انقلاب صنعتی کم کربن | Print |
Climate Change - خبرها - News
Written by Behrooz Hassani M   
Wednesday, 23 March 2011 08:05

 

نمی دانمنیکلاس استرن (Nicholas Stern) نیکلاس استرن (Nicholas Stern) را می شناسید یا خیر. استرن یکی از اقتصاددان های برجسته ی دنیا است که مطالعات قابل توجهی را پیرامون پیامدهای اقتصادی تغییرات اقلیمی انجام داده است و برجسته ترین کارش هم گزارش/کتابی است با عنوان Stern Review on Climate Change.  البته من در حد محدود خودم روی روش محاسبه اش بحث دارم که اینجا جایش نیست. 

وی در سخنرانی اخیرش در لندن به این نکته اشاره کرده است که تغییرات اقلیمی رخدادی است که به احتمال کم پیامدهای اندکی خواهد داشت و به احتمال زیاد شرایط فاجعه باری را به بار خواهد آورد و بعد هم همگان را به یک "انقلاب صنعتی کم کربن" دعوت کرده است.  در مورد این سخنرانی و سایر سخنران های این برنامه می توانید اینجا بیشتر مطالعه کنید.

جزییات بیشتری در رابطه با این سخنرانی اینجا است.

 

Lord Nicholas Stern delivered a public lecture at the School on “The Low-Carbon Industrial Revolution” last Thursday, 17th March, as part of the events series, LSE Works. Lord Stern is chair of the School’s Grantham Research Institute of Climate Change and the Environment, and author of the Stern Review on Climate Change.

He opened the lecture by outlining the magnitude of climate change, which he cited as one of the defining problems facing our generation. “This isn’t a small probability of something uncomfortable, it’s a high probability of something catastrophic”, Stern said, adding climate change has the potential to cause mass migration and “extended global conflict”.

“High carbon growth is not a serious option”, he argued, as “business as usual will create a situation so horrible that it will halt and reverse human development”. Stern called for an “industrial revolution”, while condemning sceptics’ arguments as “logically, obviously flawed”.

 

 

Comments  

 
#1 miri 2011-03-24 02:27
شاید بهتر باشد که این "انقلاب صنعتی کم کربن " در آغاز از همان طرح کنفرانس کیوتو شروع کند .یعنی ایجاد یک بازار خرید و فروش کربن . سياست کيوتو می گوید : که باید در جهت ساختن مکانيسم هاي انعطاف پذيري تلاش کرد که هدفشان آشتي دادن ضرورت رشد اقتصادي با اهداف جزئي و ناچيز کاهش گازهاي گلخانه اي مي باشد که کشور هاي صنعتي بالاخره به آن تن در دادند (کاهشي به ميزان منهاي ۵ در صد به طور متوسط تا سال ۲۰۱۲ نسبت به سال ۱۹۹۰) .
Quote
 
 
#2 miri 2011-03-24 02:28
در طي اين دوره که از لحاظ نظري، انتقالي است، بخش اعظم اين کاهش مي بايستي منطقا از طريق مجوز هاي انتشار گاز قابل مبادله بين کشور هاي صنعتي از سال ۲۰۰۸ به بعد انجام شود: آنهايي که موفق به از بين بردن ميزان آلودگي فراتر از سهميه انتشار گاز مقرر بشوند، مجازند اين مازاد را به کشور هايي که داراي همان مقررات هستند، بفروشند. اين مازاد که به صورت «اعتبار کاهش انتشار گاز» محاسبه مي شود، مي تواند از کشوري به کشور ديگر انتقال پيدا کند:
Quote
 
 
#3 miri 2011-03-24 02:29
آنهايي که اين اعتبارات را مي خرند ، مي توانند بيش از سهميه مجاز اوليه، با رعايت حجم تعهدات خود، گاز هاي آلوده کننده انتشار دهند. اين سيستم، از نمونه بازار دي اکسيد گوگرد و اکسيد ازت که در آمريکا در سال هاي ۱۹۷۰ پا گرفته بود ، رونويسي شده است. در سال ۱۹۹۷ در کيوتو، دولت کلينتون، موفق شد تا قراردادي از اين دست را به مبادلات سهميه هاي گاز کربنيک، و اين بار در سطح کشور هاي صنعتي، نيز بسط دهد .
Quote
 
 
#4 miri 2011-03-24 02:29
البته تابحال که سال ۲۰۱۱ می باشد . فقط اتحادیه اروپا به این سیاست ادامه داده است .آن هم در حالت کم رنگ قضیه .بنا بر این من فکر میکنم باید به سیاست های اجلاس کیوتو اهمیت بیشتری داد تا کمکی به این " انقلاب صنعتی کم کربن " شود .
Quote
 

Add comment