نخیر. در ورزشگاه این را شعار نداده اند. قضیه از این قرار است که این عزیزان IPCC در ابوظبی دور هم جمع شده اند و به این نتیجه رسیده اند که فرآیند نظارتی دقیق تری را برای تهیه گزارش خود تهیه کنند تا مثل گزارش قبلی از داخل متن بهانه دست فرصت طلبان نیفتد. در نقدهایی که بر عملکرد این نهاد در یکی دو سال گذشته انجام شده است ضرورت افزایش دقت در شناسایی منابع علمی و روند تهیه گزارش مورد تاکید قرار گرفته است.

در این میان به منظور افزایش شفافیت فرآیندها، IPCC ظاهرا یک سری لینک های مراکز پژوهشی را هم در سایتش معرفی کرده است که اگر فرصت کنم سری می زنم و اینجا در مطلب جداگانه ای معرفی اشان می کنم. مرجع خبر و تصویر اینجا است. البته ارتباط تصویر چندان با متن خبر مشخص نیست اما خب تصویر مهمی است برای خودش که تغییرات ضخامت متوسط یخچال های قطبی را نشان می دهد.

Members of the Intergovernmental  Panel on Climate Change (IPCC) meeting this past week in Abu Dhabi for their annual conference have announced adoption of new procedures to address questions of conflicts of interest, data analysis errors and other policy procedures.

The member report comes in the wake of the 2009 “data scandal” at the UK-based University of East Anglia’s Climate Research Unit*, and more recently, in response to recommendations  submitted by the InterAcademy Council, an international group of representatives from top science academies. However, a press release from the May 10 session by Chairman Rajendra Pachauri, also notes: “The Committee could not address every issue of importance to the IPCC assessment process. ”

بالاخره اعضای کمیته ی اقلیمی سبز مشخص شدند. لیست این اسامی که متاسفانه نماینده ای از ایران در آن نیست در سایت UNFCCC درج شده است. اگر می خواهید بیشتر در رابطه با این صندوق بدانید به این لینک مراجعه کنید. کشورهای آسیایی که در این کمیته نماینده دارند عبارتند از چین، هند، عربستان سعودی، پاکستان، کره جنوبی، سنگاپور و فیلیپین.

The Green Fund is being launched in the broad context of long-term financial support agreed at The Cancún Agreements last December, under which industrialised countries committed to a goal of mobilising jointly €100bn per year by 2020 to help countries protect themselves from the impacts of climate change.

Part of the Green Climate Fund will be a Technology Mechanism to help develop new, cleaner technologies in developing countries.

The Technology Mechanism will also encompass a Climate Technology Centre and Network (CTCN) to facilitate national, regional, sectoral and international technology networks, organisations and initiatives.

The Green Climate Fund committee will have its first meeting in Mexico City on 28 and 29 April. It will prepare operational specifications for the fund in time for approval by the next UN Climate Conference in Durban in December.

Source

چهار ماه قبل و در جریان مذاکرات مکزیک برایتان از راه اندازی صندوق اقلیمی گفتم. امروز در خبرها خواندم که مراحل راه اندازی این صندوق کمی به پیش رفته است. هدف این صندوق که جزو معدود خروجی های مثبت مذاکرات تا این لحظه بوده این است که استخری از منابع مالی را ایجاد و سپس پول را به کشورهای آسیب پذیر منتقل کند. صحبت از چند صد میلیارد دلار است.

کشورهایی از این منابع استفاده خواهند کرد که  در خطر وقوع خشکسالی، سیل و یا افزایش سطح آب باشند. در طی ماه های آینده جزییات بیشتری از اعضای کمیته های مرکزی و نحوه ی عضویت کشورها در آن مشخص خواهد شد. ظاهرا از چهل کرسی موجود هفت تا به آفریقا، هفت تا برای آسیا، هفت تا برای آمریکای جنوبی، پانزده تا برای کشورهای توسعه یافته دو تا برای کشورهای بسیار فقیر و دو تا هم کشورهای جزیره ای تخصیص یافته است. جمعش چهل تا شد؟

در این رابطه می توانید اینجا بیشتر مطالعه کنید. 

به نظرم مطلب ششم ایرن در مورد شرایط دمایی قرون وسطا تا حد زیادی دیدگاه‌های طرفین بحث را هر چند خلاصه پوشش می‌دهد. دوستان علاقمند برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به این مقاله مراجعه کنند (1) که در آن از طریق بررسی حلقه‌های صدها درخت، یخ‌ها و رسوبات رکوردهای دمایی مربوط به 1500 سال گذشته بازسازی شده است. بر اساس نتایج مطالعات در دوره‌ی مذکور دما در مناطق خاصی به ویژه در نزدیکی قطب از دمای کنونی بالاتر بوده است لیکن در بخش‌های قابل‌ توجهی این شرایط صدق نمی‌کند. جان کوک (John Cook) در وبلاگش دو نقشه ارائه کرده‌است (2) که به مقایسه‌ی میانگین دمایی قرون وسطا و میانگین 1999 تا 2008 با میانگین 1961 تا 1990 می پردازد. با دقت در این نقشه ها مشخص است که افزایش متوسط دمایی در دوران حاضر بسیار فراگیرتر و معنادارتر از قرون وسطا در مقایسه با دوره ی مرجع (61 تا 99) است. توضیحات بیشتر در مورد روند تاریخی دما را اینجا ذکر کرده ام (2.5).

مطلب هفتم ایرن موارد متعددی را در قالب یک یادداشت مطرح می‌کند که هر کدام نیازمند بررسی دقیق است. شاید در این مقطع ذکر این نکته خالی از لطف نباشد که منتقدان نظریه تغییرات اقلیم خود به چند گروه تقسیم می‌شوند. از میان این گروه‌ها به عنوان مثال برخی به طور کلی هر گونه گرم‌شدنی را رد می‌کنند، برخی روند گرم‌شدن را می‌پذیرند اما آن را طبیعی می‌دانند، برخی گرم شدن را می‌پذیرند، غیرطبیعی می‌دانند اما بر این باورند که انسان مقصر شرایط موجود نیست و در نهایت برخی انسان را عامل شرایط می‌دانند اما می‌گویند ساکنان زمین قادر به سازگاری خواهند بود و نیازی به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نیست.

هم‌ارز با این گروه‌ها تردیدهای وارده به نظریه تغییر اقلیم نیز متفاوت است و همانطور که مطلب ایرن به درستی اشاره کرده است سوالات و شبهات متفاوتی از سوی آن‌ها مطرح می‌شود. اینکه آیا واقعا CO2 عامل شرایط موجود است؟ آیا انسان مقصر است؟ آیا سازمان ملل منصفانه گزارش می‌دهد؟ آیا ...؟ در پاسخ به برخی شبهات، دیدگاه‌های موافقان را به صورت خلاصه درج می‌کنم.

پیش از این در مطلب دیگری گفتم که از نظر موافقان تنها عامل بروز تغییرات اقلیمی افزایش گازهای گلخانه‌ای نیست (2) و عوامل دیگری نیز هستند که تغییر در آن‌ها می‌تواند میانگین و توزیع دمای مناطق مختلف زمین را تحت تاثیر قرار دهد. در عین حال موافقان تاکید دارند که نه تنها CO2 عامل بی‌تاثیری نیست که حتی حساسیت اقلیم زمین  نسبت گازهای گلخانه‌ای بیش از حساسیت آن برخی عوامل دیگر مثلا به فعالیت خورشیدی است (3). بر اساس گزارش سازمان ملل و سایر مطالعات انجام شده در صورت دو برابر شدن تمرکز CO2 دمای زمین به احتمال زیاد 2 تا 4.5 درجه (بهترین تخمین در حدود 3 درجه) سانتی‌گراد افزایش خواهد یافت ( 4 و 5).

از سوی دیگر شواهد متعددی نشان می‌دهد که انتشار دی‌اکسیدکربن به صورت مستمر در حالت افزایش است (6)؛ نمودار ذیل ترکیبی از چند رکورد متفاوت را برای بازسازی روند تمرکز CO2 در ده هزار سال گذشته نشان می‌دهد. مطالعات همچنان بیانگر آن است که انسان در چند دهه‌ی گذشته سهم قابل توجه و فزاینده‌ای را از روند افزایش CO2 بر عهده داشته است (7). به عنوان مثال نمودار مشهوری هست که انتشار گازهای گلخانه‌ای را بر اساس بخش‌های مختلف اقتصادی نشان می‌دهد (8) که در آن نقش فعالیت‌های انسانی کاملا به چشم می‌آید. دوستان علاقمند می‌توانند اطلاعات دقیق‌تری را از این لینک (9) دریافت کنند که اثر فعالیت‌های انسانی را بررسی نموده و آن را با فعالیت‌های طبیعی مقایسه کرده است.

در پایان این مطلب لازم می‌دانم به نکته‌ی دیگری نیز به صورت خلاصه اشاره کنم و آن هم پیرامون IPCC یا همان نهاد علمی تغییرات اقلیمی سازمان ملل است که گزارش‌های معروف تغییرات اقلیمی را ارائه می‌کند. اولین نکته این است که IPCC خود کار تحقیقاتی انجام نمی‌دهد، در عوض با مدیریت بررسی و ارزیابی هزاران گزارش، مقاله و مطالعه‌ی انجام شده توسط دانشمندان در سراسر جهان توسط گروه دیگری از پژوهشگران، نتایج کارهای انجام شده را منتشر می‌کند. به عنوان مثال برای گزارش سال 2007 بیش از سی هزار اظهارنظر برای تدوین گزارش نهایی مورد توجه قرار گرفته‌است. نکتهی قابل توجه اینجا است که برخلاف برخی ادعاها، گزارش‌های این نهاد چندان ترسناک و هشداردهنده هم نیستند و حتی گاه شرایط را بهتر از آنچه توقع می‌رود تخمین می‌زنند که برخی موارد را می‌توانید در گزارشی که اینجا درج شده است مشاهده کنید (10). البته قابل انکار نیست که ممکن است در گزارش‌های این نهاد نیز مانند هر محتوای علمی خطاهایی وجود داشته باشد. به عنوان مثال در گزارش هزار صفحه‌ای سال 2007 یک پاراگراف اشتباه در مورد سرعت ذوب شدن یخ‌های هیمالیا وجود داشت که منجر به یک بحث رسانه‌ای داغ گردید (11) هرچند صدها نکته و موضوع علمی صحیح درج شده در این گزارش به همان میزان در خبرها بازگو نشد.

نقد دیگری که بر این نهاد وارد شده است این است که مخالفان نظریه تغییر اقلیم از ساختار آن کنار گذاشته شده اند هرچند بررسی‌های انجام شده توسط نهادهای مستقل هنوز چنین ادعایی را ثابت نکرده است.

1) http://www.meteo.psu.edu/~mann/shared/articles/MannetalScience09.pdf

2) http://www.skepticalscience.com/medieval-warm-period.htm

2.5) http://iren.ir/Nsite/FullStory/?Id=5001

3)  http://www.amath.washington.edu/research/articles/Tung/journals/solar-jgr.pdf

4) http://www.ipcc.ch/publications_and_data/publications_ipcc_fourth_assessment_report_synthesis_report.htm

5) http://en.wikipedia.org/wiki/Climate_sensitivity#Other_estimates

6) http://www.esrl.noaa.gov/gmd/ccgg/trends/

7) http://www.bgc.mpg.de/service/iso_gas_lab/publications/PG_WB_IJMS.pdf

8) http://maps.grida.no/go/graphic/world-greenhouse-gas-emissions-by-sector

9) http://www.ipcc.ch/publications_and_data/ar4/wg1/en/faq-2-1.html

10) http://www.copenhagendiagnosis.com/

11) http://www.timesonline.co.uk/tol/news/environment/article6991177.ece
 

اینجا مقاله منتشر شده است از دکتر محمود خسروی، مرتضی اسمعیل نژاد و حمید نظری پور در مورد تاثیر تغییرات اقلیمی بر منابع آب خاورمیانه. خلاصه ی مقاله را اینجا درج می کنم. در ابتدای این مقاله توضیحی داده شده است در مورد تفاوت "تغییر اقلیم" و "تغییرات اقلیمی" که برایم جالب بود.

یکی از چالش هاي مهم در جهان کنونی رقابت براي دسترسی براي منابع آب می باشد. منطقه خاورمیانه با توجه به موقعیت ژئوپولوتیکی و استراتژیکی خود مورد توجه است. اما مسئله اي که این منطقه را درآینده وارد ابعاد تازه از چالش ها خواهد نمود. کاهش منابع آب در این منطقه با توجه به تغییر اقلیم جهانی خواهد بود. تغییر اقلیم از پدیده هایی است آینده جهان را با تهدید مواجه نموده است. خاورمیانه در منطقه اي خشک و نیمه خشک واقع شده و منابع آب محدودي دارد و تغییر اقلیم، منابع آب در حوضه هاي آبریز آن را تا 12 درصد تا سال 2050 کاهش خواهد داد. در این پژوهش با اتکا بر اطلاعات بانک جهانی و هیات بین الدول تغییر اقلیم به بررسی اثرات تغییرات اقلیمی بر منابع آب خاورمیانه پرداخته شد. بر اساس سناریوهای IPCC تا سال 2020 درجه حرارت در این منطقه 1تا 2 درجه افزایش خواهد یافت و از میزان بارش تا 20 درصد کاسته خواهد شد که این اتفاق تاثیر مستقیم بر منابع آب در این منطقه خشک گذاشته و باعث ایجاد چالش هاي جدیدي براي منابع آب خواهد شد.

Report: Climate change threatens historic Jamestown, Va.

Human-caused climate change threatens to flood Jamestown, the first permanent European settlement in what became the American colonies and the United States, says a report Wednesday by environmental groups.

Jamestown Island, the site of the original 1607 settlement, is low enough to be inundated by rising seas and tidal waters -- even if the waters do not rise as much by 2100 as scientists predict, according to the report by Natural Resources Defense Council (NRDC) and the Colorado-based Rocky Mountain Climate Organization.

Financing said vital for world climate change deal

(Reuters) - A global fund to help poorer countries switch to green industrial technology is vital in any new international pact to battle global warming, Switzerland's top climate change negotiator said on Wednesday.

UNEP welcomes review of Intergovernmental Panel on Climate Change

Statement by Achim Steiner, UN Under-Secretary General and Executive Director UN Environment Programme (UNEP) in Response to the Report by the

InterAcademy Council (IAC) on the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)

UNEP welcomes the independent review of the IAC, requested by the United Nations Secretary General and the chair of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).

We will now study the findings and recommendations and look forward to how governments will respond when they meet at the upcoming IPCC plenary in the Republic of Korea in October.

UNEP’s initial response to this thorough report, conducted by the leading body representing many of the world’s distinguished scientific academies, is that it re-affirms the integrity; the importance and validity of the IPCC’s work while recognizing areas for improvement in a rapidly evolving field.

The IAC did not review the fundamental science of climate change but was tasked with reviewing the processes, procedures and management of the IPCC in part to minimize errors as the body moves forward.

As the IAC points out in its preface to today’s report, several recent reviews including by the Netherlands Environmental Assessment Agency and the United States National Research Council—carried out following concern over alleged errors in the 2007 fourth assessment of the IPCC—concluded that the key findings remain unaffected.

Source: Economist

Photo: AFP

WHEN the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) is in the throes of producing one of its periodic assessments of the science of climate change, its plenary meetings can be a sight to behold, with all the brinksmanship, skullduggery and last-minute compromises that aficionados of foreign policy could wish for. In between times, these meetings of the governments that give the IPCC its name, and mandate, are of little note. That may change, though, at the plenary scheduled for Busan, in Korea, this October.

Prominent on that meeting’s agenda will be the results of a report on the IPCC produced under the auspices of the InterAcademy Council, an umbrella group for the world’s national academies of science, which was released today. The report, written by a committee chaired by Harold Shapiro, a former president of Princeton University, was commissioned in March by the UN secretary general, Ban Ki-moon, and the IPCC chair, Rajendra Pachauri, after errors were spotted in the most recent IPCC report last winter. While expressing admiration for the IPCC’s achievements to date, the Shapiro committee offers sharp criticisms of the way the panel organises itself and calls for reforms.

The report finds problems with the way the IPCC handles reviews of its work, the degree to which it shows fairness when considering areas that are disputed, and the way it communicates the certainty, or lack of it, wherewith it speaks. It calls for new rules on conflict of interest (or more accurately, it calls for rules—at the moment the panel has none), a new full-time leadership position and a new executive committee. Perhaps most strikingly, the report can also be read as a call for Mr Pachauri to resign, though neither Mr Pachauri nor Mr Shapiro have characterised it in quite that way.

First, a quick IPCC primer. The panel provides various types of report and analysis, most famously a series of vast “assessment reports” on the state of scientific and academic knowledge about climate. Each report comes in three volumes produced by three different working groups, one that deals with the physical science of climate change, one that deals with the impacts of change, and one that deals with ways of reducing the amount of change to be expected. Each working group consists of hundreds of authors under the leadership of two (or sometimes more) co-chairs, one from a developed country, one from a developing country. The fourth assessment report was published in 2007; the fifth is slated to come out in installments starting in 2013 and finishing in 2014.

The Shapiro committee’s report points out that the IPCC has to a large extent sat out the “governance revolution” in accountability and transparency that charitable, educational and other organisations have been dealing with in the two decades of the panel’s existence. One way to start getting up to date, it suggests, is to create a new executive committee able to act in the panel’s name between the plenary sessions that actually bring the member governments together. This could make the IPCC a lot more responsive and communicative.

The committee would consist of the IPCC’s chair, the co-chairs for each of the three working groups, an executive director (a newly created post) and three others appointed by the governments to whom the IPCC is answerable, with at least one of these council members coming from outside the world of climate science. The executive director would be a full time appointment (the chair and the working group co-chairs are part-time roles), a job for a senior scientist who could command at least as much respect within the community as the co-chairs, and who would do most of the work involved in actually running the panel.

The sting in the tale of this suggestion is that the report recommends that the IPCC insider members of this executive committee should serve for only one term—that is, they should make their contributions over only one of the six-year assessment-report cycles. Between the end of work on the fourth assessment report and the beginning of work on the fifth all but one of the working group co-chairs did in fact change over. Mr Pachauri himself, though, did not; he is now well into his second term. Mr Shapiro refused to be drawn on whether the idea that Mr Pachauri should go was the logical conclusion of the report’s argument that “A 12-year appointment is too long for a field as dynamic and contested as climate change,” allowing only that it was “one possible logical response”. Mr Pachauri said that he had taken up a burden, and that putting it down was a matter not for him, but for the Busan plenary.

In a further move towards transparency, the report says the IPCC should start clearly defining the criteria by which it selects authors and others, including the chair and the new executive secretary, and documenting the steps it takes to ensure that all relevant scientific points of view are being represented or at least addressed. It should also make sure that regional assessments benefit from global expertise, not just that of those living in the regions in question. This will go some way to meeting the worries of those who see clear signs of “groupthink” in the panel’s workings, though some of those critics might still press for the entire process of author selection to be made transparent.

Beyond organisation and personnel, the Shapiro panel also has things to say about the reports themselves. The drafts attract thousands of comments from expert reviewers and governments—last time round working group II’s volume alone attracted over 36,000. Dealing with them piecemeal, as is now the case, does not make the most of the insights they express, and allows things to slip through the net, such as the now-infamous erroneous claim about Himalayan glaciers vanishing in the next three decades. From now on review editors should be more forceful in identifying major issues in the comments and getting pertinent responses from the authors.

The report also highlights what might be called the political epistemology of the IPCC. In the summaries for policymakers that each working group provides, assessments of how likely an outcome may be do not always communicate the amount of evidence and the level of understanding on which that assessment is based. Mr Shapiro and his colleagues suggest that in the working group II summary, in particular, this led to statements being given a confidence level they did not deserve. A related problem was high confidence given to statements, such as “Nearly all European regions are anticipated to be negatively affected by some future impacts of climate change, and these will pose challenges to many economic sectors,” too vague to be assessed in any rigorous way.

Mr Pachauri and his colleagues welcomed the report at a press conference, but what actions it will lead to remain to be seen. The authors for the next assessment report have already been chosen. To deselect them and go through the process again would be time consuming and erode the goodwill on which the unremunerated process depends. Other reforms, though, could be set in train more easily, if the plenary wants to do so. The IPCC is a unique and remarkable institution; the governments that make it up will soon have the opportunity to improve it, if they can agree about just how much reform they want, and who they want to lead it.

اگر به موضوع و خبر و نتایج گزارش بررسی گزارش چهارم سازمان ملل در حوزه ی تغییرات اقلیمی علاقمند هستید توصیه می کنم به این لینک ها هم سری بزنید:

- سایت اصلی گزارش

- فایل پی دی اف گزارش گزارش(1.5MB)

- مطلب تایم در همین رابطه

- مطلب CSMonitor در این رابطه

- یک تحلیل دیگر در همین ارتباط

- این هم خبر روی Nature

- تحلیل وال استریت جورنال

- تحلیل واشنگتن پست

یکی بود، یکی نبود. بیست سال پیش یک هیات بین الدولی تغییرات اقلیمی پدید آمد که به طور خلاصه اسمش میشد IPCC. هدف از تشکیل این هیات این بود که با بررسی فعالیت های علمی در سراسر دنیا، بتواند به دولت های دنیا مشاوره ی علمی بدهد. حوصله قصه ندارید؟ باشد، می روم سراغ اصل مطلب. آخرش اینکه گزارش هیات بازبینی منتشر شد و هر کسی هم هر جوری دلش خواست تیتر زد. اگر خدای نکرده می خواهید گزارش را به طور داغ داغ مطالعه کنید این لینکش است.

اما توصیه های کلیدی برای بهبود شرایط IPCC به صور خلاصه به قرار زیر است:

1- بایستی یک کمیته ی اجرایی در این نهاد تشکیل بشود. این توضیح را بدهم که اعضای این هیات به طور پاره وقت با آن همکاری می کنند که به نظر می رسد مشکلاتی را در این حوزه ایجاد کرده است.

2- یک مدیر اجرایی برای این هیات انتخاب بشود که فعالیت های روزانه ی آن را هدایت کند.

3- بدنه ی علمی و داوری مقالات به طور جدی تری دنبال و تقویت شود. 

4- محتوای علمی به طور همگن تری مورد اشاره و تحلیل قرار بگیرد.

5- برای خروجی های علمی احتمال مشخصی ذکر شود و مبنای محاسبه ی آن هم ارائه شود.

6- استراتژی ارتباط و تعامل این نهاد با تاکید بر شفافیت اطلاعات و پاسخگویی سریع تهیه شود. 

خلاصه ی پیشنهادات را در این فایل PDF مطالعه کنید.

فردا نتایج بررسی مستقلی منتشر می شود که به برخی اشتباهات گزارش چهارم IPCC خواهد پرداخت. این بررسی به دستور دبیرکل سازمان ملل با هدف بازبینی نتایج علمی گزارش چهارم صورت گرفته است. هندوستان تایمز (خداییش من از کجاها که لینک نمی کنم) به نقل از وال استریت جورنال و بررسی های خودش خبر داده است که احتمالا نتایج این بررسی به گونه ای نیست که پاچوری (مدیر IPCC) برکنار شود و احتمالا وی از این قضیه جان سالم به در خواهد برد. به محض اینکه در این رابطه خبری ببینم اینجا درج می کنم. 

Pachauri likely to get away with mild rap

Intergovernmental Panel on Climate Change chief Rajendra Pachauri’s fate will be known Monday with the release of the findings of an investigation into charges that the panel grossly inflated the impact of global warming. UN secretary-general Ban Ki-moon had in March asked Inter Academy Council
(IAC), a body of top scientists and engineers from around the world, to investigate IPCC’s blunders.

There is speculation that Pachauri might get away with just a rap on the knuckles for IPCC’s assessments that the Himalayan glaciers will be gone by 2035, and the Amazonian forests were in danger too.

برای دوستان عزیزی که ممکن است پیگیر مطالب علمی در حوزه اقلیم شناسی باشند، این خبر می تواند جالب باشد. یک پایگاه اینترنتی از توسعه نرم افزار پژوهشی خبر داده است که می تواند در زمینه بررسی تغییرات اقلیمی بسیار مفید باشد. این نرم افزار که ظاهرا قرار است از آن برای مدل سازی مرتبط با گزارش های بعدی IPCC هم استفاده شود قادر به دانشمندان در زمینه یافتن پاسخ سوالاتی مثل ارتباط دمای زمین با تغییرات یخ های قطبی، تغییرات اقیانوسی، تغییرات در بروز طوفان ها، و مواردی از این دست یاری برساند.

جزییات بیشتری در این رابطه را روی این سایت دانشگاهی پیگیری کنید.

AFP

NEW DELHI — The head of the UN's climate science panel said Wednesday there was little prospect of a breakthrough in efforts to forge a global agreement on climate change at a world meeting in December.

A new UN conference is due to be held in the Mexican resort of Cancun to try to build on a loose accord hammered out at marathon talks in Copenhagen that were widely regarded as a failure.

Cancun will host negotiators from November 29 to December 10 who are set to discuss a binding agreement on reducing carbon dioxide emissions that will replace the Kyoto Protocol, which expires in December 2012.

Rajendra Pachauri, chairman of the Nobel-winning Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) told Indian news agency the Press Trust of India that a deal in Cancun "is not possible, particularly considering the situation in some countries."

He urged Mexico to be realistic and concentrate on pushing rich nations to provide funds to developing countries to help them adapt to climate change and reduce their emissions.

"For heaven's sake, please get the commitment on funding," he said.

India has stuck rigidly to its insistence that developed countries, which are responsible historically for global warming, should bear the burden of mitigating climate change and has resisted a legally binding treaty.

Last week, Mexico said it was striving to bring countries which felt excluded from the Copenhagen climate talks into the negotiations for this year's summit.

اگر خاطرتان باشد چند ماهی بود که هر کسی که دستش به گزارش سازمان ملل می رسید یک جایی از گزارش را نشانه می گرفت و ایرادی از آن در می آورد. خاطرتان نیست؟ پس بیشتر توضیح می دهم. سازمان ملل متحد هر چند سال گزارش مبسوطی را منتشر می کند که در آن بخش عظیمی از مقالات مرتبط با تغییرات اقلیمی از سراسر دنیا مورد ارجاع و اشاره قرار میگیرد. این گزارش یکی از کلیدی ترین سندها در حوزه ی مطالعات اقلیمی است. تیم تهیه کننده در واقع کار خودش تحقیق نیست بلکه با استفاده از پژوهش های موجود گزارشی را به طور جمع بندی تهیه می کند. 

در طی چند ماه گذشته یکی دو مورد خطای قابل توجه در این گزارش مورد توجه واقع شد و جالب اینجا است که پوشش رسانه ای خطاها بیشتر از خود گزارش بود. یعنی خیلی ها که خبر این اشتباهات را خواندند اصلا از وجود خود گزارش خبر نداشتند. به هر حال پس این قضیه، این موضوع دستاویزی شد برای بسیاری از منتقدان تا از این طریق ضربات جدی بر این اعتبار این گزارش وارد کنند تا آنجا که سازمان ملل تصمیم به بررسی مجدد این گزارش گرفت.

خبر امروز این است که بررسی انجام شده در مورد صحت گزارش سازمان ملل در حوزه ی تغییر اقلیم بدون یافتن هیچ اشتباه فاحشی به پایان رسید هر چند این بررسی پیشنهاد می کند که گزارش سازمان ملل باید در مراحل کاری اش شفاف تر  باشد. با توجه به اینکه مراحل تدوین گزارش جدید شروع شده است بی تردید این خبر بازتاب ویژه ای روی خبرگزاری ها خواهد داشت و امیدوارم به اعتبار گزارش بعدی که مورد استناد خیلی ها قرار میگیرد کمک کند. اصل خبر را می توانید اینجا مطالعه کنید.

پیشتر اینجا نوشتم که تدوین گزارش پنجم سازمان ملل در زمینه تغییرات اقلیم آغاز شده است.  در مطلبی که روی سایت شبکه ی فاکس دیدم ترکیب جدید اعضای این کمیته مورد نقد قرار گرفته است. تا آنجا که خبر دارم این شبکه به جمهوری خواهان نزدیک است که بیشتر منتقدین دیدگاه جهان گرمایی و تغییرات اقلیمی هستند. در این مطلب چنین بیان شده است که ترکیب این دانشمندان بیش از آنکه از حوزه ی علمی متنوع شده باشند از منظر جغرافیایی پراکنده است. 

در خبرها آمده است که IPCC ادعا کرده است که شصت درصد اعضای تیم جدید را نیروهای تازه تشکیل می دهند که زمینه ی افزایش کشورهای همکار را فراهم کرده است، سی درصد همکاران این گزارش از کشورهای در حال توسعه خواهند بود. 

بر اساس خبر کوتاهی که رادیو استرالیا اینجا درج کرده است، IPCC با انتخاب حدود هشتصد و پنجاه نفر از دانشمندان حوزه های مختلف به عنوان مولفان کلیدی گزارش پنجم کار تدوین این گزارش را آغاز کرده است. تعداد مولفان این گزارش تقریبا دو برابر گزارش چهارم است و بسیاری از اعضای این تیم را افراد جدیدی تشکیل می دهند که به نظر مرجع خبر تاکیدی بر تلاش این مجموعه برای تغییر در روش تدوین گزارش است.

By FRANK JORDANS (AP) 

GENEVA — The U.N. science body on climate change, accused of ignoring its critics and allowing glaring errors to creep into its work, announced Wednesday that a broader range of experts will write its next report on global warming.

The Intergovernmental Panel on Climate Change included more women and scientists from developing countries, but also selected authors with a wider range of backgrounds than previously — partly in response to recent criticism that earlier groups refused to address dissenting views.

"We didn't want old club members who repeat themselves from one assessment to the next," Jean-Pascal van Ypersele, the group's vice premier, told The Associated Press on Wednesday.

The previous panel had 559 members, chosen from 2,000 nominations. This one has 861 experts, picked from 3,000 nominations. Some 60 percent of the scientists are new to the role, the IPCC said.

The group, which won the Nobel Peace Prize in 2007 together with Al Gore, issues reports that governments, businesses and individuals use to determine how they will deal with climate change. It began in 1989, and has issued four voluminous reports so far — the most recent one in 2007.

"Climate change 20 years ago was very much a physical science question" but has since come to include social, economic and even ethical issues, van Ypersele said. He noted, in addition to meteorologists, physicists, statisticians and engineers, the latest group of authors now includes at least one philosopher.

Roger Pielke Jr., an environmental studies scientist at University of Colorado and past critic of the IPCC, said the list "looks like business as usual," but insisted the authors should be given a chance to show they could improve on previous reports.

Pielke said his concerns with the reports have "far less to do with the individuals involved than a deeply flawed process."

An independent review of the IPCC's methods for gathering, synthesizing and reviewing data, due to be released Sept. 1, might improve the work on the fifth report, said Pielke, who declined an invitation to participate for "professional and personal" reasons.

Chris Field, who co-chairs the group that will examine the impact of climate change, told a conference call the IPCC authors were open to making changes to their work if recommended to do so by the independent review.

Among the most blatant errors in the fourth report was the conclusion that Himalayan glaciers would disappear as early as 2035 — a date that turned out to be wrong by hundreds of years.

"I believe the column concerning the Himalayan glaciers was a genuine mistake made in good faith," said Field. Nevertheless, the group will put in place better quality controls, particularly for the regional reports, he said.

None of those who wrote the section on Asia for the fourth report are involved with the next installment, he said, but added that this was coincidental.

"I view the fact that we have a different team coming in now as just part of the normal flow of events," Field said.

Climate change skeptics say IPCC scientists have in the past overestimated the effect of the accumulation of carbon dioxide in the atmosphere and underplayed natural cycles of warming and cooling, which cannot be controlled. Others have claimed the authors, who aren't paid for their work, exaggerated the effects that climate change will have on the environment and human life.

A series of e-mails stolen last year from the University of East Anglia's Climatic Research Unit in Britain showed climate scientists discussing ways to keep the research of climate skeptics out of peer-reviewed journals.

Yet Van Ypersele insisted that the U.N. panel welcomed critical views.

"We are quite open to people who have strong opinions against IPCC, as long as they play by the rules," he said.

The fifth report will be released between 2013 and 2014.

آیا IPCC یک مجموعه‌ی سیاسی است که گزارش‌های آن غیر قابل اعتماد است؟

خیر. در مورد IPCC یا همان هیات بین‌الدولی تغییر اقلیم سوء برداشت‌های بسیاری وجود دارد. برخی بر این عقیده اند که گزارش‌های این مجموعه منعکس کننده نظرات گروه محدودی از دانشمندان همکار با سازمان ملل است که بیشتر با احزاب چپ سیاسی همکاری دارند. این در حالی است که این هیات در سال 1988 توسط سازمان جهانی هواشناسی و برنامه محیط زیست سازمان ملل ایجاد شده است و مرجع رسمی و اصلی مشاوره به سازمان ملل می باشد.

این هیات خود هیچ تحقیقی را به انجام نمی رساند و یا ارزیابی اقلیمی انجام نمی دهد بلکه در عوض به مرور دقیق و جامع هزار مقاله و گزارش معتبر و منتشر شده می پردازد و در نهایت حاصل فعالیت علمی هزاران دانشمند را در زمینه تغییرات اقلیمی در قالب گزارش های ارزیابی منتشر می کند.

به عنوان مثال در آخرین گزارش این مجموعه که در سال 2007 منتشر شد سه کارگروه اصلی فعالیت داشتند که نتایج کاری آن در زمینه های مبانی علمی فیزیکی، اثرات، سازگاری و آسیب پذیری و کاهش تغییرات اقلیمی و همچنین یک گزارش ترکیبی منتشر شده است. پیش نویس فصول این گزارش بیش از سی هزار نقطه نظر را جذب کرده است که در تدوین گزارش نهایی لحاظ شده اند.

برخی بر این عقیده اند که چون این گزارش مورد تایید دولت های قرار گرفته است به همین دلیل سیاسی است و از همین رو غیرقابل اعتماد است این در حالی است که این فرآیند توسط مجموعه‌ای از محافظه‌کارترین دولت‌ها در آن زمان شامل دولت بوش، عربستان، روسیه و چین به انجام رسیده است.
در مجموع این گزارش‌ها نه تنها غیرقابل اعتماد نیستند که بلکه به عنوان یکی از بهترین مراجع موجود در زمان خود به شمار می روند.

آیا پنل جهانی تغییرات اقلیم نهادی سیاسی است؟ خیر! 

برخی افراد بر این گمانند که گزارش های این نهاد توسط گروه خاصی از دانشمندان در سازمان ملل تهیه می شود از همین رو برخی کشورهای خاص در جهت فریب دادن سایر کشورها هستند. این در حالی است که این نهاد در سال 1988 تشکیل شده است. این نهاد خودش هیچ پژوهشی انجام نمی دهد اما در عوض حاصل هزاران پژوهش داوری شده از سراسر جهان را بررسی می کند و گزارش های ارزیابی تهیه می نماید. در ادامه این مطلب ساختار این نهاد معرفی شده است. این اولین بخش از مجموعه پرسش و پاسخی است که توسط دکتر برت پریس در دانشگاه موناش استرالیا تهیه شده است و مولف تلاش کرده است در طی آن به برخی سوالات در این زمینه پاسخ گوید. 

مرجع: http://www-personal.buseco.monash.edu.au/~BParris/BPClimateChangeQ&As.html#_Toc240972823

The IPCC is a political body and its reports are scientifically unreliable

False. There are many misconceptions about the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Some people appear to believe the IPCC’s reports are concocted by a small band of ‘UN scientists’ in collaboration with (presumably) left-wing governments intent on deceiving the world. Nothing could be further from the truth. The IPCC is a scientific intergovernmental body created in 1988 by the World Meteorological Organization (WMO) and the United Nations Environment Program (UNEP). It is the principal source of scientific advice for the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC).[4]

The IPCC does not conduct its own research or climate monitoring. Instead it undertakes a comprehensive review and distillation of many thousands of published peer-reviewed papers and reports, representing the work of the overwhelming majority of the world’s climate scientists and produces assessment reports publishing these findings.  A good summary of the nature of the IPCC’s work was given by Rik Leemans: “a scientific assessment applies the judgment of experts to existing knowledge to provide scientifically credible answers to policy-relevant questions.”[5]

The three working groups of the Fourth Assessment Report, published in 2007, produced reports on The Physical Science Basis, Impacts, Adaptation and Vulnerability and Mitigation of Climate Change, as well as a Synthesis Report. Drafts of the chapters attracted more than 30,000 comments, which were taken into account in producing the final reports.[6] Each of the reports includes a Summary for Policymakers. Unlike the chapters making up the substance of the reports on which these summaries are based, the summaries are agreed line-by-line by government delegates, which includes all governments who are members of the WMO and UNEP. While tedious and sometimes controversial, this process has had the advantage of ensuring that all member governments sign off on the summaries of the reports, which, as Leemans notes, “has been instrumental in the broad acceptance of IPCC’s conclusions by UNFCCC and policy makers.”[7]

Some have interpreted the government approval of the summaries as proof that the IPCC reports are ‘political’ and therefore unreliable. Usually those making this charge are implying that the IPCC reports are unnecessarily ‘alarmist’ and are being driven by radical left-wing government agendas. A moment’s thought should show that this is nonsense: Sitting around the table approving the Summaries for Policymakers for the 2007 Fourth Assessment Report were: the conservative government of Australia, the world’s largest coal exporter, under John Howard, the United States under the conservative administration of George W. Bush, the governments of Saudi Arabia, the other OPEC states and Russia, all major oil and gas producers, and the government of China, the fastest growing greenhouse gas emitter in the world. If anything the influence of some governments served to make the final summary texts more conservative than the scientists would have preferred. Continue here

محققان یک مرکز پژوهشی در نروژ بر اساس شبیه سازی های جدید دریافته اند که برخی تخمین ها در مورد میزان دی اکسید کربن موجود در جو کمتر از میزان واقعی بوده و این میزان 20 تا 25 درصد بیشتر از تخمین های فعلی است. این محققان در طی بررسی های خود متوجه شده اند که میزان طبیعت به میزان پیش بینی شده دی اکسید کربن جذب نمی کند. با این شرایط به نظر می رسد که نیاز به یک حرکت مصمم جهانی برای بهبود شرایط ضروری تر به نظر می رسد.

مرجع خبر: http://en.cop15.dk/news/view+news?newsid=1969 

 http://www.bjerknes.uib.no/default.asp?lang=2

Unpleasant surprise from Norwegian climate researchers: he amount of CO2 in the atmosphere may be 20 to 25 percent higher than previously estimated by the UN. 

New research from two professors at the University of Bergen, Norway, reveals that nature absorbs much less greenhouse gas from the atmosphere than estimated by the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). The two professors, Eystein Jansen and Helge Drange of the Bjerknes Centre for Climate Research, have contributed to the IPCC.

The Bjerknes center has made the first simulations for the coming IPCC assessment report. The models show that the amount of CO₂ in the atmosphere could likely be 20 to 25 percent higher than previously estimated. Consequently climate change will happen faster, writes the Norwegian newspaper Dagsavisen.

The new computer models were presented to the Norwegian Minister for Environment, Erik Solheim earlier this week. In that connection Mr. Solheim stated that it is now even more important that the world achieves “a strong and clear pact” at the climate conference in Copenhagen later this year.

Erik Solheim also announced “stronger demands from Norway in the climate talks.”

Most likely, it will not be possible to reach the target, approved by leaders of the world's biggest economies, that temperature must not rise more than 2 degrees Celsius.

“The most realistic is no longer 2, but 3.5 or 4 degrees Celsius,” Helge Drange says to Norwegian weekly Teknisk Ukeblad.  “Then we will cross more thresholds with irreversible damage to water supply and food production”, says Drange.