در جستجوی مقالات جدید در مورد دریاچه ی ارومیه به مقاله ای رسیدم که گرچه به طور مستقیم در مورد خود دریاچه نیست اما به بحث آب در آذربایجان شرقی می پردازد. مقاله یک نتیجه ی روشن داد: کاهش چشمگیر در جریان آب  در این استان در دهه های پیش رو! و چند نکته:

- افزایش دما تا 2.3 درجه تا سال 2050

- کاهش سه درصدی در بارش تا سال 2050

- کاهش آب حوضه های آبخیز برای بخش قابل توجهی از سال!

- تبدیل شدن رودخانه های دائمی به رودخانه های فصلی!

بر اساس خروجی هایی که در مقاله دیدم بارندگی در نواحی شمالی استان کاهش و در نواحی جنوبی افزایش پیدا خواهد کرد که به گمانم پیامدهای بسیار ناگواری برای حوضه ی آبخیز دریاچه (البته اگر دریاچه ای تا سال 2050 باقی مانده باشد) بر جای خواهد گذاشت.

مشخصات مقاله اینچنین است:

Mahdi Zarghami, Amin Abdi, Iman Babaeian, Yousef Hassanzadeh, Reza Kanani, Impacts of climate change on runoffs in East Azerbaijan, Iran, Global and Planetary Change, Volume 78, Issues 3-4, August-September 2011, Pages 137-146, ISSN 0921-8181, DOI: 10.1016/j.gloplacha.2011.06.003.

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0921818111000956)

Keywords: Climate change; Downscaling; ANN; De Martonne index; Water resources; Iran

گاردین مطلبی را منتشر کرده است پیرامون شرایط بحرانی خشکسالی در آفریقا که برای دومین فصل پیاپی باعث کاهش قابل توجه منابع غذایی در شاخ آفریقا شده است. منطقه ای که در سال های گذشته از شرایط بد آب و هوایی رنج برده است. گرچه گزارش سازمان ملل در سال های پیش رو آب و هوایی مرطوب تر را برای این ناحیه پیش بینی کرده است اما مطالعات اخیر نشان می دهد که خشکسالی یکی از ویژگی های غیرقابل انکار در روزهای پیش رو در این بخش از آفریقا است.

یکی دیگر از ویژگی های این منطقه این است که به طور مستمر با بحران های اجتماعی و درگیری ها و مناقشه ها دست و پنجه نرم می کند که خود این موضوع هم باعث تشدید وضعیت بحرانی گشته است. جایی که سومالی، کنیا و اتیوپی هر کدام به نحوی از ناآرامی رنج می برند.

ساختار اقتصادی خاص آفریقا به ویژه در کشورهای توسعه نیافته اش گاهی برهم زننده ی بسیار از معادلات اقتصادی متداول است. جایی که هنوز دسترسی به منابع مثل آب سالم یک متغیر موثر است و منابع نقشی کلیدی در حیات ساکنانش ایفا می کنند.

این روزها خروجی مدلم نشان می دهد که امکان افزایش درگیری در صورت کاهش دسترسی به منابع دور از ذهن نیست. در مورد جزییاتش در اولین فرصت می نویسم.

بلاگ وال استریت ژورنال ضرب المثل چینی را نقل می کند که: آب نه تنها قایق را به پیش می راند که آن را غرق نیز می کند. این مطلب در ادامه اشاره می کند که:

بانک جهانی پیش بینی کرده است که تا 2025، یک و نیم میلیارد انسان در مناطقی خواهند زیست که دچار بحران آب است.

سازمان توسعه و همکاری های اقتصادی بر این باور است که در آن زمان 47% جمعیت زمین در مناطقی با شرایط بحرانی آب زندگی خواهند کرد. 

بحران محدود به کشورهایی خاص مثل قبرس نخواهد شد که در سال 2009 مجبور به وارد کردن آب با تانکر شده است بلکه بخش های گسترده ای از زمین را پوشش خواهد داد. در انگلستان بخش هایی از کشور در شرایط خشکسالی قرار گرفته و برای برخی دیگر شرایط نامطلوب پیش بینی می شود.

کشورهایی مثل پرتغال و اسپانیا همین حالا دچار شرایط بحرانی هستند و در آینده دچار نابسامانی در بخش کشاورزی خواهند شد.

مطلب را اینجا مطالعه کنید.

گزارش خشکسالي گزارش متوليان امر در مديريت بحران استان حکايت از آن دارد که 35 درصد جمعيت روستاهاي استان تحت تاثير تبعات خشکسالي هستند و ۲۰ درصد منابع آب روستاها دچار تغيير کيفيت شده است.

اولین یادآوری: اگر خاطرتان باشد تا به حال چند بار روی سایت با درج نقشه ها و یادداشت های کوتاه و بلند در مورد بحران آب یادآوری کرده ام. ذیل یکی از این مطالب آقای درویش برایم کامنت گذاشته اند که "يقين دارم كه روزي كشورهايي چون اتريش و كانادا به دليل برخورداري از منابع آب سرشار به ابرقدرت هايي بزرگ در جهان بدل خواهند شد و آب جاي نفت را مي گيرد."

دومین یادآوری: دیشب خبری را از بی بی سی نقل کردم مبنی بر اینکه گزارش سازمان ملل بعد از بررسی توسط کمیته ی هلندی با وجود برخی جزییات مورد تاکید و تایید مجدد قرار گرفت. کمی پایین تر در همین مطلب، اینجا، نکته ی جالبی به چشمم خورد که امروز روی توئیتر بازتاب پیدا کرده بود. یکی از موضوعاتی که کمیته بررسی کننده ی گزارش نسبت به آن ایراد وارد دانسته است  به عبارتی آن را خوشبینانه دانسته است بخشی است که مرتبط با بحران آب است. در گزارش IPCC پیش بینی شده است که در سال 2020 بین 75 تا 250 میلیون به آب کافی دسترسی نخواهند داشت. کمیته ی بررسی کننده این دامنه را محدودتر و بین 90 تا 220 میلیون نفر اعلام نموده است. 

به گمانم این یادداشت نیاز به نتیجه گیری خاصی ندارد و تنها این نکته مهم است که شرایط بحرانی فعلی و پیش رو یک بار دیگر مورد یادآوری قرار گیرد. خودمانیم اگر بهترین شرایط را معادل همان 75 میلیون در نظر بگیریم، یعنی انگار باید حس کنیم در آفریقا بر حسب جمعیت کنونی، تمام مردم ایران تشنه خواهند بود. 

در مطلبی که می توانید اصلش را اینجا مطالعه کنید  نویسنده نسبت به شرایط بحرانی امنیت آب در برخی کشورهای آسیایی و آفریقایی ابراز نگرانی کرده است. نویسنده کشورهایی مثل عراق، ازبکستان، پاکستان، مصر، ترکمنستان و سوریه را به عنوان کشورهای در معرض خطر جدی نام می برد و جزییات خلاصه ای از شرایط هر کدام را مورد اشاره قرار می دهد. یکی از نقاط قوت این مطلب این است که برای نگارش آن از نتایج گزارش های مختلفی استفاده شده است و همچنین به نکات قابل توجهی در مورد مصرف آب اشاره می کند. 

1- یک کودک در کشورهای توسعه یافته به طور متوسط 30 تا 50 برابر یک کودک در کشورهای در حال توسعه آب مصرف می کند. 

2- به دلیل رشد جمعیت در طی پنجاه سال گذشته استخراج آب سه برابر شده است.

3- هر یک دلار هزینه شده برای بهبود تامین منابع آب  بازگشتی بین 4 تا 12 دلار خواهد داشت.

موارد متنوع دیگری در این زمینه را می توانید در اصل گزارش اینجا مطالعه کنید. 

پیش از در مورد شرایط بحرانی منابع آب و آینده ی بدتر آن تحت تاثیر تغییرات اقلیمی برایتان نوشتم. دسترسی به آب یا همان (Water Access) یکی از شاخص هایی است که در ادبیات موضوع اثرات تغییر اقلیم  مورد توجه است. به عنوان نشانه ای از شرایط بحرانی در ایران این خبر از ایرنا و مربوط به پایان سال هشتاد و شش است. خبر قدیمی است اما حسب گذشت زمان شرایط اگر بدتر نشده باشد بهتر نشده. 

معاون وزير نيرو در امور آب و آبفا گفت : تاثير تغيير اقليم بر روي منابع آب كشور جدي است و بايد تدبير ملي در اين خصوص انديشيده شود .

به گزارش خبرنگار ايرنا، دكتر " رسول زرگر" روز چهارشنبه در كارگاه بررسي تغيير اقليم بر روي منابع آب كه در باشگاه توانير برگزار شد ، با بيان اين مطلب افزود : هم اكنون موضوع تغيير اقليم و تاثير آن بر روي منابع آب دغدغه اصلي مديريت آب كشور است .

اين مقام مسئول در ادامه اظهار داشت : در كشور هنوز جمع بندي در خصوص اثار مثبت و منفي تغيير اقليم و راهكارهاي مقابله با اثار آن صورت نگرفته است.

معاون وزارت نيرو در امور آب و آبفا با اشاره به آثار تغيير اقليم در جهان گفت : گرم شدن كره زمين ، تغيير در مدت ، شدت و زمان بارش، بالا آمدن سطح آب اقيانوس‌ها در نتيجه ذوب يخچال‌هاي قطبي ، كاهش ذخاير برفي در سطح كوهستان‌ها به عنوان منابع ذخيره آب در فصول خشك سال و افزايش مصرف و تقاضاي مصرف آب شهري در پي افزايش دماي هوا از جمله تاثيرهاي تغيير اقليم است .

زرگر با تاكيد بر اينكه ‪ ۹۰‬درصد مشاهدات جهاني ، تغيير اقليم را در جهان تاييد مي‌كند، تصريح كرد : با تغيير اقليم و گرم شدن زمين كه بخشي نيز بر اثر توليد گازهاي گلخانه‌اي است تا سال ‪ ۲۰۲۰‬ميلادي حدود ‪ ۲۰۰‬ميليون نفر در آفريقا با بحران شديد آب مواجه خواهند شد و محصولات كشاورزي در آسياي مركزي و خاورميانه نيز تا ‪ ۳۰‬درصد كاهش خواهد يافت .

اين مقام مسئول كاهش توليد ‪ ۵۰‬درصدي كشاورزي ديم كشورهاي آفريقايي تا سال ‪ ۲۰۲۰‬ميلادي و افزايش سيلاب‌ها را از ديگر تاثيرهاي تغيير اقليم برشمرد.

معاون وزارت نيرو افزود : ميزان متوسط افزايش گرمي هوا در قرن بيستم تنها ‪ ۰/۶‬درجه سانتيگراد بوده كه اين ميزان تاپايان قرن بيست و يكم به ‪ ۱/۴‬تا ‪ ۵/۸‬درجه افزايش خواهد يافت .

به گفته رييس شوراي عالي كميته زهكشي و آبياري ايران تا پايان قرن بيست و يكم در اثر آب شدن يخچال‌هاي طبيعي در جهان ، سطح درياها و اقيانوس -ها حداكثر تا ‪ ۸۸‬سانتي متر افزايش خواهد يافت.

زرگر در ادامه به خشكسالي ‪ ۹‬ساله استان كرمان و ريزش جوي در مجموع چهار ميليارد مترمكعبي در استان‌هاي جنوبي كشور در چند روز گذشته اشاره كرد و اين امر را از تاثيرهاي تغيير اقليم برشمرد و اظهار داشت :بر اساس ريزش جوي بيش از انتظار در استان‌هاي جنوبي كشور و وقوع سيلاب ، سدهاي " جگين" و" شميل" سرريز شدند وباتوجه به نبود سد مناسب براي كنترل سيلاب‌ها ، اين آب‌ها همه به دريا ريختند.

وي سپس به وضعيت درياچه اروميه اشاره و گفت : عمق درياچه اروميه در دوره ‪ ۱۴‬ساله دو متر كاهش يافته بود ، اما در مدت كوتاهي به تازگي عمق درياچه ‪ ۵/۵‬متر كاهش يافته است كه ‪ ۷۰‬درصد اين امر به دليل تحولات طبيعي است و عامل انساني در آن نقشي ندارد .

معاون امور آب و آبفاي وزارت نيرو بررسي جدي مراكز تحقيقاتي وعلمي كشور در خصوص علل بروز تغيير اقليم و راهكارهاي مقابله با آن و از سوي ديگر درگير كردن وزارتخانه‌ها و دولت را در اين خصوص مورد تاكيد قرار داد و گفت : بايد در كليه جوانب از مطالعه ، طراحي ، ساخت و بهره برداري سازه‌هاي آبي بر اساس ضوابط و شرايط جديد آمادگي كامل را كسب كنيم تا در شرايط اظطراري بتوانيم با درايت بيشتري در اين زمينه اقدام نماييم . 

BEIJING -- A new government survey of China's environmental problems has shown that water pollution levels in 2007 were more than twice the official estimate, largely because agricultural waste was ignored.

The data, presented Tuesday by Vice Environment Protection Minister Zhang Lijun, revives questions about the quality of China's official statistics and the effectiveness of a government push for cleaner growth after decades of unbridled expansion.

The first national census on pollution sources found that discharge of chemical oxygen demand, or COD -- a measure of water pollution -- in wastewater was 30.3 million tonnes, Zhang said. The government had said in an official paper published two years ago that 2007 was the first year it managed to reduce water pollution, with COD falling 3 percent to 13.8 million tonnes.

The census has been years in the making, in part because it was extremely comprehensive but possibly also because the contents include painful revelations such as this one.

Zhang played down the difference, saying it was explained by the survey's expanded scope, the inclusion of agricultural sources of wastewater and different calculation methods.

Figures for other pollutants did not suggest widespread fiddling of data.

Acid-rain-causing sulfur dioxide emissions, for example, were pegged at 23.2 million tonnes by the census and had been estimated at 24.7 million tonnes in the earlier data.

Zhang said the survey gives China a better idea of its challenges and is a sign of the country's commitment to shifting its economic model, which he added should allow China to cap pollution growth at an earlier stage of development than Western nations.

Activists welcomed the effort to compile a more comprehensive picture of the country's pollution problem but called for greater transparency.

"It appears that the comprehensive pollution data from the census has not been made accessible to the public," Greenpeace campaign director Sze Pang Cheung said. "We urge the government to immediately establish a strong platform through which the public could easily access a wide range of pollution data."

دانشمندان با استفاده از تصاویر ماهواره ای ناسا دریافته اند که سطح منابع آب در شمال هند سالانه حدود سی سانتیمتر در طی هر سال کاهش یافته است و بر اساس نظر پژوهشگران این کاهش تماما به دلیل فعالیت های انسانی است. بیش از 108 کیلومتر مکعب از آب های زیرزمینی در مناطق شمالی هند در طی سال های 2002 تا 2008 ناپدید شده است. این میزان آب بیش از سه برابر بزرگترین مخزن آب مصنوعی در آمریکا است. نتایج این تحقیق که اخیرا در مجله نیچر (Nature) منتشر شده است نشان می دهد که پمپاژ گسترده آب برای کشاورزی و عدم جایگزینی متناسب از عمده ترین دلایل این کاهش سطح است. در ادامه این مقاله آمده است که اگر یک برنامه پایدار برای استخراج آب از این مناطق فراهم نشود و شرایط به همین منوال ادامه پیدا کند ممکن است تبعات جبران ناپذیری برای بیش از صد میلیون ساکنان این منطقه به دلیل کاهش شدید آب و محصولات کشاورزی پدید آید.(لینک مطلب اصلی)

PASADENA, Calif. - Using NASA satellite data, scientists have found that groundwater levels in northern India have been declining by as much as 33 centimeters (1 foot) per year over the past decade. Researchers concluded the loss is almost entirely due to human activity.
More than 108 cubic kilometers (26 cubic miles) of groundwater disappeared from aquifers in areas of Haryana, Punjab, Rajasthan and the nation's capitol territory of Delhi, between 2002 and 2008. This is enough water to fill Lake Mead, the largest man-made reservoir in the United States, three times.
A team of hydrologists led by Matt Rodell of NASA's Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Md., found that northern India's underground water supply is being pumped and consumed by human activities, such as irrigating cropland, and is draining aquifers faster than natural processes can replenish them. The results of this research were published today in Nature.  (Continue Here...

مطالبی که برایتان می نویسم ترجمه بخش هایی از یک مستند است متعلق به ایالت ویکتوریا استرالیا در مورد داشتن یک محیط زیست بهتر و کاهش مصرف انرژی به منظور مقابله با گرم شدن کره زمین.

در قدم اول بخش یک سند را در مورد کاهش مصرف آب برای شما ترجمه می کنم:

شهر ملبورن استرالیا توانسته است با همکاری مردم میزان آب مصرفی شهر را به طور سرانه 22 درصد کاهش دهد. این رقم بسیار قابل توجهی است که از طریق اطلاع رسانی و همکاری عمومی به دست آمده است. برخی از دستورالعمل های این ایالت و اطلاعاتش را برای شما می گذارم. بی تردید همکاری هر یک از شما نیز در هر کجای دنیا برای این مسیر مهم و موثر خواهد بود:

1- کاهش مدت زمان دوش گرفتن. به عنوان مثال اگر شما مدت زمان دوش گرفتن خود را از هفت دقیقه به چهار دقیقه کاهش دهید میزان آب مصرفی از 175 لیتر به 100 لیتر کاهش پیدا می کند.

2- اگر در هنگام شستن ظرف ها آب را باز نگذارید میزان آب مصرفی نصف می شود.

3- اگر اتوموبیل خود را به جای شلنگ با سطل آب بشویید میزان آب مصرفی هفتاد درصد کاهش پیدا می کند.

4- با پاشیدن کود مناسب روی خاک باغچه منزل خود می توانید از تبخیر شدید آب جلوگیری کنید و از این طریق از هدر رفتن آب تا میزان هفتاد درصد جلوگیری نمایید.

5-  چکه کردن یک شیر آب می تواند سالانه تا بیست هزار لیتر آب را هدر بدهد در حالی که در بیشتر اوقات مشکل آن با تعویض یک واشر حل می شود

در این سند نکات دیگری هم توصیه شده است که با شرایط اقلیمی ایران سازگار نیست. به عنوان مثال در استرالیا توصیه شده است که افراد تانک های مخصوص جمع آوری آب باران نصب کنند که بعید می دانم در خیلی از نقاط ایران مناسب باشد.