|
Climate Change -
خبرها - News
|
|
Written by Behrooz Hassani M
|
|
Tuesday, 31 May 2011 07:17 |
|
راستش این خبر را روی بی بی سی دیدم و هر چه فکر کردم که چطور کمی شاخ و برگ به آن بدهم راهی پیدا نکردم. متاسفانه داده های مرتبط هم هنوز منتشر نشده است که بشود روی میزان انتشار ایران مانور داد. به هر حال خبر را به صورت کپی کاری مستقیم بخوانید: آژانس بین المللی انرژی با اشاره به میزان سرمایه گذاریهای موجود در زمینه تولید انرژی هشدار داده است که احتمال رسیدن به اهداف تعیین شده در کاهش گازهای گلخانه ای بسیار ضعیف است.
در بخشی از بیانیه این نهاد آمده است: "بر اساس تازه ترین محاسبات، انتشار دی اکسید کربن بر اثر مصرف انرژی در سال ۲۰۱۰ به بالاترین حد خود در طول تاریخ رسید". میزان انتشار دی اکسید کربن طی سال ۲۰۰۹ و در پی بحران در اقتصاد جهانی، به نسبت سال پیش از آن کاهش یافت و به بیش از سی میلیارد تن رسید. از چین و هند به عنوان دو کشور اصلی در بحث افزایش بی سابقه دی اکسید کربن نام برده می شود. البته کشورهای توسعه یافته جهان هم در این افزایش نقش داشته اند.
در اجلاس سازمان ملل متحد در زمینه تغییرات اقلیمی که سال گذشته در مکزیک برگزار شد، رهبران جهان توافق کردند با اتخاذ سیاست هایی در زمینه تولید و مصرف انرژی، مانع از افزایش دمای زمین به بیش از ۲ درجه سانتیگراد تا سال ۲۰۲۰ میلادی شوند. سازمان بین المللی انرژی تخمین زده است که برای رسیدن به چنین هدفی، میزان انتشار گازهایی که از مصرف انرژی حاصل می شود در سال ۲۰۲۰ نباید از مرز ۳۲ میلیارد تن فراتر برود.
این سازمان چنین نتیجه گیری کرده است که برای رسیدن به این هدف، افزایش انتشار چنین گازهایی ظرف ۱۰ سال آینده، باید کمتر از میزان افزایش آنها بین سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ باشد.
|
Comments
کمبود جاه طلبی یک نتیجه روشن دارد .آنها امکان ریسک ناکامی را کاهش می دهند . شانزدهمین جلسه کت و کلفتها درکانکون مکزیک بر همین روال بود .بعد از جنبه نمایشی داشتن کنفرانس کپنهاگ ،هدف اصلی این جلسه زنده نگاه داشتن روند مذاکراتی بود که حدود ۲۰ سال پیش آغاز شده بود . هر قرار و پیشنهادی میتوانست مورد توجه قرار گیرد ،حتی آن هایی که از رده خارج شده بودند .و این چیزی بود که اتفاق افتاد .
وزیر خارجه مکزیک پاتریشیا اسپینوزا به میزان قابل توجهی در کنفرانس از باز کردن یک عصر جدید برای همکاری های بین المللی در مبارزه با گرمایش زمین اغراق کرد .این بیانیه در ضمن اینکه جنبه تعریف از خود را داشت ، ولی قسمتی از حرکت دسته جمعی و دوستانه تر هم بود . بخصوص که مذاکرات از ابتدا تا انتها در جو دشواری از دیر وقت تا پایان صبح زود روز شنبه قبل از دمیدن خورشید انجام شد و ضعف نتایج مشهود بود . هیچ گونه دستیابی به موفقیت ،یعنی محدودیت در انتشار گاز های گلخانه ای رخ نداده است . پیمان کانکون ملاحظه های بسیار کلی در مورد کاهش مورد نیاز " توسعه علمی " و مسولیت ویژه کشور های صنعتی دارد .و از کشور های در حال توسعه به سادگی خواسته شده در جهت استقرار یک هدف جهانی ، کاهش تولید گاز های گلخانه ای تا سال ۲۰۵۰ قدم بردارند .کنفرانس کانکون همچنین در سه حوزه که بیشتر انتظار می رفت به دست آورد های چندان موافقی نائل نشد . مسائل مالی : صندوق سبز تاسیس خود را به طور رسمی اعلام کرد .لذا تصمیم بر ایجاد هیت مدیره ای مرکب از ۲۴ عضو شامل کشور های غنی و فقیر به صورت مساوی گرفته و آنها از بانک جهانی خواسته اند به نمایندگی آنها به طور موقتی یک دوره سه ساله این صندوق را مدیریت
کند . اما منبع اصلی بودجه مشخص نشد . در دو بخش ،ارزیابی جنگل بعنوان عامل کاهش دهنده کربن و انتقال تکنو لوژی از شمال به جنوب و ایجاد ساز کار های نهادی آن به معنی در اختیار داشتن آنها
توافق شد که البته میتواند در حین پروسه اجرا یا عمل به طور مبهم باقی بماند .علاوه بر این موفقیت نسبتا کم این جلسه یک عقب نشینی جدی بود برای کاهش اثرات پروتکل کیوتو .مشکل رهبری : اینکه کی رهبری را بعهده بگیرد .نیز به مشکل افزود .
سه کشور امضا کننده ،ژاپن ،کانادا ،روسیه حاضر به اعمال سهمیه بندی انتشار گازها در طول ۲۰۰۸-۲۰۱۲ نشدند و امریکا و چین و هند جانبداری از آنها نمی کنند . ولی در حل مسئله و ناکامی آن خود داری
می کنند .طرفین برای به تعویق انداختن مذاکرات تا سال آینده موافقت کردند .اما مواردی هم که روی آنها توافق شده ،در پروسه زمان ممکن است از حالت اجرایی خارج شوند ،زیرا تعیین اهداف جدیدتری برای ژانویه ۲۰۱۳ در چشم انداز است .
بنا بر این درمی یابیم که هم شرایط عینی و هم شرایط ذهنی اماده است برای یک تغییر .اما چرا این تغییر صورت نمی گیرد ؟ شاید بهتر باشد یکبار دیگر به راه حل ها بولیوی اشاره کنم . چون قول داده ام دیگر زیاده از حد وراجی نکنم .
RSS feed for comments to this post