اولین خبر امشب مربوط به راه اندازی گالری تغییر اقلیم در موزه ی علوم انگلیس است. مدیر موزه پرفسور کریس ریپلی (Chris Rapley) که از عضو هیات علمی University College London در زمینه علوم اقلیمی نیز هست در مطلبی که امروز در روزنامه ی گاردین به چاپ رسیده است در مورد این گالری توضیح داده است. چند نکته جالب در مطلب هست. ابتدای مطلب مقدمه ی شیرینی است که وی در مورد راه اندازی موزه نوشته است. وی به نااطمینانی موجود در حوزه مباحث علمی تغییرات اقلیمی اشاره می کند و به درستی بیان می دارد که اگر در این زمینه اشتباه شده باشد این قضیه باعث هدر رفتن منابع زیادی خواهد شد و اگر درست باشد ثبات حیات روی زمین در خطر است.  نکته ی خوب بعدی وی تقسیم مخاطبان به گروه دانشمندان و غیردانشمندان است. ذکر این نکته بسیار حیاتی است که برای ایجاد یک فضای فکری سالم برای بررسی مباحث مختلف پیرامون تغییرات اقلیمی باید یه کانال مناسب برای انتقال اطلاعات به افرادی که دارای دانش و تخصص علمی نیستند فراهم شود. وی همچنین از فضای نقد علمی سالم و مبتنی بر مبانی درست استقبال می کند. 

اما دومین مطلب در این پست در مورد ارتباط تغییر اقلیم و fashion  است. راستش من قصد هیچ اظهار نظری در این قضیه ندارم اما اگر این لینک فیلتر نشده باشد به شما توصیه می کنم نیم نگاهی بیندازید.  راستش چیزی که برایم در این فیلم جالب است اشاره ی آن به این نکته حیاتی است که واقعا توجه به مباحثی چون محیط زیست و اقلیم بایستی در همه ی حوزه های زندگی نمود داشته باشد. اگر به گفتار فیلم دقت کنید فکر کنم یکی دو نکته ی خوب پیدا کنید. 

 اما خبر سوم. چند وقت پیش نوشته بودم که کانادا موضوع تغییر اقلیم را علیرغم تاکید دبیرکل سازمان ملل در دستور کار گروه بیست نگذاشت. کانادایی ها می گویند بگذارید ببینم اول ایالات متحده چه می کند بعد ما هم تصمیم میگیریم. این سیاست کانادا انتقادات فراوان داخلی و خارجی به همراه داشته است. ظاهرا رییس جمهور مکزیک هم که در کانادا به سر می برد به نخست وزیر کانادا گیر داده است که نباید منتظر ایالات متحده باشد. وی بیان داشته که مکزیک منتظر کشورهای ثروتمند نخواهد ماند چون همین حالا خشکسالی و کاهش منابع آب در این کشور مشکل زا شده اند. خبر از اینجا است. راستش در اینکه کشورهای در حال توسعه نباید سرنوشت خود را به کشورهای توسعه یافته گره بزنند شکی نیست اما به نظرم اقدام یک سویه هم بیشتر به سود کشورهای ثروتمند تمام خواهد شد. به عبارت دیگر همانطور که این کشورها سال ها با بی توجهی شرایط را به وضعیت کنونی رساندند، دخیل نکردن آن ها در فرآیند پاکسازی و سازگاری اوضاع را بهتر نخواهد کرد خصوصا که بخش عمده ای از انتشار گازهای گلخانه ای توسط این کشورها صورت میگیرد.