به گزارش ایانا و به نقل از ساینس دیلی (Science Daily)، محققان پیش بینی می کنند میزان کربن دی اکسید تا سال 2050 به دو برابر مقدار کنونی آن در دوره قبل از انقلاب صنعتی برسد. ضمن این که جمعیت به سرعت در حال ازدیاد و تقاضا برای مواد غذایی در حال افزایش است.

محققان دانشگاه ایلینویز به مطالعه تاثیر افزایش کربن دی اکسید، ازن و دمای بالای جو بر بیماریهای گیاهی که می تواند زراعت را در شرایط کنونی با چالش مواجه سازد، پرداخته اند.

دارین ایست بورن (Darin Eastburn) استادیار علوم زراعت این دانشگاه به ارزیابی اثرات افزایش این سه عامل بر سه بیماری مهم سویا در شرایط یک مزرعه طبیعی پرداخت.

بیماریهای سفیدک کرکی، لکه قهوه ای و سندرم مرگ فوری از سال 2005 تا 2007 با استفاده از چشم و تصاویر دیجیتالی مورد بررسی قرار گرفتند. وقتی تغییر در ترکیب جو ظاهر بیماری را تغییر داد، عکس­العمل این سه بیماری نیز بسیار تفاوت کرد.

بالا رفتن سطح کربن دی اکسید به احتمال زیاد تاثیر مستقیمی بر این بیماریها داشته است. جالب این که بالا رفتن سطح کربن دی اکسید بر میزبانها بیش­تر تاثیر داشت تا عوامل بیماریزا.

گیاهان در محیطی که کربن دی اکسید آن زیاد باشد، سریعتر رشد می کنند و بزرگ می شوند و پوشش متراکمتری پیدا می کنند. این پوشش متراکم، دلخواه برخی بیماریها است که به واسطه نور کم، کاهش جریان هوا و افزایش رطوبت نسبی رشد می کنند.

از طرفی گیاهانی که در محیط دارای کربن دی اکسید زیاد رشد می کنند، روزنه های برگ را می بندند تا کربن دی اکسید را بگیرند و اکسیژن پس بدهند. چون اغلب بیماریهای گیاهی از طریق روزنه ها وارد گیاه می شوند، بستن مکرر روزنه ها به جلوگیری از ورود عوامل بیماریزا به درون گیاه کمک می کند.

در ازن بیش از حد معمول نیز رشد گیاهان متوقف می شود و آنها با تراکم و پوشش کمتری بزرگ می شوند. این امر نیز رشد و تولیدمثل برخی عوامل بیماریزا را کند می کند اما ازن به بافتهای گیاه صدمه می زند و می تواند موجب شود عوامل بیماریزا به گیاه آسان تر هجوم ببرند.

محققان گفتند: سطوح بیش از حد کربن دی اکسید و ازن می تواند گیاهان را در مقابل برخی بیماریها آسیب پذیر سازد و در عین حال از آسیب پذیری آنها مقابل بیماریهای دیگر بکاهد.

مرجع این خبر شبکه ی کشاورزی ایران است.