تصاویری که از پاکستان می بینم تکان دهنده است. دو شب پیش رو مقاله ام کار می کردم که در مورد ارتباط میان اثرات تغییرات اقلیم و درگیری و مناقشه های منطقه ای و محلی است. البته مدل صرفا به یک جامعه ی نمونه اشاره دارد. به هر دلیل، هر چه با مدل سر و کله می زدم خروجی اش خیلی معمولی بود و عملا هیچ تغییری را در میزان منابع تخصیص داده شده به درگیری نشان نمی داد. در واقع مدل اینطور پیش بینی می کرد که در صورت کاهش سطح دسترسی به منابع، عامل ها خودشان را با شرایط تطبیق می دهند و خیلی با سایر عوامل درگیر نمی شوند و در نهایت اتفاق خاصی رخ نمی دهد.
همان موقع شبکه SBS استرالیا مشغول پخش تصاویری بود که لینکش را از یک منبع دیگر اینجا درج می کنم. تصاویری که نشان می داد مردم ناامید پاکستان برای دستیابی به یک جرعه آب پاکیزه و یک مشت خوراک چطور با ظرف های خالی اشان بر سر و صورت هم می کوبند و من متعجب و مثل همیشه گلایه مند که چرا مدل های به زعم ما خوب نمی توانند پرده از حوادث دنیای اطراف و پیش روی ما بردارند.
باز هم بگویم که همیشه قصدم این بود تا این وب سایت یک مرجع نیمه خبری نیمه علمی باقی بماند و تا حد امکان از دیدگاه های شخصی من عاری باشد اما احساس کردم شاید باید به قدر سهم انسانی ام، از خودم و همه ی شما دعوت کنم که پاکستان را فراموش نکنیم، هرچند تردید ندارم که در این صف من آخرین هستم.
اگر مایل هستید در مورد دلایل علمی وقوع حوادثی مثل سیل پاکستان بیشتر مطالعه کنید شاید این لینک بد نباشد.
