی کرده اند. مطلب اینجا است و به زبان فرانسه. البته مترجم گوگل ترجمه ی قابل قبولی از آن را ارائه می کند. نکته ی جالب این مقاله نقشه ی زیر است که خب البته توسط مترجم گوگل قابل ترجمه نیست اما با کمی فشار می شود از آن سر در آورد. اگر به بحث mitigation در حوزه ی تغییرات اقلیمی علاقمند هستید به نظرم ارزش دارد کمی رویش وقت بگذارید. برای رفتن به اصل تصویر روی نقشه ی زیر کلیک کنید.

عجب تیتر عجیبی شد. اما خبر اینکه از صبح مقالاتی می بینم روی سایت های مختلف که نویسندگانشان نسبت به نتایج مذاکرات مکزیک خوش بینانه تر صحبت می کنند. به نظر می رسد که ممکن است کنفرانس با وجود تمام کاستی ها به نتایج بهتری نسبت به آنچه پیش بینی می شد دست پیدا کند. گزارش ها نشان می دهد که مقامات مکزیک دارند به شدت تلاش می کنند که کنفرانس فعلی به سرنوشت نشست سال قبل در دانمارک دچار نشود. ظاهرا در برخی حوزه ها توافقات اولیه ای شکل گرفته است هرچند باز هم مثل همیشه سرنوشت بسیاری از خروجی ها به تصمیم چین و ایالات متحده وابسته است.

از طرف دیگر بررسی های جدید نشان می دهد که پیش بینی های قبلی پیرامون افزایش ارتفاع سطح آب در سطح دنیا دقیق نبوده است و در بدترین حالت این افزایش حدود دو متر خواهد بود. این در حالی است که اعداد قبلی چیزی حدود چهار متر را نشان می داد. این را هم بگویم که همین عدد دو متر برای زیر آب بردن کشورهایی مثل مالدیو کافی است. در عین حال محققین مربوطه اعلام کرده اند که این تغییر در نتایج گرچه شرایط بهتری را پیش بینی می کند اما شواهد مرتبط با بروز تغییرات اقلیمی بیش از پیش مورد تایید و تاکید قرار گرفته است.

اگر به خواندن نکات بیشتری از خروجی های پژوهشی جدید علاقمند هستید اینجا ادامه ی مطلب را مطالعه کنید.

امروز فرصت کردم و برخی مذاکرات مکزیک را پیگیری کردم. هنوز اثری از دیدگاه های نمایندگان ایران ندیده ام. امیدوارم به زودی مطالبی را در مورد مواضع ایران پیدا کنم.

اولین پیش نویس قابل توجه مذاکرات اقلیمی در مکزیک منشر شد. متن این پیش نویس از اینجا (PDF) قابل دسترسی است و خبرها و حواشی مرتبط با آن را نیز می توانید اینجا و اینجا مطالعه کنید. 

خبرها نشان می دهد که نمایندگان برخی کشورها نسبت به این پیش نویس اظهار نظرهای مثبتی داشته اند هرچند برخی سازمان های غیردولتی تعهدات مطروحه در آن را کافی نمی دانند. برخی گلایه ها نیز از محتوای این متن شده است. به عنوان مثال نماینده ی بولیوی فرآیند دستیابی به اهداف آن را کند خوانده است. نماینده ی کشورهای جزیره ای هم این سند را در تامین خواسته های خود ناتوان خواند. ایالات متحده نیز این پیش نویس را ناکامل دانسته است. 

در حالی که دمای کانکون مکزیک محل برگزاری مذاکرات اقلیمی در حدود 24 درجه است و چیزی حدود صد و شصت ساعت به پایان مذاکرات باقی مانده است پیش بینی می شود که بجز رییس جمهور مکزیک هیچ رییس دولت دیگری در این مذاکرات شرکت نکند. دو جبهه مشخص در مذاکرات وجود دارد. در یک سو کشورهای توسعه یافته و در سوی دیگر کشورهای در حال توسعه. ژاپن از سوی اول اعلام کرده است که تمایلی برای تمدید پیمان کیوتو ندارد و بولیوی از دیگر سو تهدید به تعلیق مذاکرات در صورت عدم تمدید پیمان کرده است.

در مکزیک سه حوزه ی اصلی مذاکرات مورد توجه قرار گرفته است:

1- دستیابی به یک چارچوب کلی برای سازگاری کشورهای فقیر،

2- دستیابی به سیستمی برای انتقال فناوری های سبز از کشورهای غنی به کشورهای فقیر،

3- ممانعت از تخریب جنگل ها،

387.18 آخرین وضعیت تمرکز کربن بر اساس آخرین داده های مرتبط به نوامبر سال جاری است. 2010 یکی از سه سال گرم از زمان آغاز سنجش است و دهه ی منتهی به این سال گرم ترین دهه ی ثبت شده. 

13,765.72 هم فاصله ی میان کانکون، محل برگزاری کنفرانس پانزدهم و دوربان محل برگزاری کنفرانس شانزدهم است.

جزییات بیشتری از رویترز

امروز مطلبی را می خواندم از سایت وزارت امور خارجه ایالات متحده که به نظرم با اینکه توقع شنیدنش را داشتم اما هنوز این همه سهل انگاری و عدم هماهنگی در میان کشورهای جهان به نظرم تعجب آور است.

واشنگتن –  سرپرست گروه آمریکایی مذاکره کننده مربوط به تغییرات اقلیمی گفت: کشورها قادر نخواهند بود امسال در مورد پیمان الزام آور حقوقی مربوط به تغییرات اقلیمی به توافق دست یابند، اما می توانند در برخی حوزه های مهم که «شاید» به پیمانی در سال آینده منجر شود پیشرفتی حاصل کنند.

، فرستاده ویژه آمریکا برای تغییر اقلیمی، 22 نوامبر خطاب به خبرنگاران بین المللی در واشنگتن گفت: « آنچه ما اکنون در پی آن هستیم بسته ای از تصمیم گیری هماهنگ است. ما به جای پافشاری برانعقاد پیمانی حقوقی پیش از هرگونه رویدادی، باید به راه حل کاربردی تصمیم گیر های عملی و ملموس قناعت کنیم.

شما تمام این حرف ها را بخوانید و اینگونه نتیجه گیری کنید که "ما هیچ کاری نمی کنیم".

به دلیل اینکه در مسیر برگشت به ملبورن بوده ام حسابی از خبرها و گزارش ها عقبم. سعی می کنم در طی دو سه روز آینده خبرهای مرتبط را خصوصا در مورد مذاکرات مکزیک با سرعت بیشتری درج کنم تا جبران عقب ماندگی بشود.

سایت شبکه ی خبر در گزارش از مکزیک هدف برگزاری این نشست را چنین عنوان نموده است:

شركت كنندگان در این اجلاس مشخص می کنند که کشورهای جهان تا چه حد در قبال تعهدات حفاظت از محیط زیست خود مسئولیت به عهده خواهند گرفت و بودجه چندین میلیارد دلاری کمک به کشورهای فقیر برای دستیابی به انرژی های پاک را از چه طریق تامین خواهند كرد.

بزرگترین بازیگران این سناریو که آمریکا و چین هستند در این نشست به آزمایش محدودیت های یکدیگر در خصوص اندازه گیری مقدار تامین بودجه هر کشور برای مقابله با آلایندگی خواهند پرداخت و نحوه دسترسی به بودجه کمک های خارجی مقابله با تغییرات آب و هوایی را مشخص خواهند کرد.

اینجا هم می توانید در مورد این کنفرانس مطالب بیشتری بخوانید مثل این پاراگراف:

مذاکرات دربارۀ تغییرات اقلیمی، پس از طی مسیری بیست ساله، نه تنها به عرصه ای برای بحث های فنی، بلکه به میدانی برای بازتاب رقابت های سیاسی بدل شده است. گروهی از کشورهای توسعه یافته در یک طرف تلاش می کنند درخواست های کاستن از تخلیۀ گازهای آلاینده در جَوّ و کم کردن از تشریفات و مقدمات تحویل کمک های مالی و فنی را که به آنها حواله می شود، تخفیف دهند و از طرف دیگر با تأکید بر این که کشورهای در حال رشد «مسؤولیت عمومی» دارند، تلاش می شود بار کاستن از تخلیۀ گازهای آلاینده بر دوش آنها نهاده شود. 

سایر خبرگزاری ها هم مثل اینجا و اینجا اشاره ی خلاصه ای به این خبر داشته اند.

اگر خواننده ی مطالبم باشید این تیتر چندان برایتان عجیب نیست. از این تیترها زیاد دیده اید. خصوص بعد از کپنهاک من هر وقت مطلبی روی سایت در مورد روند مذاکرات جهانی گذاشته ام چیزی در همین مایه ها بوده است. این هم خبر مشابهی در مورد مذاکرات پیش رو در مکزیک برای اینکه خیالتان راحت شود که آنجا هم خبر خاصی نخواهد بود.

این هم دو خبر، یکی در مورد مذاکرات پیش رو در مکزیک و دیگری در مورد مذاکرات در هند. 

مکزيک: نشست تغييرات آب و هوايي به اهداف فوري و ملموس اختصاص خواهد داشت

تهران / واحد مرکزی خبر / سیاسی 1389/08/19 وزیر امور خارجه مکزیک امروز چهارشنبه اعلام کرد نشست تغییرات آب و هوایی که مکزیک میزبان آن خواهد بود به اهداف فوری اختصاص خواهد داشت. پاتریسیا اسپینوزا در مصاحبه ای در حاشیه دیدار وزرای سازمان همکاری اقتصادی آسیا-اقیانوس ارام (اپک) افزود، امیدها برای دستیابی به نتایج فراگیر از بین رفته و لازم است بر اهدافی فوری تمرکز شود. در این حال سازمان ملل و مکزیک امیدوارند گفتگوها در این نشست به توافق کشورها در زمینه های ملموستر منجر شود و از مسائل مورد مناقشه چون سهم هر کشور در کاهش گازهای گلخانه ای فاصله گیرد. اسپینوزا افزود نتیجه نشست آخر نوامبر احتمالا در خصوص اقدامات فوری کشورها خواهد بود. وی در ادامه تصریح کرد، تعیین چارچوبی برای حمایت از فعالیتهای تطبیقی، تسهیل انتقال فناوری، حفاظت از جنگلها و در نظر گیری بودجه زیست محیطی از جمله موارد مورد گفتگو در این نشست خواهد بود. اسپینوزا همچنین توافق در خصوص موارد فوق را به منظور مقابله با تغییرات آب و هوایی حائز اهمیت خواند. به گزارش خبرگزاری رویترز از یوکوهاما، این بودجه به منظور کمک به کشورهای فقیر برای مقابله با سیل، خشکسالی، رانش زمین و بالا آمدن سطح دریاها در نظر گرفته شده است؛ اما چگونگی تهیه بودجه لازم هنوز مشخص نیست.

برگزاري کنفرانس تغييرات آب و هوايي در دهلي نو

مقامات بیش از 50 کشور جهان برای مذاکره در خصوص راههای تامین هزینه مالی و مبادله فناوریهای پاک و به منظور کمک به کشورهای فقیر برای مقابله با پیامدهای ناشی از تغییرات آب و هوایی در دهلی نو گردهم آمدند.

به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از خبرگزاري آسوشیتدپرس، کنفرانس آب وهوایی هند ،‌ اخرین گردهمایی قبل از برپایی اجلاس بزرگ سازمان ملل متحد در خصوص بررسی تغییرات آب وهوایی و انتشار گازهای گلخانه ای محسوب می شود که قرار است روز 29 نوامبر در کانکن مکزیک برگزار شود.

بر اساس اين گزارش، شرکت کنندگان در نشست آب وهوایی دهلی نو ، در خصوص نحوه کمک به کشورهای فقیر در دستیابی به فناوریهای کاهنده گازهای گلخانه ای به بحث و مذاکره می پردازند.

گفتني است، وزیر محیط زیست هند اعلام کرد اولویت باید به کمک به کشورهای فقیر داده شود تا آنها بتوانند با بکارگیری فناوریهای پاک در بخش کشاورزی ،‌سلامت و ابرسانی ، در برابر پدیده گرم شدن کره زمین مقاومت کنند.