امروز روی سبزپرس خبرهایی را از آتش سوزی در برخی جنگل های کشور می خواندم. همزمان مطلبی را دیدم اینجا که از توجه دانشمندان به نقش آتش سوزی های گسترده در چرخه ی کربن و تغییر اقلیم خبر داده است. یکی از مهم ترین مسائل توانایی در پیش بینی زمان آتش سوزی های پیش رو است که علاوه بر ابزارهای موجود نیازمند سرمایه گذاری جدیدی برای تقویت توان تخمین آن است. از سوی دیگر خود بروز آتش سوزی هم بر شرایط اقلیمی موثرخواهد بود. 

علاوه بر این حوزه آتش سوزی ها می تواند نقش قابل توجهی را بر تنوع زیستی، امنیت انسانی، فقر کیفیت زندگی بر جای بگذارد. در واقع به نظر می رسد بین تغییر اقلیم و آتش سوزی های گسترده یک تعامل به صورت بازخوردهای مثبت منفی وجود دارد به این صورت که مثلا افزایش تغییرات در شرایط اقلیمی باعث افزایش آتش سوزی و افزایش آتش سوزی باعث افزایش تغییرات از یک سو و از سوی دیگر کاهش توان مقابله جوامع انسانی با تغییرات و آتش سوزی ها می شود.

این خبر پیرامون شرایط جنگل ها تا پایان قرن جاری ممکن است برای برخی دوستان خواندنی باشد.

Source: Telegraph.co.uk / Photo: LEE FOSTER/ALAMY

این پیشنهاد من نیست بلکه پیشنهاد گروهی از فعالان حوزه ی محیط زیست و مقابله با تغییر اقلیم است. قضیه از این قرار است که این گروه معتقدند که شباهت تعریف بین جنگل های طبیعی و جنگل های مصنوعی و ایجاد شده توسط انسان ها باعث شده است که زمینه ی تخریب جنگل های طبیعی و جایگزینی آن ها با جنگل های مصنوعی فراهم شود در حالی که این دو با هم متفاوتند. اگر خاطرتان باشد چند روز قبل مطلبی گذاشتم که جنگل های مصنوعی به میزان جنگل های طبیعی در پاکسازی دی اکسید کربن موثر نیستند. البته همان جا مطلب دیگری هم درج کردم که بعضی پژوهش ها نشان می دهد که خیر، شبیه هستند. 

این گروه معتقدند که اگر تعریف جنگل های طبیعی و مصنوعی متفاوت باشد این موضوع به حفظ جنگل های طبیعی کمک می کند. یکی از مباحث این حوزه این است که جنگل های طبیعی غیر از پوشش درختی، دارای تنوع زیستی و مزایای دیگری هم هستند که جنگل های مصنوعی از آن بی بهره اند. بنابراین اگر کشوری مانند اندونزی بخشی از جنگل هایش را نابود کند و در مقابل در جای دیگری اقدام به کاشت درخت و توسعه جنگل به همان مساحت کند خالص این فرآیند منفی است.

امیدوارم توضیحات مرتبط را از صاحبنظران ایرانی در این زمینه جایی پیدا کنم. 

با شروع جریان خبرها از آلمان بیشتر در این رابطه خواهم نوشت. 

بعد از درج این مطلب دوست عزیزی به نام آقای بهزاد انگورج عضو شورایعالی جنگل، مرتع و آبخیزداری کامنتی روی این مطلب در گرین بلاگ درج کردند که عینا اینجا جهت استفاده ی مخاطبان درج می کنم. از ایشان بابت این کامنت بسیار سپاسگزارم.

سلام

در هیچ یک از قوانین در گذشته جنگل با این نوع تفکیک مورد نیاز جامعه فعلی تعریف نشده است . بلکه فقط از حیث رویش طبیعی و عدم ایجاد آن بوسیله اشخاص اشاره شده است . جنگل اجتماعی از انواع گیاهان شامل رستنی های علفی کف جنگل ، درختچه ها و درختای است و با سایر منابع مخصوصا اراضی جنگلی به میزان موجودی حجمی تفریق شده و این تفریق و تمایز نه ازحیث تنوع زیستی بلکه از حیث نوع و نحوه بهره برداری است.

مجموعه سطوح جنگل ها در کشور دست خورده و آسیب دیده است و دخالت انسان برای احیا و بازسازی و حمایت از منابع جنگلی الزامی و ترک فعالیت احیایی ، موجب به لحاظ عدم امکان قطع بهره برداری های محلی است و روند تخریب گذشته ادامه خواهد یافت. از فعالیت احیا و بازسازی درفضای باز درون جنگل به احیا و غنی سازی ، جنگل کاری و .. تعبیر می شود . از فعالیت احیا و بازسازی در خارج از زون جنگلی به توسعة جنگل و توسعه فضای سبز و … تعبیر می شود .

اما نکته مهم درچگونگی اعمال تفکیک بین واژه هایی چون درختکاری – توسعه فضای سبز – جنگل کاری است که اولاً در ایفای وظیفه و ثانیاً در مدیریت بر آن می تواند موجب تفریق و تمایز از هم را فراهم نماید . فعالیت شهرداری ها با کاشت نهال و درخت و آبیاری آن در تمام سنین رشد توسعه فضای سبز نامیده می شود . فعالیت سایر دستگاه ها در کاشت نهال و درخت و آبیاری آن در تمام سنین رشد درخت کاری نامیده می شود. فعالیت سازمان در کاشت نهال و درخت و آبیاری آن فقط تا استقرار نهال و ادامه حیات آن به شکل طبیعی جنگل کاری نامیده می شود .

مهجوریت منابع طبیعی ومدیریت براین منابع در جامعه نشان می دهد، آحاد جامعه فرقی بین این تعاریف قائل نشوند. و این تفکیک و تمایز نیز به تعاریف قانونی تبدیل نگردد.
هر موجود زنده به یک جامعة بیوتیک و زنده تعلق دارد، ترک هر موجود زنده و یا انقراض آن در آن جامعه، به شرائط استقرار و ادامه حیات و از دست رفتن شرائط زیستی از جمله غذا و امنیت بستگی دارد تنوع زیستی در هر یک از منابع در هر مکان و توسط هر دستگاه و با هر عنوان محتاج تامین این دو نیاز اولیه است .

چند خبر در طی روزهای گذشته در مورد کنفرانس اقلیم و جنگل در اسلو درج کردم. این خبر با جزییات بیشتری به این موضوع پرداخته است. نیویورک تایمز خبر داده است که در طی این کنفرانس که پس از شکست مذاکرات کپنهاگ برگزار می شود اندونزی توافق کرده است تا جنگل زدایی تجاری را به مدت دو سال محدود و معوق کند. این کار بر اساس چارچوب (REDD) شکل گرفته است. شاید یک سال پیش بود که در سمیناری این عبارت را شنیدم و برایم جالب بود. در این روش کشورهای توسعه یافته به کشورهای درحال توسعه و دارای منابع جنگلی کمک می کنند تا جنگل هایشان را حفظ کنند. البته این چیزی که نوشتم بیان خیلی ساده ی این قضیه بود و الا بحث اصلی بسیار پیچیده تر است و کلی حرف و صحبت دارد. حتی مدتی قرار بود روی چارچوب حقوقی اش کار کنیم که فرصت نشد. مثلا یک مشکلی که در این قضیه این بود که بحث مالکیت این جنگل ها حرف و سخن بسیار داشت. یکی دیگر از منابع مالی تامین کننده در این چارچوب شرکت های خصوصی هستند که به ازای انتشار کربن بایستی به حفظ جنگل در سایر کشورها کمک کنند. برای مطلع شدن از جزییات بیشتر توافقات این لینک را دنبال کنید.

برای این که بیشتر در مورد REDD بخوانید سری به اینجا بزنید. در اولین فرصت در مورد REDD ترجمه می کنم و اینجا درج می کنم.

ضمنا اگر مذاکرات پیرامون تغییرات اقلیمی را دنبال می کنید و خصوصا اگر به مباحث مرتبط با کشور چین علاقمند هستید این مطلب ارزش یک بار خواندن را دارد. در این مطلب کوتاه ابعاد مختلفی از جایگاه چین در مذاکرات اخیر جهانی به طور اجمالی بررسی شده و نکاتی هم در مورد آینده ذکر گردیده است. راستش به نظرم ارتباط میان این مطلب و یادداشت دیروز در مورد مصاحبه ی رییس جمهور مالدیو بتواند ایده های خوبی به شما بدهد. 

اگر یک روز عصر بروید و یقه پیراهن یکی از کسانی را که جنگل می تراشند بگیرید و بگویید "اخوی! این جنگلی که تراشیدی باعث باعث بحران محیط زیستی می شود"، امکان دارد جنگل تراش محترم در یک شرایط خاص بگوید "ببخشید، جایش می کارم" یا "ببخشید، می روم صد متر بالاتر و یک جنگل جدید می کارم". اگر از هر کسی خصوصا یک جنگل تراش چنین پاسخی شنیدید خوشحال نشوید. چرا؟ به خاطر نتایج این تحقیق. این مطالعه نشان می دهد که جنگل هایی که دوباره کاشته شده اند یا جنگل هایی که به طور مصنوعی ایجاد شده اند احتمالا قابلیت جنگل های طبیعی را در پاکسازی هوا از دی اکسید کربن ندارند. برخی دلایل علمی این قضیه در متن خبر درج شده است. 

گشتم ببینم می شود مقاله ای را پیدا کنم که عکس این حرف را زده باشد و شد. این مقاله ادعا می کند که کاشت مجدد جنگل ها (که اصطلاح فارسی اش را نمی دانم، شاید بشود بازکاری جنگل ها) می تواند در جلوگیری از بروز تغییرات اقلیمی موثر باشد. 

این اسلو خوب دارد خبر ساز می شود. البته منظورم کنفرانس جهانی اقلیم و جنگل در اسلو است. نخست وزیر اسلو که خب وقتی به اطرافش نگاه می کند یک سری اقتصاد لرزان را در اروپا می بیند و بس، امروز در حاشیه کنفرانس گفته است که بخش خصوصی باید دست در جیبش کند و خرج کند و بخشی از هزینه های مرتبط با مقابله با بحران پیش رو را بپردازد. اگر خاطرتان باشد در پست قبل از قول همین عزیز دل نوشتم که اگر قرار باشد بودجه ای برای نجات جنگل های جهان هزینه شود بخش خصوصی باید حضور فعال داشته باشد. ظاهرا این درنظر گرفتن بخش خصوصی تیغ دو لب است. البته این را در نظر داشته باشید که در حوزه ی پرداخت غرامت و جبران خسارت این شرکت های آلوده کننده هستند که حسابی حالشان گرفته است در حالی که در بخش دوم یعنی استفاده از منابع مالی موجود برای نجات جنگل ها، این شرکت های حوزه ی محیط زیست هستند که نانشان در روغن است.

اگر فرصت دارید و خصوصا اگر به مباحث مرتبط با جنگل علاقمندید سری به این خبر و سایر مباحث مرتبط بزنید.

با این مقدمه از خود خبر شروع کنم که جنگل زدایی هر سال مساحتی به اندازه ی انگلستان از مساحت جنگل های جهان کم می کند و حدود 20 درصد انتشار گازهای گلخانه ای به همین دلیل است که بر اساس اطلاعات سازمان ملل این میزان افزایش انتشار از کل انتشار ناشی از اتوموبیل ها، قطارها و هواپیماها روی هم بیشتر است. دیروز وقتی از اندونزی نوشتم گفتم که جنگل زدایی باعث شده است که این کشور در زمره ی بیشتر انتشار دهندگان گازهای گلخانه ای قرار گیرد. امروز که چک کردم دیدم این کشور با احتساب جنگل زدایی در رتبه ی سوم انتشار گازهای گلخانه است و پیش بینی می شود به مقام اول هم برسد.

اما خبر می گوید که کشورهای غنی و فقیر امروز در نروژ برای تخصیص کمک های مالی برای نجات جنگل های جهان توافق کردند. بر اساس این خبر که در گاردین منتشر شده است در طی کنفرانس اقلیم و جنگل در اسلو، ایالات متحده، انگلیس، استرالیا، فرانسه، ژاپن و نروژ موافقت کرده اند که در طی سال های 2010 تا 2012 چهار میلیارد دلار برای نجات جنگل ها تخصیص دهند. نخست وزیر نروژ اشاره کرده است که نقش بخش خصوصی در هزینه ای این بودجه کلیدی خواهد بود. از این توسعه یافته ها خوشم میاد. وقتی می خواهند خودکشی کنند هم باید بخش خصوصی کار را انجام بدهد. 

بگذارید تا دارم این حرف ها را می زنم این را هم بگویم که نروژ یکی از کشورهایی است که درآمد قابل توجهی از فروش نفت دارد. زمانی روی "نفرین منابع" مطالعه می کردم که یک تئوری اقتصادی است و می گوید کشورهایی که منابع طبیعی بیشتری دارند، مثلا نفت بیشتری دارند  فقیرتر هستند. انگار که این منابع بیش از آنکه باعث خیر باشد، باعث شر است. جالب است که در این ادبیات موضوع نروژ یک استثناء است. اگر زمانی وقت داشتید روی این قضیه کمی مطالعه کنید. نکات جالبی برای خواندن دارد.

برگردیم به خبر. برگزاری این کنفرانس در اسلو و توافق های انجام گرفته ظاهرا کمی زخم ناشی از کپنهاگ را التیام بخشیده است. بانک جهانی این توافق را اولین مولفه ی فراگیر برای یک توافق جهانی در مورد تغییر اقلیم پس از کپنهاگ دانسته است. 

مطلب را با یکی دو جمله از نخست وزیر گینه ی نو در این کنفرانس تمام کنم: امروز بازار برای جنگل های تخریب شده ارزش بیشتری نسبت به جنگل های پابرجا قائل است. ما باید راهی پیدا کنیم که جنگل های زنده را بیش از جنگل های مرده ارزش دهیم.

 خبری می خواندم در این مورد که اندونزی اولین وامش را به مبلغ دویست میلیون دلار برای مقابله با تغییرات اقلیمی دریافت کرد. این وام بخش اول از یک وام چهار قسمتی است که بانک جهانی قرار است به اندونزی بپردازد. احتمالا می دانید که اندونزی به دلیل جنگل زدایی گسترده یکی از کشورهایی است که با وجود آنکه انتشار قابل توجهی ندارد در زمره ی آلوده کنندگان بزرگ است. یادم نیست کجا اما جایی می خواندم که اگر جنگل زدایی اندونزی مورد محاسبه واقع شود این کشور در بین دو سه انتشاردهنده ی اصلی گازهای گلخانه ای محسوب می شود. چند ماه قبل اینجا سمیناری بود و چند نفری از اندونزی هم بودند. خیلی دلشان پر بود از روند تغییر کاربری در این کشور. 

نکته قابل توجه اینجا است که این کشور یکی از کشورهای آسیب پذیر هم به شمار می آید. افزایش سطح دریا به شدت مناطق گسترده ای از کشور را تهدید می کند و امنیت غذایی ساکنانش هم به طور جدی در خطر است. اصل خبر اینجا است.

خبر را گذاشتم و سری به سایر لینک ها زدم که دیدم بله. تا ما از جنگل زدایی گفتیم اندونزی دست به کار شد و با نروژ یک توافقنامه امضا کرد تا از این کشور کمک مالی به میزان یک میلیارد دلار دریافت کند و آن را صرف مقابله با جنگل زدایی نماید. لینک خبر اینجا است.

Indonesia’s climate change agenda bankrolled with $ 200 million
Wednesday, 26 May 2010 08:19
By Nuel Navarrete

The World Bank approved on Tuesday the initial $200 million development policy loan for Indonesia to support the country’s climate change mitigation and adaptation efforts.

The loan is the first of four annual climate change development policy loans that the bank will give to Indonesia. The loan will address the need to reduce the country’s greenhouse gas emissions; improve adaptation and resiliency measures in critical areas; and reinforce the institutional and policy frameworks necessary for a successful climate change response.

“Indonesia is potentially a major victim of climate change. At the same time, Indonesia’s emissions make up a significant part of the global total,” said Joachim von Amsberg, the bank’s country director for Indonesia.

The country is susceptible to climate change impacts such as rising sea levels and volatile weather patterns. Climate change could also affect food security and agricultural productivity, as well as lead to water shortage and the spread of water- and vector-borne diseases.

Norway gives Indonesia $1b to reduce deforestation

Indonesia and Norway signed a letter of intent to reduce deforestation here Wednesday, by which Norway will provide up to US$1 billion so that Indonesia can protect its forests.

The letter was signed by Foreign Minister Marty Natalegawa and Norway’s Minister of Environment and International Development Erik Solheim at the guest house of Norway’s Prime Minister Jens Stoltenberg.

Speaking after the signing ceremony, Stoltenberg said Indonesia would establish a task force to ensure the grant was used appropriately.

“Monitoring the implementation is the key to be able to verify whether the grant [disbursement] is making progress and is really reducing deforestation,” he said.

He said that his government would adopt the  model it used in Brazil in helping Indonesia to protect its forests. 

Using the Brazilian model, the grant would be disbursed according to the progress of the projects financed, the prime minister said.

کارشناسان از برنامه اندونزی برای کاهش میزان رشد انتشار گازهای گلخانه ای استقبال کردند.

Indonesia CO2 pledge to help climate talks-greens

By David Fogarty, Climate Change Correspondent, Asia

BANGKOK, Sept 29 (Reuters) - Environmentalists on Tuesday welcomed Indonesia's pledge to substantially cut the growth of its greenhouse gas emissions, saying the promise could help talks on crafting a broader global pact to fight climate change.

Indonesia is the world's third largest greenhouse emitter and steps by big developing nations to curb their emissions of planet-warming greenhouse gases are a key focus of U.N.-led climate talks under way in the Thai capital until Oct 9.

Delegates from about 180 countries are trying to narrow differences on emissions reduction targets, climate finance and transfer of clean-energy technology before a December deadline to try to seal a tougher pact to replace the Kyoto Protocol. [ID:nSP450470]

In a speech to G20 leaders on Sept. 25, Indonesian President Susilo Bambang Yudhoyono said the government was crafting a policy that would cut emissions by 26 percent by 2020 from "business as usual" (BAU) levels.

The policy would be a mix of stepping up investment in renewable energy, such as geothermal power, and curbing emissions from deforestation and changes in land use. Continue here...