در این ویدئو مصاحبه ای با یکی از کارشناسان ناسا در حوزه ی مطالعات یخ های قطبی پیرامون قطعه یخی که اخیرا از گرینلند جدا شد انجام شده است. وی در این مصاحبه بیان می دارد که افزایش دما در منطقه ی گرینلند سه تا چهار برابر بیشتر از متوسط جهانی بوده است و این رخداد را نشانی از وقوع تغییرات اقلیمی می داند. جزییات بیشتر مصاحبه اینجا قابل دسترسی است.

 در این کلیپ گزارش خلاصه ای از آخرین وضعیت برخی متغیرهای اقلیمی کلیدی به صورت یک کلیپ دو دقیقه ای ارائه شده است. در همین رابطه اخیر گزارشی مکتوبی نیز منتشر شده است که در پست های بعد جزییات آن را معرفی و تشریح می کنم. امیدوارم منبع کلیپ در ایران فیلتر نباشد.

فرصت دارد از دست می رود. نه فقط در حوزه ی مقابله با تغییرات اقلیمی که در تمام عرصه های حفاظت از سرمایه های اکولوژیک و زیست محیطی. کاریکاتور زیر از واشنگتن پست به همین موضوع اشاره دارد.

سال 2060: تلاش برای یافتن یک فناوری موفق به منظور مقابله با تغییرات اقلیمی ادامه دارد!

این یک ماشین زمان است که امیدواریم بتونه ما رو به سال هایی ببره که باید برای کربن مالیات وضع می کردیم [و جلوی وقوع تغییرات اقلیمی رو می گرفتیم].

هرچند سعی می کنم تا حد امکان محتوای وب سایت را نزدیک به مباحث اصلی نگاه دارم اما گاهی نمی گذارند. کلیپ زیر از یکی از اپیزودهای (The Daily Show with Jon Stewart) است که امیدوارم از ایران قابل مشاهده باشد. این را بگویم که من هیچ تمایل فکری و ذهنی و کرداری به این برنامه یا شبکه مرتبطش یا حزب حامی اش ندارم و فقط این محتوا را به دلیل نکات شنیدنی اش اینجا درج می کنم! در این کلیپ حدودا هشت دقیقه ای مجری برنامه گفته های هشت رییس جمهور اخیر ایالات متحده را به شما نشان می دهد که هر یک از آن ها اعلام کرده اند که تلاش می کنند تا ایالات متحده را از وابستگی به نفت خصوصا از خاورمیانه نجات دهند. همچنین مشاهده خواهید کرد که تمامی این روسای جمهور سوخت های جایگزینی را هم در این رابطه در ذهن داشته اند و حتی ضرب الاجل هایی را هم برای آن تعیین کرده اند. اما اینکه چطور ایالات متحده همچنان در این حوزه ی استراتژیک آسیب پذیر است نکته ای است که شاید واقعا جای پرسش داشته باشد. من پاسخی برای آن ندارم اما شما را به دیدن این کلیپ و پرسیدن سوالاتی مشابه از خودتان در مورد ایران دعوت می کنم.

اطلاعات تکمیلی در مورد سخنان اوباما را در این زمینه اینجا مطالعه کنید. اگر کلیپ کار نکرد مطلعم کنید تا به روش دیگری درجش کنم.

امروز اینجا مطلبی را در مورد جذب و ذخیره سازی کربن (Carbon Capture and Storage) می خواندم که گزارش خلاصه ای از روند پروژه های این حوزه در نقاط مختلف جهان است. این مطلب گزارش می دهد که حدود هشتاد پروژه در کشورهای مختلف در مراحل متفاوت اجرا هستند. در فرآیند جذب و ذخیره سازی کربن که یکی از روش های پاکسازی به شمار می آید دی اکسیدکربن در نزدیکی منابع تولید آن از اتمسفر جمع آوری شده و به شکل های گوناگون ذخیره سازی و بازاستفاده می گردد. در این حوزه روی وب مطالب فارسی زیادی وجود ندارد. اینجا به خبری برخوردم در مورد برگزاری سمیناری در این حوزه در ایران که نویسنده در پایان نتیجه گرفته است که 

در نهایت میتوان چنین جمع بندی نمود که این تکنولوژی در حد مطالعات و اقدامات اولیه بوده و هنوز اقدام جدی عملی (حتی در سطح دنیا) برای آن برداشته نشده است با اینکه بودجه های مطالعاتی زیادی برای آن اختصاص داده شده است. بعلاوه هزینه انجام این کار بسیار بالا بوده و قابلیت اقتصادی برای مکانیزم توسعه پاک CDM را ندارد.

اما توضیحات کامل تری در این زمینه روی این لینک قابل مشاهده است:

در اين ميان استفاده از تكنولوژي به دام اندازي و ذخيره كربن (CCS) براي توليد كنندگان سوختهاي فسيلي بسيار جالب توجه مي نمايد چرا كه ضمن حفظ بازارهاي آنها، فعاليتشان را به عنوان يك فعاليت پاك مطرح مي كند. اما ببينيم به دام اندازي و ذخيره دي اكسيد كربن چه معنايي دارد؟ اين پروژه در چارچوبهاي متفاوتي قابل اجرا است كه همه آنها از يك اصل كلي پيروي مي كند و آن تزريق گاز دي اكسيد كربن در زير سطح زمين در مناطقي است كه از لحاظ ژئولوژيكي قابليت نگهداري اين گاز را داشته باشند. در اين تكنولوژي گاز دي اكسيد كربن قبل از احتراق (از سوخت ورودي) در حين احتراق و يا پس از احتراق از گازهاي خروجي جدا شده و به اعماق زمين تزريق مي گردد. زمين مورد نظر بايد تخلخل لازم را براي نگهداري اين گاز داشته باشد. ضمن آنكه اين گاز مي تواند در داخل آب نمك حل شده و چگالي بيشتري نسبت به شوري پيدا كند و در نتيجه در زير آبهاي زيرزميني محبوس گردد. بنابراين ذخيره گاه مناسب براي اين گاز مناطق متخلخلي است كه زير لايه هاي سنگي قرار گرفته اند. از اين مناطق نفت خيز و گازخيز و يا ساختارهاي نمكي گزينه هاي مناسبي براي اين كار به شمار مي روند. در حال حاضر در برخي نقاط جهان از اين تكنولوژي براي افزايش فشار مخازن نفت استفاده مي شود. بدين صورت كه با تزريق گاز CO2 در داخل مخزن چاه نفت ، ‌نفت از درون چاه به بيرون فوران مي كند ( در ايران اين كار را با تزريق گاز طبيعي انجام مي دهند). يكي ديگر از پروژه هاي CCS عبارت است از ساخت نيروگاه ها با انتشار صفر دي اكسيد كربن. در اين نيروگاهها كربن سوخت قبل از احتراق از آن حذف مي شود و براي تزريق به اعماق زمين فرستاده مي شود و سوخت نيروگاه با هيدروژن موجود در سوخت قبلي تأمين مي شود.

I wrote about the book "Adapting to Climate Change: Thresholds, Values and Governance" here before. I have read a couple of chapters so far and it is really interesting. Here is an interview with one of the book's co-authors, Neil Adger. Find more about the book here.

پدر برای دخترش قصه تعریف می کند. روزی روزگاری سرزمینی بود که آب و هوایش خیلی خیلی عجیب بود. دانشمندان می گفتند که این اتفاق به خاطر زیاد بودن دی اکسید کربن رخ داده است و این بچه های شهر بودند که باید با اثرات و عواقب وحشتناک این تغییرات زندگی کنند. بزرگترها کشف کردند که بیش از چهل درصد دی اکسید کربن ناشی از مسائل معمولی مثل وسایل گرم کننده است که یعنی اگر از اون ها کمتر استفاده بشه میشه سرزمین رو برای بچه ها نجات داد. 

دخترک می پرسه: آیا این قصه آخرش خوب تموم میشه؟

Transcript from: http://actonco2.direct.gov.uk/actonco2/home.html

Dad: There was once a land where the weather was very very strange – Scientists said it was being caused by too much Co2, and it was the children of the land who’d have to live with the horrible consequences…The grown-ups discovered that over 40% of the ‘CO2’ was coming from ordinary things like keeping houses warm. Which meant, if they made less CO2, maybe they could save the land for the children… He looks up eyebrows raised and closes the book. The little girl looks apprehensive and tense at the cliffhanger he’s left the story on.

Girl: …is there a happy ending?

The little girl nods expectantly, clearly concerned at how the story ends as he tucks her up and kisses her goodnight.

VO: It’s up to us how the story ends. See what you can do, search online for ACT ON CO2.

ترجمه پیام انتهای ویدئو: گرم شدن کره زمین، وقتی آن را احساس می کنید که دیگر خیلی دیر شده است.

این ویدئو در پاسخ به کسانی تهیه شده است که تغییرات آب و هوا را نفی می کنند و معتقدند که کل منظومه شمسی در حال گرم شدن است و تغییرات جاری به دلیل فعالیت های انسانی نیست بلکه به دلیل گرم شدن کل منظومه است. در این ویدئو نتایج تحقیقاتی بیان می شود که نشان می دهد اولا خورشید گرمای بیشتری تولید نمی کند و ثانیا سیارات به دلایل متفاوتی در حال گرم شدن هستند. به عنوان مثال وقوع فصل تابستان یا برخی طوفان ها دلیل گرم شدن سایر سیارات است و گرم شدن به صورت طبیعی وجود ندارد.

 برت پریس (Brett Parris) استاد مشاور پایان نامه دکترای من است. مردی دوست داشتنی که تا امروز کمک های بسیاری در زمینه های گوناگون به من کرده است. در ذیل متن سخنرانی وی را پیرامون آب و هوا در اینجا قرار می دهم. در اولین فرصت بخش هایی از متن را ترجمه خواهم کرد.

خلاصه ترجمه: دانشمندان بر این عقیده اند که جهان در حال گرم شدن است که به دلیل گازهای گلخانه ای رخ می دهد. برخی گازهای موجود در جو باعث می شوند که اشعه خورشید از آن ها عبور کند و جذب زمین شود اما بعد در مسیر بازتاب اشعه را در تله می اندازند و باعث تجمع این گرما در اطراف کره زمین می گردند. برای هزاران سال تعادل این گازها از طریق جذب آن ها توسط طبیعت حفظ شده است و در نتیجه تمدن انسانی به طور مستمر در حال رشد بوده است بدون آنکه آب و هوا تغییر کند. مستندات علمی نشان می دهد که فعالیت های انسانی در این زمینه سهم دارند و همانطور که تصویر ثانیه هفتاد نشان می دهد کشورها و مناطق مختلف به میزان های متفاوتی در این قضیه سهیم هستند. این موضوع باعث شده است که تغییراتی که در گذشته در طی هزاران سال رخ می داد اکنون در طول چند دهه به وقوع بپیوندد. از سوی دیگر قطعات بزرگی از مناطق یخی در حال آب شدن است که این باعث افزایش سطح آب دریا می شود و این باعث خواهد شد که شهرهایی مانند توکیو، شانگهای، بانکوک و نیویورک در معرض خطر قرار بگیرند. از سوی دیگر تناوب خشکسالی ها و سیل ها دچار تغییر شده و بیماری های مرتبط با تغییرات آب و هوا گسترش خواهد یافت. یکی از روشهای موثر در این زمینه استفاده از تکنولوژی ها و انرژی های پاکیزه مانند خورشید، آب و باد است.

بادکنک سیاه روشی ساده برای اندازه گیری میزان گاز گلخانه ای است توسط هر مجموعه ای تولید می شود. هر بالن نشان  دهنده پنجاه گرم گاز گلخانه ای است. هر خانواده مثلا در ویکتوریا استرالیا به طور متوسط حدود دوازده تن گاز گلخانه ای در سال تولید می کند که برابر دویست و چهل هزار بادکنک است.

مطلب اصلی را می توانید اینجا پیدا کنید.