در خبرها خواندیم که جنگلهای زاگرس مرکزی از ورود سالانه یک میلون و 150 هزار تن دی اکسید کربن به جو ممانعت می کند. متن خبر یکی دو مساله ی کلیدی دارد که برایم جالب است و به نظرم در زمان انتقال از مقاله ی علمی به یادداشت خبری دچار مشکل شده است. اول اینکه در بخشی از آن می خوانیم:

"رویشگاه جنگلی زاگرس مرکزی توان آن را دارد که از ورود سالانه نزدیک به یک میلیون و 150 هزار تن گاز دی اکسید کربن به جو ممانعت کنند"

و بعد کمی جلوتر اشاره شده است:

"رویشگاه جنگلی زاگرس مرکزی به وسعت یک میلیون و 150 هزارهکتار، نقش قابل توجهی در جذب گازهای گلخانه ای کشورمان دارند."

و در جای دیگری از خبر آمده است:

"جنگلهای زاگرس مرکزی در طول سال،  توان ترسیب 370 هزار و 304 تن کربن را دارا می باشد که این میزان کربن معادل با جذب یک میلیون و 357 هزار و 781 تن گاز دی اکسید کربن در طول یک سال است."

راستش من که آخرش درست متوجه نشدم که اینجا چه اتفاقی رخ داده است. اگر کسی از دوستان آدرس ایمیلی از پژوهشگران عزیزمان آقایان احمد اکبرپور طلوتی و یا رستم صادقی تالارپشتی دارد خبرم کند که با ایشان تماس بگیرم و درخواست اصل مقاله را بکنم تا ببینیم دقیقا چقدر جنگل داریم و چقدر دی اکسید کربن جذب می شود.

نکته ی بعدی این است که در خبر آمده است که "ایرانیان سالانه 330 میلیون تن گاز دی اکسید کربن تولید می کنند". به نظرم این داده ها کمی نادرست است و تولید دی اکسید کربن ایران چیزی درحدود و یا بیش از پانصد میلیون تن در پایان سال گذشته بوده است. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه این لینک و این لینک را توصیه می کنم.

حالا دو تکه ی خبر را کنار هم بگذاریم و بر اساس تیتر اول خبر قبول کنیم که "جنگلهای زاگرس مرکزی از ورود سالانه یک میلیون و 150 هزار تن دی اکسید کربن به جو ممانعت می کند" و بعد هم با وجود عدم تطابق با آخرین داده ها قبول کنیم که "ایرانیان سالانه 330 میلیون تن گاز دی اکسید کربن تولید می کنند". در بهترین حالت به این نتیجه می رسیم که جنگل های زاگرس به اندازه ی 0.3% در پاک کردن ردپای عمیق اکولوژیکی ایرانیان در این حوزه موثرند. شاید این عدد در کنار سایر منافع متعدد جنگل دلیلی باشد که ما بیشتر در حفظ جنگل های زاگرس بکوشیم اما به نظرتان به همان میزان غیرمنطقی نیست که فکر کنیم با حفظ و یا حتی توسعه ی این جنگل ها می توانیم پیامدهای ناگوار مصرف شدیدسوخت های فسیلی امان را پنهان نگاه داریم؟ آیا لازم نیست در کنار توجه به جنگل ها و تلاش برای گسترش وسعت و کیفیت آن ها توجه خود را به منابع تولید CO2 معطوف کنیم؟

البته نیاز است یادآوری کنم که عددی مثل 0.3% در این حوزه عدد کمی نیست چرا که موجب انباشت دی اکسید کربن در جو خواهد شد به دلیل پویایی های غیرخطی در بلندمدت می تواند پیامدهای بسیار ناگواری به همراه داشته باشد. تصویر از وبلاگ طبیعت بختیاری است.