بررسي اثر تغيير اقليم بر منابع آبي استان مازندران

[ ازاده اذعاني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد ابياري و زهكشي دانشگاه زابل
[ شهاب عراقي نژاد ] - استاديار عضو هيئت علمي گروه مهندسي آب دانشگاه تهران
[ بهزاد شيفته صومعه ] - دانشجوي كارشناسي ارشد ابياري و زهكشي دانشگاه زابل

خلاصه مقاله:

در تحقيق حاضر ابتدا با استفاده از ازمون هاي ناپارامتري من - كندال و ازمون سن ، روند پارامترهاي اقليمي و اثار ناشي از تغيير اقليم روي منابع آبي سه ايستگاه سينوپتيك بابلسر، نوشهر و رامسر تحت سناريوي اقليمي A2 و مدل گردش عمومي CGCM3 براي دوره اماري 0220-0022 مورد بررسي قرارگرفت كوچك مقياس سازي خروجي مدل CGCM3 توسط مدل SDSM انجام شد. نتايج كوچك مقياس سازي براي درصد تغيير دماي متوسط و بارش سالانه در 92 سال اينده 0200-0022 براي ايستگاه هاي بابلسر، نوشهر و رامسر به ترتيب 8/8 ، 3/6 و 3/5 درصد و 01- ، 06/0- ، و 02/1+ درصد محاسبه شد اين تغييرات اثرات قابل توجهي درمنابع آب منطقه داشته باشد براي بررسي چنين اثراتي همبستگي ميان منابع آب اصلي منطقه با ميزان بارندگي و متوسط دما بررسي شده و تغييرات منابع آب در مقابل چنين تغييراتي درمتغيرهاي هواشناسي منطقه بررسي شده است.

كلمات كليدي: تغيير اقليم منابع آبي، مدل گردش عمومي، كوچك مقياس سازي ، استان مازندران 

تغيير اقليم و تاثير آن بر ميزان نياز آبي كشاورزي در جلگه خوزستان 

[ كاظم حمادي ] - دكتراي هيدرولوژي سازمان اب و برق خوزستان
[ مژده جامعي ] - كارشناس ارشد هواشناسي كشاورزي
[ فاطمه ذاكرحسيني ] - دانشجوي دكتري زمين شناسي

خلاصه مقاله:

در دهه هاي اخير تغيير اقليم از موضوعات مهم مطرح بين متخصصان منابع آب دنيا بوده است هدف تحقيق بررسي ميزان افزايش دما در خوزستان و تاثير ان بر تبخير و تعرق و پتانسيل و مصارف آب كشاورزي مي باشد تاثير افزايش دما بر مصارف اب براساس تحليل مقدماتي سري زماني دماي سالانه صورت پذيرفت. محدوده مطالعاتي شامل 66 ايستگاه هواشناسي در مناطق بهبهان ، اهواز ، دزفول و كرخه مي باشد نتايج تحليل سري زماني سالانه دما بيانگر افزايش دما در منطقه به ميزان 3/67 درجه سانتي گراد در 611 سال است تحليل حساسيت مدل تبخير و تعرق پتانسيل مشخص نمود كه نرخ تغييرات ان به ازاي يك درصد تغيير در پارامترهاي دما، سرعت باد، ساعت افتابي و رطوبت نسبي برابر 64 ، 8، 4 و 2/7 درصد مي باشد نرخ افزايشي تبخير و تعرق پتانسيل ناشي از افزايش دما در بهبهان ، اهواز، دزفول و كرخه برابر 2/14 ، 2/16 ، 6/52 و 2/23 ميلي متر در سال و نرخ ا فزايشي نياز ابي گندم اين محدوده ها 723 ، 518 ، 339 و 488 مترمكعب در هكتار طي 51 سال اتي مي باشد.

كلمات كليدي: تغيير اقليم، سري زماني، درجه حرارت، تبخير و تعرق، نياز ابي
 

مدل سازی پارامترهای تغییر اقلیم در استان مازندران

سعید جهانبخش - استاد گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز,میرامید هادیانی - عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر و مسئول مقاله,مجید رضایی بنفشه - استادیار گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز,یعقوب دین پژوه - استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز

تغییر اقلیم از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران یک پدیده ی طبیعی است که در توالی های زمانی بلند مد ت اتفاق افتاده و مجدداً نیز به وقوع می پیوندد. تاثیر فعالی ت های بشری سبب تشدید اثرات پدیده ی تغییر اقلیم، شد ت روند تغییرات و تغییر بازه ی زمانی توالی تغییرات اقلیمی می شود. در بررسی تغییر اقلیم می توان از پارامترهای هواشناسی به عنوان شاخص های تغییر اقلیم استفاده نمود.در این تحقیق بر مبنای تغییرات پارامتر های میانگین سالانه ی بارندگی، درجه حرارت و رطوبت نسبی در کنار ارزیابی شاخص خشکسالی دومارتن در بازه زمانی 20 ساله ( دو دهه ی اخیر) به بررسی تغییر اقلیم استان مازندران پرداخته شد و به کمک مدل های رگرسیونی و نرم افزار CurveExpert به مدل سازی ریاضی این تغییرات اقدام گردید. نتایج حاکی از تغییرات مشهود درجه حرارت و رطوبت نسبی در طول دوره ی پایه است. درحالیکه میزان بارندگی نه تنها روند تغییرات معنی داری را دنبال نکرده بلکه دارای افزایش نسبی در انتهای دوره ی مطالعاتی نسبت به ابتدای آن بوده است. همچنین با وجود تغییر نسبی در کمیت شاخص خشکسالی دومارتن طّی دو دهه ی اخیر، تغییر ماهیت اقلیمی در منطقه صورت نپذیرفه است.